Kościół pw. św. Barbary w Lubawie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Linia 9: Linia 9:
 
  |miejscowość  = Lubawa
 
  |miejscowość  = Lubawa
 
}}  
 
}}  
''' Kościół pw. św. Barbary w Lubawie'''  
+
''' Kościół pw. św. Barbary w Lubawie''' – kościół rzymskokatolicki, datowany na lata 1770-1779, [[Powiat iławski | powiat iławski]], [[Gmina Lubawa | gmina Lubawa]].
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Położenie ==
 
== Położenie ==
 
[[Plik:luba1.jpg|left|thumb|200px|Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk]]
 
[[Plik:luba1.jpg|left|thumb|200px|Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk]]
 
[[Plik:luba2.jpg|right|thumb|300px|Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk]]
 
[[Plik:luba2.jpg|right|thumb|300px|Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk]]
Drewniany kościół filialny p.w św. Barbary w [[Lubawa|Lubawie]], przez miejscową ludność zwany szpitalnym, jest najcenniejszym zabytkiem miasta. Usytuowany przy ul. Grunwaldzkiej kościół należy do [[Parafia pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny w Lubawie|parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny]] (msze święte: w niedziele i święta o godz. 11.00).  
+
Drewniany kościół filialny pw. św. Barbary w [[Lubawa|Lubawie]], przez miejscową ludność zwany szpitalnym, jest najcenniejszym zabytkiem miasta. Usytuowany przy ul. Grunwaldzkiej kościół należy do [[Parafia pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny w Lubawie|parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny]].  
 
<br/>
 
<br/>
 
== Opis ==
 
== Opis ==
Wzniesiono go w latach 1770-1779 na miejscu dawnego kościoła i [[szpital pw św. Jerzego w Lubawie|szpitala pw św. Jerzego]], który znajdował się poza obrębem starego miasta. Jest to kościół drewniany o konstrukcji zrębowej z późnobarokowym pięknym ołtarzem głównym, który tworzy zwartą całość wraz z otaczającymi go ołtarzami bocznymi. Budowla stoi na kamiennej podmurówce i jest jednonawowa. W tym jednonawowym korpusie wydzielone jest prezbiterium do boków, którego przylegają zakrystia oraz skarbiec. Od strony wschodniej przylega do świątyni prostokątna wieża o konstrukcji zrębowej, a jej hełm zwieńczony jest chorągiewką wiatrową z datą roczną 1811. Kościół stanowi przykład wysokiego poziomu miejscowych rzemieślników. Duże wrażenie robi sześć cynowych świeczników oraz ambona z XVIII wieku, olbrzymia ręcznie wykonana kłódka oraz zamocowana u stropu finezyjna późnobarokowa tęczowa belka na której widnieje Grupa Ukrzyżowania. Poza tym na konsolach w nawie znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Jerzego. Na drewnianej wieży znajduje się, lany w Gdańsku zabytkowy dzwon z 1716 roku. Całość upiększają organy o zewnętrznej oprawie neorenesansowej. Wystrój kościoła bez wątpienia zalicza się do najpiękniejszych wnętrz barokowych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego.
+
Wzniesiono go w latach 1770-1779 na miejscu dawnego kościoła i [[Szpital pw. św. Jerzego w Lubawie|szpitala pw. św. Jerzego]], który znajdował się poza obrębem starego miasta. Jest to kościół drewniany o konstrukcji zrębowej z późnobarokowym pięknym ołtarzem głównym, który tworzy zwartą całość wraz z otaczającymi go ołtarzami bocznymi. Budowla stoi na kamiennej podmurówce i jest jednonawowa z przylegającą zakrystią oraz skarbcem. Od strony wschodniej wzniesiona prostokątna wieża o konstrukcji zrębowej, której hełm zwieńczony jest chorągiewką wiatrową z datą roczną 1811. W świątynia znajduje się sześć cynowych świeczników oraz ambona z XVIII w., olbrzymia ręcznie wykonana kłódka oraz zamocowana u stropu finezyjna późnobarokowa tęczowa belka, na której widnieje Grupa Ukrzyżowania. Poza tym na konsolach w nawie znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Jerzego. Na drewnianej wieży znajduje się, lany w Gdańsku, zabytkowy dzwon z 1716 r. Całość upiększają organy o zewnętrznej oprawie neorenesansowej. Wystrój kościoła bez wątpienia zalicza się do najpiękniejszych wnętrz barokowych na terenie [[Województwo warmińsko-mazurskie|województwa warmińsko-mazurskiego]].
<br/>
+
 
