Agnieszka Drabińska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Skocz do: nawigacja, szukaj
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Linia 20: Linia 20:
 
  |www                  =
 
  |www                  =
 
}}
 
}}
 
+
'''Agnieszka (Agnes) Drabińska''' (ur. 2 lutego 1922 r. w [[Wójtowo|Wójtowie]], zm. 23 stycznia 1945 r.) – włączona w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.
'''Agnieszka (Agnes) Drabińska''' (ur. 2 lutego 1922 r., zm. 23 stycznia 1945 r.) – włączona w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.
 
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Życiorys ==  
 
== Życiorys ==  
===Sylwetka===
+
Agnieszka (Agnes) Drabińska urodziła się w [[Wójtowo|Wójtowie]], w [[Parafia Znalezienia Krzyża Świętego w Klebarku Wielkim |parafii Klebark Wielki]]. Na pewno wpływ na jej duchowość miał ks. [[Paweł Chmielewski]].
Agnieszka (Agnes) Drabińska urodziła się 2 lutego 1922 r. w [[Wójtowo|Wójtowie]], parafia [[Klebark Wielki]]. Na pewno wpływ na jej duchowość miał ks. [[Paweł Chmielewski]].
+
 
Po zakończeniu nauki w szkole podstawowej pozostała w domu pomagając rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. Wiele obowiązków spadło na nią po śmierci jej ojca oraz powołaniu brata Franciszka do służby wojskowej.
+
Po zakończeniu nauki w szkole podstawowej pozostała w domu i pomagała rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. Wiele obowiązków spadło na nią po śmierci jej ojca oraz powołaniu brata Franciszka do służby wojskowej.
Na jej bogate życie duchowe i religijność miało znaczny wpływ wychowanie przez rodziców, którzy przekazali jej mocną i żywą wiarę, przywiązanie do przykazań Bożych, jako fundamentu codziennego życia. Wspominając ją, jeden z kolegów stwierdził, iż Agnieszka nie wyróżniała się spośród innych, uczęszczała na Msze św., była życzliwa, dobra i uczynna. Zawsze widział ją przy wiejskiej kaplicy podczas nabożeństw majowych.
+
 
<br/>
+
Na jej bogate życie duchowe i religijność miało znaczny wpływ wychowanie przez rodziców, którzy przekazali jej mocną i żywą wiarę oraz przywiązanie do przykazań Bożych jako fundamentu codziennego życia. Wspominając ją, jeden z kolegów stwierdził, iż Agnieszka nie wyróżniała się spośród innych, uczęszczała na msze św., była życzliwa, dobra i uczynna. Zawsze widział ją przy wiejskiej kaplicy podczas nabożeństw majowych.
 +
 
 
===Śmierć męczeńska===
 
===Śmierć męczeńska===
Zanim do wioski przybyła Armia Czerwona ludzie wiedzieli, jak bezwzględnie zachowują się Rosjanie na zdobytych terenach, szczególnie wobec dziewcząt i kobiet. Lęk wzmógł się, gdy żołnierze radzieccy, po wkroczeniu do [[Wójtowo|Wójtowa]], zastrzelili kilku starców. Agnieszka wraz z matką udała się wówczas do najbliższej sąsiadki Józefiny Brosch. Gdy się wydawało, że wojsko opuściło wioskę, Agnieszka pobiegła do domu po ciepłą odzież. Chciała też nakarmić zwierzęta w oborze. Kiedy była w domu pojawili się żołnierze radzieccy. Usiłowali ją zgwałcić. Agnieszka próbowała im uciec, broniła się.
+
Zanim do wioski przybyła Armia Czerwona ludzie wiedzieli, jak bezwzględnie zachowują się Rosjanie na zdobytych terenach, szczególnie wobec dziewcząt i kobiet. Lęk wzmógł się, gdy żołnierze radzieccy po wkroczeniu do [[Wójtowo|Wójtowa]] zastrzelili kilku starców. Agnieszka wraz z matką udała się wówczas do najbliższej sąsiadki Józefiny Brosch. Gdy się wydawało, że wojsko opuściło wioskę, Agnieszka pobiegła do domu po ciepłą odzież. Chciała też nakarmić zwierzęta w oborze. Kiedy była w domu pojawili się żołnierze radzieccy. Usiłowali ją zgwałcić. Agnieszka próbowała uciec, broniła się.
Matka znalazła nieżywą córkę przed domem – miała przebitą sztyletem klatkę piersiową. Agnieszkę (bez trumny, owiniętą w prześcieradło) pochowano w Wójtowie, w ogrodzie państwa Jagalskich. Jej grób zachował się do dziś. Mieszkańcy Wójtowa uważają ją za męczennicę w obronie czystości i kobiecej godności.
+
 
