Zenon Tomaszewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja zweryfikowana][wersja zweryfikowana]
(Bibliografia)
Linia 37: Linia 37:
 
[[Kategoria: Zdrowie| Tomaszewski, Zenon]]  
 
[[Kategoria: Zdrowie| Tomaszewski, Zenon]]  
 
[[Kategoria: Ochrona zdrowia|Tomaszewski, Zenon]]
 
[[Kategoria: Ochrona zdrowia|Tomaszewski, Zenon]]
[[Kategoria: Lekarze i pielęgniarki|Tomaszewski, Zenon]] [[Kategoria: 1919-1944|Tomaszewski, Zenon]][[Kategoria: 1945-1989 |Tomaszewski, Zenon]]  [[Kategoria: Susz|Tomaszewski, Zenon]][[Kategoria: Iława| Tomaszewski, Zenon]]
+
[[Kategoria: Lekarze i pielęgniarki|Tomaszewski, Zenon]] [[Kategoria: 1919-1944|Tomaszewski, Zenon]][[Kategoria: 1945-1989 |Tomaszewski, Zenon]]  [[Kategoria: Susz (gmina miejsko-wiejska)|Tomaszewski, Zenon]][[Kategoria: Iława| Tomaszewski, Zenon]]

Wersja z 16:16, 6 mar 2015

Zenon Piotr Paweł Tomaszewski

Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1913 r.
Berlin
Data śmierci 26 października 1992 r.
Zawód lekarz

Zenon Piotr Paweł Tomaszewski (ur. 2 czerwca 1913 r. w Berlinie, zm. 26 października 1992 r.) – lekarz, rentgenolog.

Życiorys

Syn Kazimierza.

Szkoła i wykształcenie

W 1932 r. ukończył Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze w w Grudziądzu. W latach 1932–1939 r. studiował na Wydziale Lekarskim UP. W 1940 r. odbył staż lekarski. Po wojnie musiał raz jeszcze zdawać egzaminy dyplomowe, gdyż dokumentacja UP zaginęła w jej czasie. 14 grudnia 1946 r. otrzymał dyplom lekarza. Jako student pracował w Katedrze Anatomii Patologicznej.

Praca

Podczas kampanii wrześniowej był lekarzem w batalionie obrony narodowej i dostał się do niewoli. Po demobilizacji zamieszkał w Prabutach, gdzie od 1 stycznia 1947 r. do 30 stycznia 1948 r. był dyrektorem Szpitala Zakaźnego w Suszu. Od 1 lutego do 1 kwietnia 1948 r. był dyrektorem Szpitala Powiatowego w Suszu, kierownikiem OZ, lekarzem Ubezpieczalni Społecznej w Suszu. W latach 1950–1959 był kierownikiem pracowni rentgenowskiej szpitala, w latach 1959–1979 był lekarzem i kierownikiem Przychodni Rejonowej w Suszu i pracowni rentgenowskiej w szpitalu.

W latach 1965–1968 był rentgenologiem w Iławie, pełnił dyżury w Pogotowiu Ratunkowym w Suszu i Iławie. Zrezygnował z pracy rentgenologa w 1974 r. z powodu popromiennego uszkodzenia szpiku kostnego.

Odznaczenia

Został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia

Bednarski Zenobiusz, Rocznik Medyczny, tom V, volumen I, Olsztyn 1997, s. 174.