== Ciekawostki ==
+
Kościół należy do grupy ośmiu [[Drewniane kościoły Ziemi Lubawskiej|drewnianych kościołów]] zbudowanych między XVI a XVIII w., które znajdują się na na terenie [[Ziemia Lubawska|Ziemi Lubawskiej]].
Kościół należy do grupy ośmiu [[drewniane kościoły Ziemi Lubawskiej|drewnianych kościołów]] zbudowanych między XVI a XVIII wiekiem, jakie znajdują się na na terenie [[Ziemia Lubawska|Ziemi Lubawskiej]]. Obok wspomnianego w Lubawie inne kościoły wzniesiono w: [[Boleszyn|Boleszynie]], [[Radoszki|Radoszkach]], [[kościół pw. św. Wawrzyńca w Rożentalu|Rożentalu]], [[Rumian|Rumianie]], [[Szwarcenowo|Szwarcenowie]], [[Tylice|Tylicach]] i [[Złotowo|Złotowie]]. Świątynie te stanowią lokalną reprezentację drewnianej architektury sakralnej epoki barokowej.
+
 
<br/>
 
<br/>
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==

Wersja z 16:09, 1 lip 2014

Kościół pw. św. Barbary w Lubawie

typ obiektu: kościół
datacja: 1770-1779
powiat: iławski
gmina: Lubawa
miejscowość: Lubawa

Kościół pw. św. Barbary w Lubawie – kościół rzymskokatolicki, datowany na lata 1770-1779, powiat iławski, gmina Lubawa.

Położenie

Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk
Kościół pw. św. Barbary w Lubawie. © Stanisław Kuprjaniuk

Drewniany kościół filialny pw. św. Barbary w Lubawie, przez miejscową ludność zwany szpitalnym, jest najcenniejszym zabytkiem miasta. Usytuowany przy ul. Grunwaldzkiej kościół należy do parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny.

Opis

Wzniesiono go w latach 1770-1779 na miejscu dawnego kościoła i szpitala pw. św. Jerzego, który znajdował się poza obrębem starego miasta. Jest to kościół drewniany o konstrukcji zrębowej z późnobarokowym pięknym ołtarzem głównym, który tworzy zwartą całość wraz z otaczającymi go ołtarzami bocznymi. Budowla stoi na kamiennej podmurówce i jest jednonawowa z przylegającą zakrystią oraz skarbcem. Od strony wschodniej wzniesiona prostokątna wieża o konstrukcji zrębowej, której hełm zwieńczony jest chorągiewką wiatrową z datą roczną 1811. W świątynia znajduje się sześć cynowych świeczników oraz ambona z XVIII w., olbrzymia ręcznie wykonana kłódka oraz zamocowana u stropu finezyjna późnobarokowa tęczowa belka, na której widnieje Grupa Ukrzyżowania. Poza tym na konsolach w nawie znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Jerzego. Na drewnianej wieży znajduje się, lany w Gdańsku, zabytkowy dzwon z 1716 r. Całość upiększają organy o zewnętrznej oprawie neorenesansowej. Wystrój kościoła bez wątpienia zalicza się do najpiękniejszych wnętrz barokowych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego.

Kościół należy do grupy ośmiu drewnianych kościołów zbudowanych między XVI a XVIII w., które znajdują się na na terenie Ziemi Lubawskiej.

Bibliografia

Hasło: Lubawa, [w:] Sulimierski Filip, Walewski Władysław, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. V.

Kościół filialny p.w. św. Barbary w Lubawie, [w:] Diecezja Toruńska, historia i teraźniejszość, T. 11.

Orłowicz Mieczysław, Ilustrowany przewodnik po województwie pomorskim, Lwów – Warszawa 1923.

Śliwiński Józef, Lubawa. Z dziejów miasta i okolic, Olsztyn 1982.