Linowo (gmina Purda): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
(Położenie)
Linia 5: Linia 5:
 
  |herb artykuł          =
 
  |herb artykuł          =
 
  |dopełniacz wsi        =     
 
  |dopełniacz wsi        =     
  |zdjęcie              = Pole-obowiązkowe 
+
  |zdjęcie              = Kaplica filialna w Linowie.jpg
  |opis zdjęcia          = Pole-obowiązkowe 
+
  |opis zdjęcia          = Kaplica filialna w Linowie 
 
  |rodzaj miejscowości  =
 
  |rodzaj miejscowości  =
 
  |województwo          = warmińsko-mazurskie  
 
  |województwo          = warmińsko-mazurskie  
Linia 40: Linia 40:
  
 
== Dzieje miejscowości ==
 
== Dzieje miejscowości ==
Linowo to najstarsza w tym rejonie osada wolnych pruskich. Powstała wskutek czteech równoczesnych nadań lennych dokonanych przez kapitułę warmińską w 1348 roku. Powiększyła się o kolejny dwór po nadaniu w 1374 roku dalszych 4 łanów. Wieś otrzymała nazwę od jeziora , nad którym była położona.
+
Linowo to najstarsza w tym rejonie osada wolnych pruskich. Powstała wskutek czteech równoczesnych nadań lennych dokonanych przez kapitułę warmińską w 1348 roku. Powiększyła się o kolejny dwór po nadaniu w 1374 roku dalszych 4 łanów. Wieś otrzymała nazwę od jeziora, nad którym była położona.
  
 
Pod koniec [[wojna trzynastoletnia|wojny trzynastoletniej]] doszło do zniszczenia i całkowitego wyludnienia wsi, które trwało przez kolejne lata. W 1476 doszło do wystawienia kolejnego przywileju lokacyjnego. Zasadźcą wsi był Mikołaj Kopeć (Koptz), który otrzymał łącznie 24 łany. Wieś była stopniowo zasiedlana przez osadników z Mazowsza. W 1512 roku sołtysem był Jan Stobek. W 1517 roku [[lkwim:Mikołaj Kopernik| Mikołaj Kopernik]] osobiście zasiedlał opustoszałe ziemie.
 
Pod koniec [[wojna trzynastoletnia|wojny trzynastoletniej]] doszło do zniszczenia i całkowitego wyludnienia wsi, które trwało przez kolejne lata. W 1476 doszło do wystawienia kolejnego przywileju lokacyjnego. Zasadźcą wsi był Mikołaj Kopeć (Koptz), który otrzymał łącznie 24 łany. Wieś była stopniowo zasiedlana przez osadników z Mazowsza. W 1512 roku sołtysem był Jan Stobek. W 1517 roku [[lkwim:Mikołaj Kopernik| Mikołaj Kopernik]] osobiście zasiedlał opustoszałe ziemie.

Wersja z 03:01, 4 sty 2014

Linowo

Kaplica filialna w Linowie
Kaplica filialna w Linowie
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Purda
Liczba ludności (2010) 72
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Linowo
Linowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Linowo
Linowo
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }


Linowo (niem. Leynau) – wieś niesołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztynskim, w gminie Purda. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

Miejscowość w 2010 roku liczyła 72 mieszkańców.


Położenie

Wieś położona jest na Pojezierzu Olsztyńskim, 12 km na zachód od Purdy. Miejscowość leży nad Jeziorem Linowskim.

Dzieje miejscowości

Linowo to najstarsza w tym rejonie osada wolnych pruskich. Powstała wskutek czteech równoczesnych nadań lennych dokonanych przez kapitułę warmińską w 1348 roku. Powiększyła się o kolejny dwór po nadaniu w 1374 roku dalszych 4 łanów. Wieś otrzymała nazwę od jeziora, nad którym była położona.

Pod koniec wojny trzynastoletniej doszło do zniszczenia i całkowitego wyludnienia wsi, które trwało przez kolejne lata. W 1476 doszło do wystawienia kolejnego przywileju lokacyjnego. Zasadźcą wsi był Mikołaj Kopeć (Koptz), który otrzymał łącznie 24 łany. Wieś była stopniowo zasiedlana przez osadników z Mazowsza. W 1512 roku sołtysem był Jan Stobek. W 1517 roku Mikołaj Kopernik osobiście zasiedlał opustoszałe ziemie.

W 1575 roku kapituła warmińska sprzedała Ambrożemu prawo do karczmy i warzenia piwa. W 1678 roku na życzenie ówczesnego sołtysa Jana Petrykowskiego, kapituła potwierdziła potwierdziła przywilej wystawiony dla Linowa w 1476 roku.

Po zaborze Warmii przez Prusy w Linowie było dwóch sołtysów: Andrzej Czodrowski i Jan Petrykowski. Wieś składała się z 9 gospodarstw czynszowych, karczmy i kilkunastu zagrodowych. Linowo liczyło wówczas 157 mieszkańców. Wszyscy mieszkańcy mieli polskie nazwiska. W 1863 roku do powstania styczniowego przyłączyło się dwóch miejscowych: Stanisław Białojan i jego szwagier Buchowski.


Ludzie związani z miejscowością


Zabytki

  • Pozostałości dawnego folwarku
  • Park podworski
  • Kaplica filialna
  • Stanowisko archeologiczne


Bibliografia

  1. Przewodnik turystyczny po gminie Purda, Purda 2013.
  2. Statistisch-Topographisches Adreß-Handbuch von Ostpreussen, Commission bei Wilhelm Koch, Königsberg 1857.
  1. Bank Danych Lokalnych GUS [data dostępu: 12.11.2013]
  2. Verwaltungsgeschichte [data dostępu: 12.11.2013]


Przypisy


Zobacz też