Aleksander Suchten: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja zweryfikowana][wersja zweryfikowana]
m (Zastępowanie tekstu - "[[Kategoria: Osoba" na "[[Kategoria:Osoby")
(Bibliografia)
Linia 48: Linia 48:
  
  
[[Kategoria:Osoby|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria:1501-1600|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Ludzie kultury|Suchten, Aleksander]][[Kategoria:Pisarze i poeci|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Lekarze i pielęgniarki|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Duchowni rzymskokatoliccy|Suchten, Aleksander]]
+
[[Kategoria:Osoby|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria:1501-1600|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Ludzie kultury|Suchten, Aleksander]][[Kategoria:Pisarze i poeci|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Lekarze i pielęgniarki|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Duchowni rzymskokatoliccy|Suchten, Aleksander]] [[Kategoria: Frombork (gmina miejsko-wiejska)]]

Wersja z 14:11, 22 mar 2015

Aleksander Suchten
Aleksander Zuchta, Alexander von Suchten

Strona tytułowa angielskiego tłumaczenia pracy A. Suchtena z dziedziny alchemii. Źródło: library.brown.edu
Strona tytułowa angielskiego tłumaczenia pracy A. Suchtena z dziedziny alchemii. Źródło: library.brown.edu
Data i miejsce urodzenia ok. 1520 r.
Gdańsk
Data i miejsce śmierci ok. 1570 r.
Linz
Zawód kanonik katedralny, lekarz, chemik

Aleksander Suchten (ur. ok. 1520 r. w Gdańsku, zm. ok. 1570 r. w Linzu) – kanonik katedralny, lekarz, chemik, poeta.

Życiorys

Syn gdańskiego ławnika Jerzego Suchtena i Eufemii Sculteti pochodzącej z Tczewa. Bratanek Krzysztofa Suchtena. W 1538 roku został kanonikiem katedralnym we Fromborku.

Szkoła i wykształcenie

Kształcił się w elbląskim gimnazjum. Jego wiersze opublikowano w zbiorze poezji uczniów gimnazjum pt. Prima Aelbingensis foettura (1541).

W latach 1540–1541 studiował w Leuven (Lowianium) w Belgii oraz we Włoszech. Przebywał w Rzymie, Ferrarze i Bolonii. W Padwie uzyskał doktorat z medycyny.

Działalność

Aleksander został zamieszany w proces wytoczony przeciwko jego krewnemu Aleksandrowi Scultetiemu, co doprowadziło do utraty kanonii w 1545 roku. W tym czasie zamieszkał w Królewcu, gdzie trafił na dwór księcia Albrechta Hohenzollerna. Suchten był jego lekarzem. Otrzymał również stypendium od księcia. W okresie królewieckim udało mu się wydać epos historyczny (1547) inspirowany podaniem o Wandzie. Utwór dedykował kasztelanowi poznańskiemu Andrzejowi Górce.

Suchten utrzymywał kontakty z intelektualnym środowiskiem Królewca, aktywnie uczestnicząc w dysputach dotyczących poezji. Kolejny etap swojego życia spędził na służbie elektora Palatynatu Ottona Henryka. Pracował jako lekarz i bibliotekarz.

W 1554 roku trafił do Krakowa. Trzy lata później pełnił rolę nadwornego lekarza króla Zygmunta Augusta. Na jakiś czas ponownie wrócił do Królewca, gdzie w latach 1563–1565 znów pełnił rolę książęcego medyka.

Suchten przebywał także w Niemczech i na Śląsku. Utrzymywał bliskie relacje ze znanym i cenionym szwajcarskim lekarzem i filozofem Paracelsusem. Aleksander Suchten był również autorem opracowań z zakresu medycyny ale i alchemii.

Zobacz też

Bibliografia

Chłosta Jan, Słownik Warmii, Olsztyn 2002.
Hubicki W., Doktor Aleksander Zuchta, zapomniany polski chemik, lekarz i poeta XVI wieku, [w:] Studia i Materiały z dziejów nauki polskiej, t. I, Warszawa 1953.
Oracki Tadeusz, Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej. Od połowy XV do końca XVIII wieku, t. II, Olsztyn 1984.
Gdańska [15.06.2014]