Borawskie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
(Zabytki)
Linia 5: Linia 5:
 
  |herb artykuł          =
 
  |herb artykuł          =
 
  |dopełniacz wsi        =  
 
  |dopełniacz wsi        =  
  |zdjęcie              = Pole-obowiązkowe 
+
  |zdjęcie              = Borawskie. Pomnik.jpg
  |opis zdjęcia          = Pole-obowiązkowe 
+
  |opis zdjęcia          = Borawskie. Pomnik 
 
  |rodzaj miejscowości  =  
 
  |rodzaj miejscowości  =  
 
  |województwo          = warmińsko-mazurskie
 
  |województwo          = warmińsko-mazurskie
Linia 22: Linia 22:
 
  |mapa wsi              =
 
  |mapa wsi              =
 
  |kod mapy              = PL-WN
 
  |kod mapy              = PL-WN
  |stopniN = 53 |minutN = 42 |sekundN = 56
+
  |stopniN = 54 |minutN = 05 |sekundN = 59
  |stopniE = 21 |minutE = 19 |sekundE = 02
+
  |stopniE = 22 |minutE = 37 |sekundE = 51
 
  |commons              =
 
  |commons              =
 
  |wikipodróże          =
 
  |wikipodróże          =
Linia 63: Linia 63:
 
*Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, przy drodze do Bakałarzewa (woj. podlaskie)
 
*Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, przy drodze do Bakałarzewa (woj. podlaskie)
 
*Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, na rozwidleniu dróg Bakałarzewo - Olecko (szosa) i Bakałarzewo - Borawskie (droga gruntowa)
 
*Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, na rozwidleniu dróg Bakałarzewo - Olecko (szosa) i Bakałarzewo - Borawskie (droga gruntowa)
 
+
*Pomnik poświęcony działaczom PPR poległym w walce z podziemiem niepodległościowym, przed II wojną światową prawdopodobnie upamiętniał mieszkańców wsi poległych w latach 1914-1918
 
<br/>
 
<br/>
  

Wersja z 15:16, 2 sty 2014

Borawskie

Borawskie. Pomnik
Borawskie. Pomnik
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat olecki
Gmina Olecko
Liczba ludności (2010) 274
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Borawskie
Borawskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borawskie
Borawskie
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }


Borawskie (niem. Borawsken, od 1938 r. Deutscheck) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Olecko. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego. W latach 1999-2001 wieś wchodziła w skład powiatu olecko-gołdapskiego.

Miejscowość w 2010 roku liczyła 274 mieszkańców. Obecnie funkcję sołtysa sprawuje Walenty Sejnowski[1].


Położenie

Wieś położona jest w północno-wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego, we wschodniej części Pojezierza Zachodniosuwalskiego, 13 km na północny wschód od Olecka; na północ od drogi wojewódzkiej nr 653, przy granicy z województwem podlaskim. Las rozciągający się na zachód i południowy zachód od wsi zwany jest Lasem Borawskim.


Dzieje miejscowości

Wieś powstała w ramach kolonizacji północno-wschodnich terenów Prus Książęcych. Dokładna data jej założenia nie jest znana. W 1561 roku starosta Wawrzyniec von Halle odnowił przywilej braciom Jakubowi, Jordanowi i Sobiechowi Borawskim, w któym potwierdzał, iż ich ojciec, Piotr Borawski, zakupił za 198 grzywien sześć łanów sołeckich, zobowiązując się do założenia na 60 łanach wsi czynszowej na prawie chełmińskim; osiedleńcy mieli zapewnione 10 lat wolnizny. Można więc przyjąć, że Borawskie powstały w połowie XVI wieku. Wieś należała do parafii ewangelickiej w Mieruniszkach.

Szkołę we wsi założono w pierwszej połowie XVIII wieku (około 1737-1740). W 1935 roku zatrudniony w niej był jeden nauczyciel, a w ośmiu klasach uczęszczało do niej ogółem 56 dzieci. Po II wojnie światowej szkołę uruchomiono ponownie w sierpniu 1945 roku jako jedną z pierwszych szkół w powiecie oleckim; pracował w niej wówczas jeden nauczyciel.

Na początku 1945 roku Borawskie zostały częściowo zniszczone w wyniku ostrzału artyleryjskiego. W pierwszych latach powojennych w tych okolicach działały oddziały zbrojne podziemia niepodległościowego. W pierwszej połowie 1946 roku zginął z ich ręki mieszkaniec wsi, członek Polskiej Partii Robotniczej; uprowadzony został również wójt gminy Bolesław Chrzanowski, któremu udało się uciec. Siedziba gminy w tym okresie znajdowała się w Szczecinkach; ostatecznie w 1950 roku gminę przemianowano na Szczecinki.


Liczba mieszkańców

1857 - 536 osób

1933 - 465 osób

1939 - 405 osób


Zabytki

  • Zespół budynków szkolnych z przełomu XIX i XX wieku: szkoła (obecnie dom) i budynek gospodarczy
  • Przykłady budownictwa z przełomu XIX i XX wieku (dom nr 3/4)
  • Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, przy drodze do Bakałarzewa (woj. podlaskie)
  • Cmentarz ewangelicki z XIX wieku, na rozwidleniu dróg Bakałarzewo - Olecko (szosa) i Bakałarzewo - Borawskie (droga gruntowa)
  • Pomnik poświęcony działaczom PPR poległym w walce z podziemiem niepodległościowym, przed II wojną światową prawdopodobnie upamiętniał mieszkańców wsi poległych w latach 1914-1918


Bibliografia

  1. Olecko. Z dziejów miasta i powiatu, red. Andrzej Wakar i in., Olsztyn 1974.
  2. Statistisch-Topographisches Adreß-Handbuch von Ostpreussen, Commission bei Wilhelm Koch, Königsberg 1857.
  3. |Gminna Ewidencja Zabytków [data dostępu: 12.11.2013]
  4. Bank Danych Lokalnych GUS [data dostępu: 12.11.2013]
  5. Vervaltugsgeschichte [data dostępu: 12.11.2013]


Przypisy


Zobacz też