Ścieżka kościelna w Elblągu: Różnice pomiędzy wersjami
[wersja nieprzejrzana] | [wersja nieprzejrzana] |
Linia 9: | Linia 9: | ||
|parafia = rzymsko-katolicka | |parafia = rzymsko-katolicka | ||
}} <br/> | }} <br/> | ||
− | ''' | + | ''' Ścieżka kościelna w Elblągu''' |
<br/> | <br/> | ||
== Położenie == | == Położenie == | ||
− | + | [[Plik:el1.jpg|left|thumb|250px|Kapliczka w Bukwałdzie. © Stanisław Kuprjaniuk]] | |
+ | [[Plik:el2.jpg|right|thumb|350px|Kapliczka w Bukwałdzie. © Stanisław Kuprjaniuk]] | ||
+ | Ścieżka kościelna stanowi jeden z oryginalnych i nielicznych zachowanych średniowiecznych elementów na elbląskim Starym Mieście obok katedry św. Mikołaja, Bramy Targowej i podominikańskiego klasztoru NMP. Jest jednocześnie unikatem w skali kraju. | ||
<br/> | <br/> | ||
== Opis == | == Opis == | ||
− | + | Ścieżkę, z racji jej skromnej szerokości, trudno nazwać ulicą. Ścieżka powstała wraz z zabudową miasta w czasach średniowiecznych i swoją długością odpowiadała prawie długości ulicy Stary Rynek. Od początku stanowiła wąskie przejście między kamienicami, łącząc trzy kościoły Starego Miasta. Prowadziła ona od, znajdującego się w południowej części miasta, kościoła św. Ducha, przebiegała następnie przy kościele św. Mikołaja i kończyła się przed bramą, znajdującego się po północnej części miasta, podominikańskiego klasztoru NMP. Ścieżka była najszybszą i najkrótszą drogę pomiędzy nimi, stąd też jej prawdopodobna nazwa. W średniowieczu ścieżka kościelna służyła wiernym i zakonnikom do szybszego przemieszczania się z jednego kościoła do drugiego. Wspomina się także konduktach żałobnych, które prawdopodobnie tędy przechodziły. Podczas II wojny światowej Stare Miasto Elbląg legło w gruzach, a z nim część ścieżki kościelnej, prowadzącej od kościoła św. Mikołaja do klasztoru Najświętszej Marii Panny. Ocalał tylko odcinek łączący ulice Świętego Ducha i Mostową, który w trosce przed dewastacją był niedostępny dla zwiedzających. Dopiero po uporządkowaniu i konserwacji w 2006 roku, ścieżka kościelna została udostępniona turystom w czasie czerwcowych obchodów Dni Elbląga. Dostępu do niej obecnie bronią dwie żelazne bramki zamykane na kłódkę. Na szczególną uwagę zasługuje 10 rozporowych i dwupoziomowych gotyckich łęków, które można je podziwiać codziennie od godz. 9.00 do 17.00. | |
<br/> | <br/> | ||
== Ciekawostki == | == Ciekawostki == | ||
− | + | Do 1945 roku obowiązywały następujące dla niej określenia jak: KörperStrasse - ulica Ciał, Kirchensteig - Ścieżka Kościelna, Kleine Schuhmachergasse - uliczka Mała Szewska – nazwa dotyczyła odcinka pomiędzy ul. Kuśnierską a ul. Studzienną. | |
<br/> | <br/> | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
<br/> | <br/> | ||
− | [[Kategoria: Turystyka]][[Kategoria: Architektura | + | [[Kategoria: Turystyka]][[Kategoria: Architektura]] [[Kategoria: Zabytki]] |
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
<br/> | <br/> |
Wersja z 18:54, 21 sty 2014
Wielka architektura sakralna | |
| |
typ obiektu: | kościół |
datacja: | 1763 |
powiat: | nowo miejski |
gmina: | Lubawa |
miejscowość: | Rożental |
parafia: | rzymsko-katolicka |
Ścieżka kościelna w Elblągu
Spis treści
Położenie
Ścieżka kościelna stanowi jeden z oryginalnych i nielicznych zachowanych średniowiecznych elementów na elbląskim Starym Mieście obok katedry św. Mikołaja, Bramy Targowej i podominikańskiego klasztoru NMP. Jest jednocześnie unikatem w skali kraju.
Opis
Ścieżkę, z racji jej skromnej szerokości, trudno nazwać ulicą. Ścieżka powstała wraz z zabudową miasta w czasach średniowiecznych i swoją długością odpowiadała prawie długości ulicy Stary Rynek. Od początku stanowiła wąskie przejście między kamienicami, łącząc trzy kościoły Starego Miasta. Prowadziła ona od, znajdującego się w południowej części miasta, kościoła św. Ducha, przebiegała następnie przy kościele św. Mikołaja i kończyła się przed bramą, znajdującego się po północnej części miasta, podominikańskiego klasztoru NMP. Ścieżka była najszybszą i najkrótszą drogę pomiędzy nimi, stąd też jej prawdopodobna nazwa. W średniowieczu ścieżka kościelna służyła wiernym i zakonnikom do szybszego przemieszczania się z jednego kościoła do drugiego. Wspomina się także konduktach żałobnych, które prawdopodobnie tędy przechodziły. Podczas II wojny światowej Stare Miasto Elbląg legło w gruzach, a z nim część ścieżki kościelnej, prowadzącej od kościoła św. Mikołaja do klasztoru Najświętszej Marii Panny. Ocalał tylko odcinek łączący ulice Świętego Ducha i Mostową, który w trosce przed dewastacją był niedostępny dla zwiedzających. Dopiero po uporządkowaniu i konserwacji w 2006 roku, ścieżka kościelna została udostępniona turystom w czasie czerwcowych obchodów Dni Elbląga. Dostępu do niej obecnie bronią dwie żelazne bramki zamykane na kłódkę. Na szczególną uwagę zasługuje 10 rozporowych i dwupoziomowych gotyckich łęków, które można je podziwiać codziennie od godz. 9.00 do 17.00.
Ciekawostki
Do 1945 roku obowiązywały następujące dla niej określenia jak: KörperStrasse - ulica Ciał, Kirchensteig - Ścieżka Kościelna, Kleine Schuhmachergasse - uliczka Mała Szewska – nazwa dotyczyła odcinka pomiędzy ul. Kuśnierską a ul. Studzienną.
Bibliografia