Encyklopedia Warmii i Mazur - Wkład użytkownika [pl]

Józef Pelc

2025-02-18T18:06:21Z

Jose: +Odnośnik do Biblioteki Narodowej

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Józef Pelc
|imię i nazwisko org =
|pseudonim =
|grafika = J_Pelc.jpg
|opis grafiki = Źródło: Archiwum rodzinne
|podpis =
|data urodzenia = 1954
|miejsce urodzenia = Kosina
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód = nauczyciel akademicki
|uczelnia = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
|odznaczenia = Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}
'''Józef Pelc''' (ur. w 1954 r. w Kosinie, gm. Łańcut, woj. podkarpackie) – polski naukowiec, doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, specjalista w zakresie mechaniki opon pneumatycznych. Profesor [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie|Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie]].

== Życiorys ==
Jest absolwentem I LO im. H. Sienkiewicza w Łańcucie (1973 r.). Studiował budownictwo na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, kierunek: konstrukcje budowlane i inżynierskie, specjalność: teoria konstrukcji<ref>[https://web.archive.org/web/20200128105910/http://tk.il.pw.edu.pl/index.php/lista-absolwentow/ Lista absolwentow tk] [dostęp 2024-11-21]</ref>. 22 marca 1978 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie budownictwa na podstawie pracy pt. ''Analiza dynamiczna belki mostowej metodą elementów czasoprzestrzennych''. Po wymaganym stażu zawodowym, który odbył w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Pułtusku (czerwiec–wrzesień 1978) rozpoczął 3-letnie stacjonarne studia doktoranckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które zostały przedłużone o jeden rok. W tym czasie w szkole naukowej Profesora Zbigniewa Kączkowskiego<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref> badał możliwość wydłużenia kroku całkowania różniczkowych równań ruchu w opracowanej przez Profesora metodzie elementów czasoprzestrzennych<ref>Czesław Bajer, [https://www.researchgate.net/publication/273002762 Metoda elementów czasoprzestrzennych w obliczeniach dynamiki konstrukcji], Warszawa: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, 2009, s. 61, 64, ISBN 978-83-89687-46-3 [dostęp 2024-12-08].</ref><ref>Magdalena Lachowicz, [https://sigma-not.pl/publikacja-105662-2017-5.html Zastosowanie metody elementów czasoprzestrzennych do modelowania ciała lepkosprężystego], „MATERIAŁY BUDOWLANE”, 537 (5), 2017, s. 63–66, DOI: 10.15199/33.2017.05.26 [dostęp 2024-12-06].</ref> i korzystał wtedy z superkomputera CDC CYBER-72 zainstalowanego w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Wyniki swoich badań przedstawił w pracy doktorskiej nt. ''Serendipowskie funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'' (Warszawa 1983), którą obronił w 1985 r. i zdobył stopień doktora nauk technicznych<ref name=":0">Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie / [oprac. zespół aut. Maria Fafińska et al.]. – Wyd. 2, Olsztyn, Wydawnictwo UWM, 2009. – s. 153. ISBN 978-83-7299-612-1</ref>. Promotorem pracy był prof. Z. Kączkowski, a recenzentami: prof. Z. Osiński i doc. B. Olszowski. Fragment wyników dociekań Józefa Pelc z tego zakresu został przytoczony w dziele ''Komputerowe metody mechaniki ciał stałych''<ref>Michał Kleiber (red.), Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Seria: Mechanika Techniczna, tom XI, Warszawa: WN PWN, 1995, s. 172, ISBN 83-01-11740-0.</ref> w XI tomie serii ''Mechanika Techniczna'' wydanym pod redakcją prof. M. Kleibera.

W 1982 r. został zatrudniony w Katedrze Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn (KMiPKM) Wydziału Mechanicznego [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie]] (ART), od razu na stanowisku starszego asystenta, gdyż staż dydaktyczny odbył podczas studiów doktoranckich<ref name=":0" />.

Przebieg pracy zawodowej<ref name=":0" /><ref name=":1">50 lat Wydziału Nauk Technicznych: z dziejów Wydziału Mechanicznego WSR/ART 1969-1999 i Wydziału Nauk Technicznych UWM 1999-2019, Wydział Nauk Technicznych (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski; Olsztyn), wyd. Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn 2019. –s. 287. ISBN 978-83-66075-18-4</ref>:

* VI–IX 1978 stażysta, Przedsiębiorstwo Budownictwa Komunalnego w Pułtusku
* 1982–1986 starszy asystent, (KMiPKM), Wydział Mechaniczny, ART
* 1986–1999 adiunkt, KMiPKM, Wydział Mechaniczny, ART
* 1999–2009 adiunkt, KMiPKM, [[Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie | Wydział Nauk Technicznych]] (WNT), [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]] (UWM)
* 2009–2023 profesor uczelni, KMiPKM, Wydział Nauk Technicznych, UWM

W czasie od 16 czerwca do 15 sierpnia 1986 r. odbywał staż zawodowy w Olsztyńskich Zakładach Opon Samochodowych STOMIL (OZOS) w Dziale Głównego Konstruktora, podczas którego za pomocą metod numerycznych rozwiązał i zautomatyzował zagadnienie wyznaczania zarysu napompowanej opony, tj. kluczowego zadania procesu projektowania każdej opony pneumatycznej<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081613 Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony], „Polimery”, 33 (10), Warszawa 1988, s. 381-383 [dostęp 2024-11-21].</ref>.

