Anna Fieberg

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wersja LidiaK (dyskusja | edycje) z dnia 17:08, 29 cze 2015

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Anna Fieberg

Anna FiebergReprodukcja zdjęcia z wystawy o warmińskich męczennikach – Krzysztof Kozłowski
Anna Fieberg
Reprodukcja zdjęcia z wystawy o warmińskich męczennikach – Krzysztof Kozłowski
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1893 r.
Dobre Miasto
Data i miejsce śmierci 16 lutego 1945 r.
Orneta
Przyczyna śmierci śmierć męczeńska
Miejsce spoczynku Orneta

Anna Fieberg (ur. 23 kwietnia 1893 r. w Dobrym Mieście, zm. 16 lutego 1945 r. w Ornecie) – włączona w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.

Życiorys

Jej brat, Paweł Fieberg, został księdzem. Kiedy po święceniach został wikarym w Wozławkach, a potem w Ornecie, Anna pomagała mu na plebanii i prowadziła gospodarstwo domowe. Kiedy podupadł na zdrowiu, został rezydentem w Zakładzie św. Andrzeja w Ornecie. Umarł młodo, w wieku 42 lat.

Po jego śmierci Anna postanowiła pozostać w mieście i zamieszkała w wynajętym mieszkaniu. W Ornecie znana była z bezinteresownej pracy na rzecz parafii, jak i z pracy dobroczynnej na rzecz potrzebujących. Razem z przyjaciółką Marią Fischer zajmowały się haftowaniem szat liturgicznych i obrusów ołtarzowych. Anna przy okazji świąt wyjeżdżała do rodzinnego Dobrego Miasta. Kiedy chciała zostać tam dłużej, zatrzymywała się u szkolnej koleżanki Marii Liedmann.

Śmierć męczeńska

W czasie zdobywania przez wojska radzieckie Ornety Anna z Marią ukryły się w klasztorze sióstr katarzynek w Ornecie. 16 lutego 1945 r. do klasztoru wtargnęli pijani żołnierze radzieccy, którzy zbezcześcili Najświętszy Sakrament. Przeszukiwali również klasztorne cele, chcąc znaleźć kobiety i dziewczęta. Pośród chorych i starszych przebywających w klasztorze odnaleźli Annę i Marię. Obie kobiety, broniąc swojej czystości, zostały bestialsko zamordowane. Po odejściu żołnierzy siostry znalazły ich zmasakrowane i zalane krwią ciała.

Anna i Maria zostały pochowane w klasztornym ogrodzie. Uważane są za męczennice w imię wiary i cnoty czystości.

Bibliografia

B. Schwark, Ihr Name lebt. Ermländische Priester in Leben, Leid und Tod, Osnabrück 1958.
Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts, t. 1–2, (red.) H. Moll, Paderborn 1999.
A. Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821–1945, cz. 1, Studium prozopograficzne, Olsztyn 2004.
Męczennicy Kościoła warmińskiego XX wieku, (red.) J. Guzowski, Olsztyn 2004.
Nie pomogły klasztorne mury, "Gość Niedzielny. Posłaniec Warmiński", nr 6/2012, 12 lutego 2012.