Rywałdzik: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
(Zabytki:)
Linia 6: Linia 6:
 
  |herb artykuł          =
 
  |herb artykuł          =
 
  |dopełniacz wsi        = Rywałdzika  
 
  |dopełniacz wsi        = Rywałdzika  
  |zdjęcie              = Pole-obowiązkowe 
+
  |zdjęcie              =[[File:Kapliczka w Rywałdziku.jpg|thumb|Kapliczka w Rywadłdziku, źródło: www.polskiekrajobrazy.pl, 12.09.2013.]]
  |opis zdjęcia          = Pole-obowiązkowe   
+
  |opis zdjęcia          = Kapliczka w Rywałdziku 
 
  |rodzaj miejscowości  = wieś
 
  |rodzaj miejscowości  = wieś
 
  |województwo          = warmińsko - mazurskie
 
  |województwo          = warmińsko - mazurskie
 
  |powiat                = nowomiejski  
 
  |powiat                = nowomiejski  
  |gmina                = Biskupiec
+
  |gmina                = Biskupiec (Biskupiec Pomorski)
 
  |miejscowość podstawowa =
 
  |miejscowość podstawowa =
 
  |sołectwo              = Rywałdzik
 
  |sołectwo              = Rywałdzik
Linia 30: Linia 30:
 
  |www                  =
 
  |www                  =
 
}}
 
}}
<big>'''Rywałdzik'''</big> (Rywałd, niem. Klein Rechwalde)– wieś sołecka w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.
+
<big>'''Rywałdzik'''</big> (Rywałd, niem. Klein Rechwalde)– wieś sołecka w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec (Biskupiec Pomorski). W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.
  
  
Linia 37: Linia 37:
  
 
=== Charakterystyka fizjograficzna ===
 
=== Charakterystyka fizjograficzna ===
Miejscowość położona jest na terenie gminy Biskupiec, której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora.W całości lasy stanowią 26 % powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są:wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne.Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości Łąkorz wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach Mierzyna, na zachód od Sumina oraz na północ od Tymawy Wielkiej) i kemy (w rejonie Sumina, Łąkorka, Wonny i Szwarcenowa). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska.Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest Góra Szwedzka – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie Osy u ujścia jej do Jeziora Płowęż. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny „Jezioro Karaś”, torfowiskowy „Kociołek”, „Łabędź”, „Uroczysko Piotrowice” oraz częściowo Brodnicki Park Krajobrazowy. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to:gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.
+
Wież znajduje się nieopodal Jeziora Płowęż. Miejscowość położona jest na terenie gminy Biskupiec, której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora.W całości lasy stanowią 26 % powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są:wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne.Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości Łąkorz wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach Mierzyna, na zachód od Sumina oraz na północ od Tymawy Wielkiej) i kemy (w rejonie Sumina, Łąkorka, Wonny i Szwarcenowa). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska.Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest Góra Szwedzka – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie Osy u ujścia jej do Jeziora Płowęż. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny „Jezioro Karaś”, torfowiskowy „Kociołek”, „Łabędź”, „Uroczysko Piotrowice” oraz częściowo Brodnicki Park Krajobrazowy. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to:gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.
 
<br/>
 
<br/>
  
 
=== Dzieje miejscowości ===
 
=== Dzieje miejscowości ===
Wieś była w rękach biskupów chełmińskich. Jeszcze inwentarz chełmiński z 1731 r. podaje zamieszkujących tam włościan.  
+
Nie znana jest data lokacji wsi oraz etymologia nazwy miejscowości. Wieś była w rękach biskupów chełmińskich. Jeszcze inwentarz chełmiński z 1731 r. podaje zamieszkujących tam włościan. Pod koniec XIX w. wraz z osadami: Mnichem, Mirakowem, wybudowaniem: Ossą i Ostrowem, wieś zajmowała 447 ha: 35 łąk i 372 roli. W 1885 r. było tu 69 domów i 109 dymów. Wieś zamieszkiwało 525 osób: 358 katolików, 162 ewangelików, 3 dysydentów i 2 Żydów. W 1887 r. funkcjonująca tu szkoła liczyła 125 dzieci katolików i 65 dzieci ewangelików. Nie zachowała się informacja o kształcie zabudowy wiejskiej.  
Pod koniec XIX w. wraz z osadami: Mnichem, Mirakowem, wybudowaniem: Ossą i Ostrowem, wieś zajmowała 447 ha: 35 łąk i 372 roli. W 1885 r. było tu 69 domów i 109 dymów. Wieś zamieszkiwało 525 osób: 358 katolików, 162 ewangelików, 3 dysydentów i 2 Żydów.  
+
W 1887 r. funkcjonująca tu szkoła liczyła 125 dzieci katolików i 65 dzieci ewangelików.
+
 