W 1990 r. przyjął propozycję dodatkowej pracy w OZOS, która umożliwiła mu rozwijanie narzędzi wspomagających proces konstruowania opon i dalszą pracę nad modelem obliczeniowym opony, a w szczególności dostęp do komputera o dużej mocy obliczeniowej.

Dodatkowe zatrudnienie<ref name=":1" />:

* 1990–1994 specjalista konstruktor, Dział Głównego Konstruktora, OZOS (od 01.02.1992 r. STOMIL–OLSZTYN S.A.)
* 1994–1998 specjalista d.s. FEM, Dział Komputerowego Wspomagania Projektowania, STOMIL–OLSZTYN S.A. (ang. FEM – Finite Element Method – metoda elementów skończonych)

Podczas pracy w Dziale Głównego Konstruktora, bazując na sieciowym modelu opony opracował algorytmy i wytworzył kody całego pakietu programów wspomagających proces konstruowania opon<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081430 CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych], „Polimery”, 39 (11-12), Warszawa 1994, s. 718-725 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Dzięki temu konstruktorzy tej firmy całkowicie przeszli od żmudnego odczytywania nomogramów zarysów równowagi opon i od desek kreślarskich do wirtualnej przestrzeni projektowej<ref>Józef Pelc, [https://www.researchgate.net/publication/386320907 W wirtualnej przestrzeni], „Kormoran” (9), Rok XXX, Olsztyn: STOMIL-OLSZTYN SA, 1997, s. 5.</ref>.

Potrzeba przyspieszenia symulacyjnych badań opon i wykonywania bardziej zaawansowanych analiz spowodowała, że w 1994 r. komórka badawczo-rozwojowa Firmy, do której przeszedł, została wyposażenia w komercyjny program metody elementów skończonych MARC firmy [https://en.wikipedia.org/wiki/MSC_Marc Marc Analysis Research Corporation] i superkomputer [https://en.wikipedia.org/wiki/SGI_Challenge POWER CHALLENGE L] firmy Silicon Graphics<ref>Zbigniew Kacprzyk, Opony z ..., „CADCAM FORUM” (listopad-grudzień), Wydawnictwo LUPUS, 1994, s. 19.</ref><ref>Paweł Droździel, Informatyka w STOMIL-OLSZTYN S.A., „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, II-III, ISSN 0239-6440.</ref>. Była to pierwsza taka instalacja w polskim przemyśle<ref>Jerzy Drzewicki, Polskie opony ze znakiem kormorana, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, I-II, ISSN 0239-6440.</ref>. Algorytmy jego autorskiego programu metody elementów skończonych TIRE, działającego na komputerze osobistym (PC), stanowiły podstawę do budowy bardziej zaawansowanych modeli obliczeniowych opon, w tym modelu 3-wymiarowego. Opracowane na tej podstawie oprogramowanie umożliwiło zespołowi Działu Komputerowego Wspomagania Projektowania uruchomienie w firmie STOMIL-OLSZTYN S.A. swoistej wirtualnej stacji badania opon. Brał aktywny udział w tych badaniach, które realizowano w fazie projektu, jeszcze przed wykonaniem formy wulkanizacyjnej, czyli na etapie niskich kosztów<ref>Ewaryst Petz, Doskonalenie konstrukcji opony, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (3), Specjalna 16-tka, 1996, IV-V, ISSN 0239-6440.</ref>.

W 2007 r. w Wydawnictwie UWM w Olsztynie opublikował rozprawę habilitacyjną nt. ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych''<ref>Józef Pelc, [https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991040290309705066 Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych], Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007, s. 1-146 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Streszczenie pracy habilitacyjnej i nazwiska recenzentów są dostępne w portalu Ludzie Nauki<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/research-work/ff561504-2de1-4660-95d1-14464f223b7a Ludzie Nauki] [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-12-10].</ref>. Do kolokwium habilitacyjnego przystąpił 20 marca 2009 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej. Po przyjęciu kolokwium Rada nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej mechanika<ref name="LN2">[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-11-24].</ref>.

== Działalność naukowo-badawcza ==
Główny obszar jego działalności dotyczy metod komputerowych mechaniki, wytrzymałości materiałów i konstrukcji, drgań mechanicznych oraz mechaniki opon pneumatycznych<ref>[https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=8918 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-26].</ref>. Prowadził badania nad stabilnością i zbieżnością metody elementów czasoprzestrzennych. Zajmował się zaawansowanymi aplikacjami metody elementów skończonych, nieliniową mechanika ciała odkształcalnego, modelowaniem deformacji i analizą stanu naprężenia w elementach opon pneumatycznych, analizą konstrukcji cienkościennych, oceną bezpieczeństwa kratownicowych wież radiokomunikacyjnych i słupów linii elektroenergetycznych<ref name=":0" />.

Ogólna liczba jego opracowań – 122, w tym: 1 monografia, 2 skrypty (współautor), 30 oryginalnych prac twórczych (w tym 4 współautorskie), 11 materiałów z konferencji i publikacji popularno-naukowych, 61 niepublikowanych opracowań dla przemysłu, 17 programów komputerowych.

Jego publikacje można znaleźć w bazach: ResearchGate<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Jozef-Pelc researchgate.net], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (streszczenia, dostęp do pełnych tekstów wybranych publikacji), Orcid<ref>[https://orcid.org/0000-0003-1275-2528 orcid.org], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref>, PBN<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/publications ludzie.nauka.gov.pl],[online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (tylko najnowsze). Jest notowany w bazie Scopus<ref>[https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6602180310 Scopus preview-Pelc Józef-Author details], scopus.com [online] [dostęp 2024-11-28].</ref>. Kilka jego publikacji (w tym rozprawa habilitacyjna) znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie<ref>[https://katalogi.bn.org.pl/discovery/search?mode=advanced&offset=0&query=creator,exact,pelc,%20j%C3%B3zef,AND&query=any,contains,mechanika,AND&search_scope=MyInstitution1&sortby=date_d&tab=BN&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP Pelc, Józef w katalogu Biblioteki Narodowej] [dostęp 2025-02-18]</ref>.

