Cmentarze starowierskie w Wojnowie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Linia 26: Linia 26:
 
<br/>
 
<br/>
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 +
Iwaniec Eugeniusz, ''Z dziejów staroobrzędowców na ziemiach polskich XVII-XX w.'', Warszawa 1977.
  
 +
Zduniak Jan, Zduniak Agnieszka, ''Reisefuehrer Masuren und Umgebung'', Kętrzyn 2006.
 
<br/>
 
<br/>
 
[[Kategoria: Turystyka]] [[Kategoria: Zabytki]][[Kategoria: cmentarze]]  
 
[[Kategoria: Turystyka]] [[Kategoria: Zabytki]][[Kategoria: cmentarze]]  

Wersja z 21:23, 23 sty 2014

Cmentarze

typ obiektu: cmentarz starowierski
datacja: poł. XIX-XXI
powiat: piski
gmina: Ruciane Nida
miejscowość: Wojnowo

Cmentarze starowierskie w Wojnowie

Położenie

Cmentarz starowierski-zakonny w Wojnowie. © Stanisław Kuprjaniuk
Cmentarz starowierski-świecki w Wojnowie. © Stanisław Kuprjaniuk
Cmentarz starowierski-zakonny w Wojnowie. © Stanisław Kuprjaniuk
Cmentarz starowierski-zakonny w Wojnowie. © Stanisław Kuprjaniuk

Wojnowo (niem. Eckersdorf) - wieś w gminie Ruciane Nida, w powiecie piskim.

Opis

Dwa szczególne cmentarze starowierów znajdują się w Wojnowie. Zgodnie z tradycją nie są one ulokowane bezpośrednio we wsi, ale w pewnym oddaleniu od niej. Oba są położone malowniczo nad brzegiem jeziora Duś nieopodal dawnego klasztoru żeńskiego. Mniejszy, cmentarz przyklasztorny, z białymi drewnianymi krzyżami stanowił miejsce pochówku mniszek. Wydaje się, że wojnowski klasztor, po śmierci ostatniej mniszki Fimy Kuschmierz w kwietniu 2006 roku, stał się - już chyba bezpowrotnie - obiektem muzealnym i atrakcją turystyczną. To samo stało się chyba z przyklasztornym cmentarzem, na którym pochowano wspomnianą zmarłą. Tradycja pochówków w tym miejscu została zamknięta. Drugi cmentarz w Wojnowie znajduje się na wzgórzu, nieco oddalonym od klasztoru i jego zabudowań. Jest to rozległa nekropolia wiejska, na której chowano osoby świeckie. Bliżej bramy wejściowej cmentarza znajduje się część terenu z krzyżami współczesnymi, która jest uporządkowana. Jest to klarowny przekaz o żyjących jeszcze we wsi i okolicy starowierach. Część, znajdująca się w głębi cmentarza, jest zaniedbana. Świadczy o tym dziko rosnąca roślinność, wśród której stoją tam samotnie stare, drewniane krzyże. Część z nich jest pochylona i leżąca. Zgodnie z religią starowierów nie jest wskazane raz ustawionego krzyża podnosić.

Ciekawostki

Pobliski klasztor, jak i zabudowania, stanowią obecnie własność prywatną. Zwiedzanie molenny klasztornej za opłatą.

Bibliografia

Iwaniec Eugeniusz, Z dziejów staroobrzędowców na ziemiach polskich XVII-XX w., Warszawa 1977.

Zduniak Jan, Zduniak Agnieszka, Reisefuehrer Masuren und Umgebung, Kętrzyn 2006.

Linki zewnętrzne

http://www.philipponia.republika.pl