 +
Matka znalazła nieżywą córkę przed domem – miała przebitą sztyletem klatkę piersiową. Agnieszkę (bez trumny, owiniętą w prześcieradło) pochowano w Wójtowie, w ogrodzie rodziny Jagalskich. Jej grób zachował się do dziś. Mieszkańcy Wójtowa uważają ją za męczennicę w obronie czystości i kobiecej godności.
 
<br>
 
<br>
  
Linia 41: Linia 42:
 
[[Kategoria: Barczewo (gmina miejsko-wiejska)|Drabińska, Agnieszka]]
 
[[Kategoria: Barczewo (gmina miejsko-wiejska)|Drabińska, Agnieszka]]
 
[[Kategoria: Warmińscy męczennicy|Drabińska, Agnieszka]]
 
[[Kategoria: Warmińscy męczennicy|Drabińska, Agnieszka]]
[[Kategoria: 1900-1945|Drabińska, Agnieszka]]
+
[[Kategoria: 1919-1945|Drabińska, Agnieszka]]

Wersja z 10:02, 28 sty 2015

Agnieszka (Agnes) Drabińska

Agnieszka (Agnes) Drabińska
Agnieszka (Agnes) Drabińska
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1922 r.
Wójtowo
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1945 r.
Wójtowo
Przyczyna śmierci śmierć męczeńska
Miejsce spoczynku Wójtowo

Agnieszka (Agnes) Drabińska (ur. 2 lutego 1922 r. w Wójtowie, zm. 23 stycznia 1945 r.) – włączona w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.

Życiorys

Agnieszka (Agnes) Drabińska urodziła się w Wójtowie, w parafii Klebark Wielki. Na pewno wpływ na jej duchowość miał ks. Paweł Chmielewski.

Po zakończeniu nauki w szkole podstawowej pozostała w domu i pomagała rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. Wiele obowiązków spadło na nią po śmierci jej ojca oraz powołaniu brata Franciszka do służby wojskowej.

Na jej bogate życie duchowe i religijność miało znaczny wpływ wychowanie przez rodziców, którzy przekazali jej mocną i żywą wiarę oraz przywiązanie do przykazań Bożych jako fundamentu codziennego życia. Wspominając ją, jeden z kolegów stwierdził, iż Agnieszka nie wyróżniała się spośród innych, uczęszczała na msze św., była życzliwa, dobra i uczynna. Zawsze widział ją przy wiejskiej kaplicy podczas nabożeństw majowych.

Śmierć męczeńska

Zanim do wioski przybyła Armia Czerwona ludzie wiedzieli, jak bezwzględnie zachowują się Rosjanie na zdobytych terenach, szczególnie wobec dziewcząt i kobiet. Lęk wzmógł się, gdy żołnierze radzieccy po wkroczeniu do Wójtowa zastrzelili kilku starców. Agnieszka wraz z matką udała się wówczas do najbliższej sąsiadki Józefiny Brosch. Gdy się wydawało, że wojsko opuściło wioskę, Agnieszka pobiegła do domu po ciepłą odzież. Chciała też nakarmić zwierzęta w oborze. Kiedy była w domu pojawili się żołnierze radzieccy. Usiłowali ją zgwałcić. Agnieszka próbowała uciec, broniła się.

Matka znalazła nieżywą córkę przed domem – miała przebitą sztyletem klatkę piersiową. Agnieszkę (bez trumny, owiniętą w prześcieradło) pochowano w Wójtowie, w ogrodzie rodziny Jagalskich. Jej grób zachował się do dziś. Mieszkańcy Wójtowa uważają ją za męczennicę w obronie czystości i kobiecej godności.

Bibliografia

olsztyn.gosc.pl [15.11.2014]