=== Publikacje polskojęzyczne ===

# Józef Pelc, ''Nieliniowe funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'', Arch. Inż. Ląd., 30(1), 1984, s. 53–63.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony'', Polimery, 33(10), 1988, s. 381–383.
# Józef Pelc, ''Przegląd modeli obliczeniowych opon pneumatycznych'', Mech. Teoretyczna i Stosowana, 29(3–4), 1991, s. 709–725.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych'', Polimery, 39(11-12), 1994, s. 718–725.
# Józef Pelc, ''Pomiary i analiza metodą elementów skończonych opony całostalowej do samochodów ciężarowych podczas pompowania'', Acta Acad. Agricult. Tech. Olst. Aedificatio et Mechanica, (26), 1995, s. 15–27.
# Józef Pelc, ''Symulacja numeryczna opon'', AUTO-Technika Motoryzacyjna, Specjalna 16-tka, (1), 1995, s. V–VII.
# Józef Pelc, ''W wirtualnej przestrzeni'', Kormoran, miesięcznik STOMILU-OLSZTYN SA, (9), Rok XXX, 1997, s. 5.
# Józef Pelc, ''Numeryczne modelowanie opon pneumatycznych'', Badania naukowe Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, Wydawnictwo UWM Olsztyn, 2001, s. 29–33, ISBN 83-7299-020-4.
# Józef Pelc, ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych'', Olsztyn, Wyd. UWM, 2007.
# Józef Pelc, ''Analiza wytrzymałościowa słupów linii elektroenergetycznych na bazie modelu kratownicy przestrzennej'', Modelowanie Inżynierskie, 11(42), 2011, s. 333–340.
# Józef Pelc, ''Komputerowe wspomaganie analizy wytrzymałościowej kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych'', Przegląd Mechaniczny, 71(4), 2012, s. 30–34.
# Krzysztof Dutka, Józef Pelc, ''Metoda oceny bezpieczeństwa i prognozy żywotności kratownicowych konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 38(2), 2015, s. 29–43.
# Tomasz Kamiński, Józef Pelc, ''Awarie opon pneumatycznych a zdarzenia komunikacyjne'', Logistyka, (5), 2015, s. 969–974.
# Józef Pelc, ''Ocena bezpieczeństwa stateczności stosu załadowanych stalowych palet słupkowych'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 47(3), 2017, s. 14–26.

== Przynależność do organizacji ==
* Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1996-2024).
* Polska Grupa International Association for Shell and Spatial Structures (1999-2016).
* Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2015-2023).
== Nagrody i odznaczenia ==

* Srebrny Krzyż Zasługi (2010)<ref>{{Monitor Polski|2010|87|1023}}</ref>
* Medal Komisji Edukacji Narodowej (2017)<ref>[https://uwm.edu.pl/sites/default/files/wiadomosci_uniweryteckie/2017-wu/wu-2017-11.pdf Medal Komisji Edukacji Narodowej] [online], uwm.edu.pl, 2017 [dostęp 2024-11-21].</ref>

== Ciekawostki ==
* Jest osobą dużo wymagającą od siebie i od swoich studentów, a mimo to już w początkach swojej pracy dydaktycznej zajął III miejsce w konkursie na najlepszego dydaktyka roku 1985/86 na Wydziale Mechanicznym organizowanym przez Zrzeszenie Studentów Polskich RU ART w Olsztynie.
* Był nominowany przez studentów WNT do plebiscytu na najlepszego nauczyciela akademickiego UWM „Belfer UWM 2014 roku”<ref>[http://uwm.edu.pl/ack/?q=gala-belfer-2014 Gala Belfer 2014 | Akademickie Centrum Kultury] [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* W bibliotece firmy STOMIL–OLSZTYN S.A. miał kartę biblioteczną o nr. 1 (słownie: jeden).
* W tejże bibliotece regularnie przeglądał m.in. czasopismo naukowe "Rubber Chemistry and Technology", w którym znalazł inspirujące zdanie. Dlatego też w Autoreferacie z przewodu habilitacyjnego (Olsztyn 2008) napisał: "Modelowaniu deformacji opon pneumatycznych poświęciłem sporą część mego życia. Rozpoczynając moją przygodę z oponami, napotkałem zdanie, które na długo zapamiętałem: '''The pneumatic tire is one of the most challenging structures that an analyst may face.''' (Ridha 1980)<ref>R.A. Ridha, [https://meridian.allenpress.com/rct/article-abstract/53/4/849/91452/ Computation of Stresses, Strains, and Deformations of Tires], „Rubber Chemistry and Technology”, 53 (4), 1980, s. 849–902, DOI: 10.5254/1.3535065 [dostęp 2024-12-09] (ang.).</ref>. W tłumaczeniu zdanie to brzmi: '''Struktura opony pneumatycznej stanowi jedno z największych wyzwań, z jakimi przyszło się zmierzyć analitykom.''' Podjąłem to wyzwanie i teraz mogę potwierdzić prawdziwość tej sentencji."
* Jego nazwisko znalazło się na ścianie sławy (wall of fame) w firmie produkującej opony w Olsztynie.
* Z raportu platformy ResearchGate z 2020.10.18 wynika, że jego publikacjami interesowała się amerykańska agencja kosmiczna NASA<ref>[http://pracownicy.uwm.edu.pl/joseph/O%20mnie.htm Kto czyta moje publikacje] [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* Za pomocą autorskiego programu komputerowego, przeanalizował pod względem wytrzymałościowym wiele kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych, głównie na okoliczność ich dociążania kablami światłowodowymi. Najwyższy analizowany słup miał 87.4 m wysokości, a najcięższy – masę 24770 kg. Najstarszy pochodził z 1932 r.
 