<br/>
 
<br/>
  
 
=== Bibliografia: ===
 
=== Bibliografia: ===
  
''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', t. X, Warszawa 1880 - 1914.  
+
''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', pod red. Bronisława Chlebowskiego, Filipa Sulimierskiego, Władysława Walewskiego, t. X, Warszawa 1889, 960 ss.
  
  
 
<br/>
 
<br/>
  
== Zobacz też ==
 
  
  
 
[[Kategoria: Miejscowość]]
 
[[Kategoria: Miejscowość]]
 
[[Użytkownik:Kinlis|Kinlis]] ([[Dyskusja użytkownika:Kinlis|dyskusja]]) 12:14, 11 wrz 2013 (CEST)
 
[[Użytkownik:Kinlis|Kinlis]] ([[Dyskusja użytkownika:Kinlis|dyskusja]]) 12:14, 11 wrz 2013 (CEST)

Wersja z 16:52, 18 wrz 2013

Rywałdzik

[[Plik:
Plik:Kapliczka w Rywałdziku.jpg
Kapliczka w Rywadłdziku, źródło: www.polskiekrajobrazy.pl, 12.09.2013.
|240px|Kapliczka w Rywałdziku]]
Kapliczka w Rywałdziku
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo warmińsko - mazurskie
Powiat nowomiejski
Gmina Biskupiec (Biskupiec Pomorski)
Sołectwo Rywałdzik
Liczba ludności (Pole-obowiązkowe) Pole-obowiązkowe
Strefa numeracyjna (+48) 56
Tablice rejestracyjne NNM
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Rywałdzik
Rywałdzik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rywałdzik
Rywałdzik
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }

Rywałdzik (Rywałd, niem. Klein Rechwalde)– wieś sołecka w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec (Biskupiec Pomorski). W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.



Charakterystyka fizjograficzna

Wież znajduje się nieopodal Jeziora Płowęż. Miejscowość położona jest na terenie gminy Biskupiec, której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora.W całości lasy stanowią 26 % powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są:wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne.Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości Łąkorz wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach Mierzyna, na zachód od Sumina oraz na północ od Tymawy Wielkiej) i kemy (w rejonie Sumina, Łąkorka, Wonny i Szwarcenowa). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska.Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest Góra Szwedzka – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie Osy u ujścia jej do Jeziora Płowęż. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny „Jezioro Karaś”, torfowiskowy „Kociołek”, „Łabędź”, „Uroczysko Piotrowice” oraz częściowo Brodnicki Park Krajobrazowy. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to:gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.

Dzieje miejscowości

Nie znana jest data lokacji wsi oraz etymologia nazwy miejscowości. Wieś była w rękach biskupów chełmińskich. Jeszcze inwentarz chełmiński z 1731 r. podaje zamieszkujących tam włościan. Pod koniec XIX w. wraz z osadami: Mnichem, Mirakowem, wybudowaniem: Ossą i Ostrowem, wieś zajmowała 447 ha: 35 łąk i 372 roli. W 1885 r. było tu 69 domów i 109 dymów. Wieś zamieszkiwało 525 osób: 358 katolików, 162 ewangelików, 3 dysydentów i 2 Żydów. W 1887 r. funkcjonująca tu szkoła liczyła 125 dzieci katolików i 65 dzieci ewangelików. Nie zachowała się informacja o kształcie zabudowy wiejskiej.

Bibliografia:

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. Bronisława Chlebowskiego, Filipa Sulimierskiego, Władysława Walewskiego, t. X, Warszawa 1889, 960 ss.



Kinlis (dyskusja) 12:14, 11 wrz 2013 (CEST)