Stanisław Iwaniak: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Skocz do: nawigacja, szukaj
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Linia 12: Linia 12:
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
==Przebieg kariery sportowej==
 
==Przebieg kariery sportowej==
Od czasów licealnych (I LO im. S. Staszica w Lublinie) Stanisław Iwaniak trenował siatkówkę. W latach 1967–1971 studiował na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, uzyskując dyplom magistra wychowania fizycznego. Jako student był zawodnikiem AZS AWF Warszawa, a w 1971 r. przeszedł do AZS Olsztyn. Tu odnosił największe sukcesy krajowe i międzynarodowe. Zdobywał medale mistrzostw Polski, grał w reprezentacji. Był kapitanem drużyny AZS Olsztyn. Przy wzroście 186 cm występował na parkiecie jako rozgrywający.  
+
Siatkówka zainteresował się czasach licealnych (I LO im. S. Staszica w Lublinie). Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (1971). Jako student zawodnik AZS AWF Warszawa, w 1971 r. przeszedł do AZS Olsztyn. Tu odnosił największe sukcesy krajowe i międzynarodowe. Zdobywał medale mistrzostw Polski. Był kapitanem drużyny, jej rozgrywającym. Przy jego boku dojrzewały talenty późniejszych mistrzów olimpijskich: Zbigniewa Lubiejewskiego i Mirosława Rybaczewskiego.
  
Okres gry w Olsztynie wiązał się także z sukcesami reprezentacyjnymi Iwaniaka. W latach 1972–1977 wystąpił w 80 meczach reprezentacji narodowej, sięgając m.in. po srebrny medal Mistrzostw Europy w Belgradzie w 1975 r. Znalazł się również w ekipie olimpijskiej w Monachium w 1972 r. (9. miejsce), nie było go natomiast w złotej drużynie cztery lata później.  
+
Równolegle osiągał sukcesy reprezentacyjne . W latach 1972–1977 zagrał 80 razy w reprezentacji narodowej, sięgając m.in. po srebrny medal Mistrzostw Europy w Belgradzie w 1975 r. W Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 r. zajął 9 miejsce.  
  
W 1978 r. wyjechał do Belgii, gdzie po zakończeniu kariery zawodniczej próbował sił jako trener. Pracował w Belgii przez trzynaście lat, kolejne cztery spędził we Francji; w 1995 r. powrócił do Polski i osiedlił się w Olsztynie. Został nauczycielem wychowania fizycznego w [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej]], jednocześnie współpracował z siatkarzami AZS. Od lipca 1998 do listopada 2000 r. prowadził pierwszy zespół AZS, uzyskując awans z serii "B" do serii "A" ekstraklasy siatkarskiej. Latem 2003 ponownie przygotowywał zespół do rozgrywek ligowych, by w październiku tego samego roku objąć funkcję drugiego trenera przy [[Grzegorz Ryś|Grzegorzu Rysiu]].
+
W 1978 r. wyjechał do Belgii, gdzie przez trzynaście lat pracował jako trener, kolejne cztery spędził we Francji; W 1995 r. po powrocie do Polski zamieszkał w Olsztynie. Pracował w studium wychowania fizycznego w [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej]], jednocześnie współpracował z siatkarzami AZS. Przez dwa lata (1998-2000) prowadził samodzielnie pierwszy zespół AZS. Za jego kadencji zespół awansował do serii "A" ekstraklasy siatkarskiej. Potem był drugim trenerem  przy [[Grzegorz Ryś|Grzegorzu Rysiu]].
  
 
==Sukcesy sportowe==
 
==Sukcesy sportowe==

Wersja z 05:23, 11 gru 2014

Stanisław Iwaniak

Imię i nazwisko Stanisław Iwaniak
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1948 r., Słupsk
Dyscyplina siatkówka
Największy sukces reprezentant Polski, medalista mistrzostw Europy, mistrz Polski, olimpijczyk, trener siatkówki

Stanisław Iwaniak (ur. 31 sierpnia 1948 r. w Słupsku) – siatkarz AZS Olsztyn, reprezentant Polski, medalista mistrzostw Europy, mistrz Polski, olimpijczyk; trener siatkówki.

Przebieg kariery sportowej

Siatkówka zainteresował się czasach licealnych (I LO im. S. Staszica w Lublinie). Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (1971). Jako student zawodnik AZS AWF Warszawa, w 1971 r. przeszedł do AZS Olsztyn. Tu odnosił największe sukcesy krajowe i międzynarodowe. Zdobywał medale mistrzostw Polski. Był kapitanem drużyny, jej rozgrywającym. Przy jego boku dojrzewały talenty późniejszych mistrzów olimpijskich: Zbigniewa Lubiejewskiego i Mirosława Rybaczewskiego.

Równolegle osiągał sukcesy reprezentacyjne . W latach 1972–1977 zagrał 80 razy w reprezentacji narodowej, sięgając m.in. po srebrny medal Mistrzostw Europy w Belgradzie w 1975 r. W Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 r. zajął 9 miejsce.

W 1978 r. wyjechał do Belgii, gdzie przez trzynaście lat pracował jako trener, kolejne cztery spędził we Francji; W 1995 r. po powrocie do Polski zamieszkał w Olsztynie. Pracował w studium wychowania fizycznego w Akademii Rolniczo-Technicznej, jednocześnie współpracował z siatkarzami AZS. Przez dwa lata (1998-2000) prowadził samodzielnie pierwszy zespół AZS. Za jego kadencji zespół awansował do serii "A" ekstraklasy siatkarskiej. Potem był drugim trenerem przy Grzegorzu Rysiu.

Sukcesy sportowe

  • trzykrotnie mistrzostwo Polski (1973, 1976, 1978)
  • trzykrotnie wicemistrzostwo (1972, 1974, 1977)
  • brązowe mistrzostwo Polski (1975)
  • drugie miejsce w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów w sezonie 1977/1978
  • srebrny medal Mistrzostw Europy w Belgradzie w 1975 r.

Bibliografia