{{Przypisy}}
<references/>

{{SORTUJ:Pelc, Józef}}
[[Kategoria:Strony zawierające wywołania szablonów z parametrami o takich samych nazwach]]
[[Kategoria:Nauczyciele akademiccy]]
[[Kategoria:Olsztyn]]
[[Kategoria:1945-1989]]
[[Kategoria:1990-]]

Józef Pelc

2024-12-31T18:56:11Z

Jose:

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Józef Pelc
|imię i nazwisko org =
|pseudonim =
|grafika = J_Pelc.jpg
|opis grafiki = Źródło: Archiwum rodzinne
|podpis =
|data urodzenia = 1954
|miejsce urodzenia = Kosina
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód = nauczyciel akademicki
|uczelnia = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
|odznaczenia = Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}
'''Józef Pelc''' (ur. w 1954 r. w Kosinie, gm. Łańcut, woj. podkarpackie) – polski naukowiec, doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, specjalista w zakresie mechaniki opon pneumatycznych. Profesor [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie|Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie]].

== Życiorys ==
Jest absolwentem I LO im. H. Sienkiewicza w Łańcucie (1973 r.). Studiował budownictwo na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, kierunek: konstrukcje budowlane i inżynierskie, specjalność: teoria konstrukcji<ref>[https://web.archive.org/web/20200128105910/http://tk.il.pw.edu.pl/index.php/lista-absolwentow/ Lista absolwentow tk] [dostęp 2024-11-21]</ref>. 22 marca 1978 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie budownictwa na podstawie pracy pt. ''Analiza dynamiczna belki mostowej metodą elementów czasoprzestrzennych''. Po wymaganym stażu zawodowym, który odbył w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Pułtusku (czerwiec–wrzesień 1978) rozpoczął 3-letnie stacjonarne studia doktoranckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które zostały przedłużone o jeden rok. W tym czasie w szkole naukowej Profesora Zbigniewa Kączkowskiego<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref> badał możliwość wydłużenia kroku całkowania różniczkowych równań ruchu w opracowanej przez Profesora metodzie elementów czasoprzestrzennych<ref>Czesław Bajer, [https://www.researchgate.net/publication/273002762 Metoda elementów czasoprzestrzennych w obliczeniach dynamiki konstrukcji], Warszawa: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, 2009, s. 61, 64, ISBN 978-83-89687-46-3 [dostęp 2024-12-08].</ref><ref>Magdalena Lachowicz, [https://sigma-not.pl/publikacja-105662-2017-5.html Zastosowanie metody elementów czasoprzestrzennych do modelowania ciała lepkosprężystego], „MATERIAŁY BUDOWLANE”, 537 (5), 2017, s. 63–66, DOI: 10.15199/33.2017.05.26 [dostęp 2024-12-06].</ref> i korzystał wtedy z superkomputera CDC CYBER-72 zainstalowanego w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Wyniki swoich badań przedstawił w pracy doktorskiej nt. ''Serendipowskie funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'' (Warszawa 1983), którą obronił w 1985 r. i zdobył stopień doktora nauk technicznych<ref name=":0">Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie / [oprac. zespół aut. Maria Fafińska et al.]. – Wyd. 2, Olsztyn, Wydawnictwo UWM, 2009. – s. 153. ISBN 978-83-7299-612-1</ref>. Promotorem pracy był prof. Z. Kączkowski, a recenzentami: prof. Z. Osiński i doc. B. Olszowski. Fragment wyników dociekań Józefa Pelc z tego zakresu został przytoczony w dziele ''Komputerowe metody mechaniki ciał stałych''<ref>Michał Kleiber (red.), Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Seria: Mechanika Techniczna, tom XI, Warszawa: WN PWN, 1995, s. 172, ISBN 83-01-11740-0.</ref> w XI tomie serii ''Mechanika Techniczna'' wydanym pod redakcją prof. M. Kleibera.

W 1982 r. został zatrudniony w Katedrze Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn (KMiPKM) Wydziału Mechanicznego [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie]] (ART), od razu na stanowisku starszego asystenta, gdyż staż dydaktyczny odbył podczas studiów doktoranckich<ref name=":0" />.

Przebieg pracy zawodowej<ref name=":0" /><ref name=":1">50 lat Wydziału Nauk Technicznych: z dziejów Wydziału Mechanicznego WSR/ART 1969-1999 i Wydziału Nauk Technicznych UWM 1999-2019, Wydział Nauk Technicznych (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski; Olsztyn), wyd. Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn 2019. –s. 287. ISBN 978-83-66075-18-4</ref>:

* VI–IX 1978 stażysta, Przedsiębiorstwo Budownictwa Komunalnego w Pułtusku
* 1982–1986 starszy asystent, (KMiPKM), Wydział Mechaniczny, ART
* 1986–1999 adiunkt, KMiPKM, Wydział Mechaniczny, ART
* 1999–2009 adiunkt, KMiPKM, [[Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie | Wydział Nauk Technicznych]] (WNT), [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]] (UWM)
* 2009–2023 profesor uczelni, KMiPKM, Wydział Nauk Technicznych, UWM

W czasie od 16 czerwca do 15 sierpnia 1986 r. odbywał staż zawodowy w Olsztyńskich Zakładach Opon Samochodowych STOMIL (OZOS) w Dziale Głównego Konstruktora, podczas którego za pomocą metod numerycznych rozwiązał i zautomatyzował zagadnienie wyznaczania zarysu napompowanej opony, tj. kluczowego zadania procesu projektowania każdej opony pneumatycznej<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081613 Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony], „Polimery”, 33 (10), Warszawa 1988, s. 381-383 [dostęp 2024-11-21].</ref>.

W 1990 r. przyjął propozycję dodatkowej pracy w OZOS, która umożliwiła mu rozwijanie narzędzi wspomagających proces konstruowania opon i dalszą pracę nad modelem obliczeniowym opony, a w szczególności dostęp do komputera o dużej mocy obliczeniowej.

Dodatkowe zatrudnienie<ref name=":1" />:

* 1990–1994 specjalista konstruktor, Dział Głównego Konstruktora, OZOS (od 01.02.1992 r. STOMIL–OLSZTYN S.A.)
* 1994–1998 specjalista d.s. FEM, Dział Komputerowego Wspomagania Projektowania, STOMIL–OLSZTYN S.A. (ang. FEM – Finite Element Method – metoda elementów skończonych)

Podczas pracy w Dziale Głównego Konstruktora, bazując na sieciowym modelu opony opracował algorytmy i wytworzył kody całego pakietu programów wspomagających proces konstruowania opon<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081430 CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych], „Polimery”, 39 (11-12), Warszawa 1994, s. 718-725 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Dzięki temu konstruktorzy tej firmy całkowicie przeszli od żmudnego odczytywania nomogramów zarysów równowagi opon i od desek kreślarskich do wirtualnej przestrzeni projektowej<ref>Józef Pelc, [https://www.researchgate.net/publication/386320907 W wirtualnej przestrzeni], „Kormoran” (9), Rok XXX, Olsztyn: STOMIL-OLSZTYN SA, 1997, s. 5.</ref>.

Potrzeba przyspieszenia symulacyjnych badań opon i wykonywania bardziej zaawansowanych analiz spowodowała, że w 1994 r. komórka badawczo-rozwojowa Firmy, do której przeszedł, została wyposażenia w komercyjny program metody elementów skończonych MARC firmy [[https://en.wikipedia.org/wiki/MSC_Marc Marc Analysis Research Corporation]] i superkomputer [https://en.wikipedia.org/wiki/SGI_Challenge POWER CHALLENGE L] firmy Silicon Graphics<ref>Zbigniew Kacprzyk, Opony z ..., „CADCAM FORUM” (listopad-grudzień), Wydawnictwo LUPUS, 1994, s. 19.</ref><ref>Paweł Droździel, Informatyka w STOMIL-OLSZTYN S.A., „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, II-III, ISSN 0239-6440.</ref>. Była to pierwsza taka instalacja w polskim przemyśle<ref>Jerzy Drzewicki, Polskie opony ze znakiem kormorana, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, I-II, ISSN 0239-6440.</ref>. Algorytmy jego autorskiego programu metody elementów skończonych TIRE, działającego na komputerze osobistym (PC), stanowiły podstawę do budowy bardziej zaawansowanych modeli obliczeniowych opon, w tym modelu 3-wymiarowego. Opracowane na tej podstawie oprogramowanie umożliwiło zespołowi Działu Komputerowego Wspomagania Projektowania uruchomienie w firmie STOMIL-OLSZTYN S.A. swoistej wirtualnej stacji badania opon. Brał aktywny udział w tych badaniach, które realizowano w fazie projektu, jeszcze przed wykonaniem formy wulkanizacyjnej, czyli na etapie niskich kosztów<ref>Ewaryst Petz, Doskonalenie konstrukcji opony, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (3), Specjalna 16-tka, 1996, IV-V, ISSN 0239-6440.</ref>.

W 2007 r. w Wydawnictwie UWM w Olsztynie opublikował rozprawę habilitacyjną nt. ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych''<ref>Józef Pelc, [https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991040290309705066 Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych], Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007, s. 1-146 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Streszczenie pracy habilitacyjnej i nazwiska recenzentów są dostępne w portalu Ludzie Nauki<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/research-work/ff561504-2de1-4660-95d1-14464f223b7a Ludzie Nauki] [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-12-10].</ref>. Do kolokwium habilitacyjnego przystąpił 20 marca 2009 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej. Po przyjęciu kolokwium Rada nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej mechanika<ref name="LN2">[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-11-24].</ref>.

== Działalność naukowo-badawcza ==
Główny obszar jego działalności dotyczy metod komputerowych mechaniki, wytrzymałości materiałów i konstrukcji, drgań mechanicznych oraz mechaniki opon pneumatycznych<ref>[https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=8918 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-26].</ref>. Prowadził badania nad stabilnością i zbieżnością metody elementów czasoprzestrzennych. Zajmował się zaawansowanymi aplikacjami metody elementów skończonych, nieliniową mechanika ciała odkształcalnego, modelowaniem deformacji i analizą stanu naprężenia w elementach opon pneumatycznych, analizą konstrukcji cienkościennych, oceną bezpieczeństwa kratownicowych wież radiokomunikacyjnych i słupów linii elektroenergetycznych<ref name=":0" />.

Ogólna liczba jego opracowań – 122, w tym: 1 monografia, 2 skrypty (współautor), 30 oryginalnych prac twórczych (w tym 4 współautorskie), 11 materiałów z konferencji i publikacji popularno-naukowych, 61 niepublikowanych opracowań dla przemysłu, 17 programów komputerowych.

Jego publikacje można znaleźć w bazach: ResearchGate<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Jozef-Pelc researchgate.net], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (streszczenia, dostęp do pełnych tekstów wybranych publikacji), Orcid<ref>[https://orcid.org/0000-0003-1275-2528 orcid.org], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref>, PBN<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/publications ludzie.nauka.gov.pl],[online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (tylko najnowsze). Jest notowany w bazie Scopus<ref>[https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6602180310 Scopus preview-Pelc Józef-Author details], scopus.com [online] [dostęp 2024-11-28].</ref>.

=== Publikacje polskojęzyczne ===

# Józef Pelc, ''Nieliniowe funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'', Arch. Inż. Ląd., 30(1), 1984, s. 53–63.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony'', Polimery, 33(10), 1988, s. 381–383.
# Józef Pelc, ''Przegląd modeli obliczeniowych opon pneumatycznych'', Mech. Teoretyczna i Stosowana, 29(3–4), 1991, s. 709–725.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych'', Polimery, 39(11-12), 1994, s. 718–725.
# Józef Pelc, ''Pomiary i analiza metodą elementów skończonych opony całostalowej do samochodów ciężarowych podczas pompowania'', Acta Acad. Agricult. Tech. Olst. Aedificatio et Mechanica, (26), 1995, s. 15–27.
# Józef Pelc, ''Symulacja numeryczna opon'', AUTO-Technika Motoryzacyjna, Specjalna 16-tka, (1), 1995, s. V–VII.
# Józef Pelc, ''W wirtualnej przestrzeni'', Kormoran, miesięcznik STOMILU-OLSZTYN SA, (9), Rok XXX, 1997, s. 5.
# Józef Pelc, ''Numeryczne modelowanie opon pneumatycznych'', Badania naukowe Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, Wydawnictwo UWM Olsztyn, 2001, s. 29–33, ISBN 83-7299-020-4.
# Józef Pelc, ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych'', Olsztyn, Wyd. UWM, 2007.
# Józef Pelc, ''Analiza wytrzymałościowa słupów linii elektroenergetycznych na bazie modelu kratownicy przestrzennej'', Modelowanie Inżynierskie, 11(42), 2011, s. 333–340.
# Józef Pelc, ''Komputerowe wspomaganie analizy wytrzymałościowej kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych'', Przegląd Mechaniczny, 71(4), 2012, s. 30–34.
# Krzysztof Dutka, Józef Pelc, ''Metoda oceny bezpieczeństwa i prognozy żywotności kratownicowych konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 38(2), 2015, s. 29–43.
# Tomasz Kamiński, Józef Pelc, ''Awarie opon pneumatycznych a zdarzenia komunikacyjne'', Logistyka, (5), 2015, s. 969–974.
# Józef Pelc, ''Ocena bezpieczeństwa stateczności stosu załadowanych stalowych palet słupkowych'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 47(3), 2017, s. 14–26.

== Przynależność do organizacji ==
* Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1996-2024).
* Polska Grupa International Association for Shell and Spatial Structures (1999-2016).
* Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2015-2023).
== Nagrody i odznaczenia ==

* Srebrny Krzyż Zasługi (2010)<ref>{{Monitor Polski|2010|87|1023}}</ref>
* Medal Komisji Edukacji Narodowej (2017)<ref>[https://uwm.edu.pl/sites/default/files/wiadomosci_uniweryteckie/2017-wu/wu-2017-11.pdf Medal Komisji Edukacji Narodowej] [online], uwm.edu.pl, 2017 [dostęp 2024-11-21].</ref>

== Ciekawostki ==
* Jest osobą dużo wymagającą od siebie i od swoich studentów, a mimo to już w początkach swojej pracy dydaktycznej zajął III miejsce w konkursie na najlepszego dydaktyka roku 1985/86 na Wydziale Mechanicznym organizowanym przez Zrzeszenie Studentów Polskich RU ART w Olsztynie.
* Był nominowany przez studentów WNT do plebiscytu na najlepszego nauczyciela akademickiego UWM „Belfer UWM 2014 roku”<ref>[http://uwm.edu.pl/ack/?q=gala-belfer-2014 Gala Belfer 2014 | Akademickie Centrum Kultury] [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* W bibliotece firmy STOMIL–OLSZTYN S.A. miał kartę biblioteczną o nr. 1 (słownie: jeden).
* W tejże bibliotece regularnie przeglądał m.in. czasopismo naukowe "Rubber Chemistry and Technology", w którym znalazł inspirujące zdanie. Dlatego też w Autoreferacie z przewodu habilitacyjnego (Olsztyn 2008) napisał: "Modelowaniu deformacji opon pneumatycznych poświęciłem sporą część mego życia. Rozpoczynając moją przygodę z oponami, napotkałem zdanie, które na długo zapamiętałem: '''The pneumatic tire is one of the most challenging structures that an analyst may face.''' (Ridha 1980)<ref>R.A. Ridha, [https://meridian.allenpress.com/rct/article-abstract/53/4/849/91452/ Computation of Stresses, Strains, and Deformations of Tires], „Rubber Chemistry and Technology”, 53 (4), 1980, s. 849–902, DOI: 10.5254/1.3535065 [dostęp 2024-12-09] (ang.).</ref>. W tłumaczeniu zdanie to brzmi: '''Struktura opony pneumatycznej stanowi jedno z największych wyzwań, z jakimi przyszło się zmierzyć analitykom.''' Podjąłem to wyzwanie i teraz mogę potwierdzić prawdziwość tej sentencji."
* Jego nazwisko znalazło się na ścianie sławy (wall of fame) w firmie produkującej opony w Olsztynie.
* Z raportu platformy ResearchGate z 2020.10.18 wynika, że jego publikacjami interesowała się amerykańska agencja kosmiczna NASA<ref>[http://pracownicy.uwm.edu.pl/joseph/O%20mnie.htm Kto czyta moje publikacje] [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* Za pomocą autorskiego programu komputerowego, przeanalizował pod względem wytrzymałościowym wiele kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych, głównie na okoliczność ich dociążania kablami światłowodowymi. Najwyższy analizowany słup miał 87.4 m wysokości, a najcięższy – masę 24770 kg. Najstarszy pochodził z 1932 r.
 
{{Przypisy}}
<references/>

{{SORTUJ:Pelc, Józef}}
[[Kategoria:Strony zawierające wywołania szablonów z parametrami o takich samych nazwach]]
[[Kategoria:Nauczyciele akademiccy]]
[[Kategoria:Olsztyn]]
[[Kategoria:1945-1989]]
[[Kategoria:1990-]]

Józef Pelc

2024-12-31T18:55:03Z

Jose:

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Józef Pelc
|imię i nazwisko org =
|pseudonim =
|grafika = J_Pelc.jpg
|opis grafiki = Zródło: Archiwum rodzinne
|podpis =
|data urodzenia = 1954
|miejsce urodzenia = Kosina
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód = nauczyciel akademicki
|uczelnia = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
|odznaczenia = Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}
'''Józef Pelc''' (ur. w 1954 r. w Kosinie, gm. Łańcut, woj. podkarpackie) – polski naukowiec, doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, specjalista w zakresie mechaniki opon pneumatycznych. Profesor [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie|Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie]].

== Życiorys ==
Jest absolwentem I LO im. H. Sienkiewicza w Łańcucie (1973 r.). Studiował budownictwo na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, kierunek: konstrukcje budowlane i inżynierskie, specjalność: teoria konstrukcji<ref>[https://web.archive.org/web/20200128105910/http://tk.il.pw.edu.pl/index.php/lista-absolwentow/ Lista absolwentow tk] [dostęp 2024-11-21]</ref>. 22 marca 1978 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie budownictwa na podstawie pracy pt. ''Analiza dynamiczna belki mostowej metodą elementów czasoprzestrzennych''. Po wymaganym stażu zawodowym, który odbył w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Pułtusku (czerwiec–wrzesień 1978) rozpoczął 3-letnie stacjonarne studia doktoranckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które zostały przedłużone o jeden rok. W tym czasie w szkole naukowej Profesora Zbigniewa Kączkowskiego<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref> badał możliwość wydłużenia kroku całkowania różniczkowych równań ruchu w opracowanej przez Profesora metodzie elementów czasoprzestrzennych<ref>Czesław Bajer, [https://www.researchgate.net/publication/273002762 Metoda elementów czasoprzestrzennych w obliczeniach dynamiki konstrukcji], Warszawa: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, 2009, s. 61, 64, ISBN 978-83-89687-46-3 [dostęp 2024-12-08].</ref><ref>Magdalena Lachowicz, [https://sigma-not.pl/publikacja-105662-2017-5.html Zastosowanie metody elementów czasoprzestrzennych do modelowania ciała lepkosprężystego], „MATERIAŁY BUDOWLANE”, 537 (5), 2017, s. 63–66, DOI: 10.15199/33.2017.05.26 [dostęp 2024-12-06].</ref> i korzystał wtedy z superkomputera CDC CYBER-72 zainstalowanego w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Wyniki swoich badań przedstawił w pracy doktorskiej nt. ''Serendipowskie funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'' (Warszawa 1983), którą obronił w 1985 r. i zdobył stopień doktora nauk technicznych<ref name=":0">Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie / [oprac. zespół aut. Maria Fafińska et al.]. – Wyd. 2, Olsztyn, Wydawnictwo UWM, 2009. – s. 153. ISBN 978-83-7299-612-1</ref>. Promotorem pracy był prof. Z. Kączkowski, a recenzentami: prof. Z. Osiński i doc. B. Olszowski. Fragment wyników dociekań Józefa Pelc z tego zakresu został przytoczony w dziele ''Komputerowe metody mechaniki ciał stałych''<ref>Michał Kleiber (red.), Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Seria: Mechanika Techniczna, tom XI, Warszawa: WN PWN, 1995, s. 172, ISBN 83-01-11740-0.</ref> w XI tomie serii ''Mechanika Techniczna'' wydanym pod redakcją prof. M. Kleibera.

W 1982 r. został zatrudniony w Katedrze Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn (KMiPKM) Wydziału Mechanicznego [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie]] (ART), od razu na stanowisku starszego asystenta, gdyż staż dydaktyczny odbył podczas studiów doktoranckich<ref name=":0" />.

Przebieg pracy zawodowej<ref name=":0" /><ref name=":1">50 lat Wydziału Nauk Technicznych: z dziejów Wydziału Mechanicznego WSR/ART 1969-1999 i Wydziału Nauk Technicznych UWM 1999-2019, Wydział Nauk Technicznych (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski; Olsztyn), wyd. Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn 2019. –s. 287. ISBN 978-83-66075-18-4</ref>:

* VI–IX 1978 stażysta, Przedsiębiorstwo Budownictwa Komunalnego w Pułtusku
* 1982–1986 starszy asystent, (KMiPKM), Wydział Mechaniczny, ART
* 1986–1999 adiunkt, KMiPKM, Wydział Mechaniczny, ART
* 1999–2009 adiunkt, KMiPKM, [[Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie | Wydział Nauk Technicznych]] (WNT), [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]] (UWM)
* 2009–2023 profesor uczelni, KMiPKM, Wydział Nauk Technicznych, UWM

W czasie od 16 czerwca do 15 sierpnia 1986 r. odbywał staż zawodowy w Olsztyńskich Zakładach Opon Samochodowych STOMIL (OZOS) w Dziale Głównego Konstruktora, podczas którego za pomocą metod numerycznych rozwiązał i zautomatyzował zagadnienie wyznaczania zarysu napompowanej opony, tj. kluczowego zadania procesu projektowania każdej opony pneumatycznej<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081613 Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony], „Polimery”, 33 (10), Warszawa 1988, s. 381-383 [dostęp 2024-11-21].</ref>.

W 1990 r. przyjął propozycję dodatkowej pracy w OZOS, która umożliwiła mu rozwijanie narzędzi wspomagających proces konstruowania opon i dalszą pracę nad modelem obliczeniowym opony, a w szczególności dostęp do komputera o dużej mocy obliczeniowej.

Dodatkowe zatrudnienie<ref name=":1" />:

* 1990–1994 specjalista konstruktor, Dział Głównego Konstruktora, OZOS (od 01.02.1992 r. STOMIL–OLSZTYN S.A.)
* 1994–1998 specjalista d.s. FEM, Dział Komputerowego Wspomagania Projektowania, STOMIL–OLSZTYN S.A. (ang. FEM – Finite Element Method – metoda elementów skończonych)

Podczas pracy w Dziale Głównego Konstruktora, bazując na sieciowym modelu opony opracował algorytmy i wytworzył kody całego pakietu programów wspomagających proces konstruowania opon<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081430 CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych], „Polimery”, 39 (11-12), Warszawa 1994, s. 718-725 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Dzięki temu konstruktorzy tej firmy całkowicie przeszli od żmudnego odczytywania nomogramów zarysów równowagi opon i od desek kreślarskich do wirtualnej przestrzeni projektowej<ref>Józef Pelc, [https://www.researchgate.net/publication/386320907 W wirtualnej przestrzeni], „Kormoran” (9), Rok XXX, Olsztyn: STOMIL-OLSZTYN SA, 1997, s. 5.</ref>.

Potrzeba przyspieszenia symulacyjnych badań opon i wykonywania bardziej zaawansowanych analiz spowodowała, że w 1994 r. komórka badawczo-rozwojowa Firmy, do której przeszedł, została wyposażenia w komercyjny program metody elementów skończonych MARC firmy [[https://en.wikipedia.org/wiki/MSC_Marc Marc Analysis Research Corporation]] i superkomputer [https://en.wikipedia.org/wiki/SGI_Challenge POWER CHALLENGE L] firmy Silicon Graphics<ref>Zbigniew Kacprzyk, Opony z ..., „CADCAM FORUM” (listopad-grudzień), Wydawnictwo LUPUS, 1994, s. 19.</ref><ref>Paweł Droździel, Informatyka w STOMIL-OLSZTYN S.A., „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, II-III, ISSN 0239-6440.</ref>. Była to pierwsza taka instalacja w polskim przemyśle<ref>Jerzy Drzewicki, Polskie opony ze znakiem kormorana, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, I-II, ISSN 0239-6440.</ref>. Algorytmy jego autorskiego programu metody elementów skończonych TIRE, działającego na komputerze osobistym (PC), stanowiły podstawę do budowy bardziej zaawansowanych modeli obliczeniowych opon, w tym modelu 3-wymiarowego. Opracowane na tej podstawie oprogramowanie umożliwiło zespołowi Działu Komputerowego Wspomagania Projektowania uruchomienie w firmie STOMIL-OLSZTYN S.A. swoistej wirtualnej stacji badania opon. Brał aktywny udział w tych badaniach, które realizowano w fazie projektu, jeszcze przed wykonaniem formy wulkanizacyjnej, czyli na etapie niskich kosztów<ref>Ewaryst Petz, Doskonalenie konstrukcji opony, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (3), Specjalna 16-tka, 1996, IV-V, ISSN 0239-6440.</ref>.

W 2007 r. w Wydawnictwie UWM w Olsztynie opublikował rozprawę habilitacyjną nt. ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych''<ref>Józef Pelc, [https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991040290309705066 Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych], Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007, s. 1-146 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Streszczenie pracy habilitacyjnej i nazwiska recenzentów są dostępne w portalu Ludzie Nauki<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/research-work/ff561504-2de1-4660-95d1-14464f223b7a Ludzie Nauki] [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-12-10].</ref>. Do kolokwium habilitacyjnego przystąpił 20 marca 2009 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej. Po przyjęciu kolokwium Rada nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej mechanika<ref name="LN2">[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-11-24].</ref>.

== Działalność naukowo-badawcza ==
Główny obszar jego działalności dotyczy metod komputerowych mechaniki, wytrzymałości materiałów i konstrukcji, drgań mechanicznych oraz mechaniki opon pneumatycznych<ref>[https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=8918 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-26].</ref>. Prowadził badania nad stabilnością i zbieżnością metody elementów czasoprzestrzennych. Zajmował się zaawansowanymi aplikacjami metody elementów skończonych, nieliniową mechanika ciała odkształcalnego, modelowaniem deformacji i analizą stanu naprężenia w elementach opon pneumatycznych, analizą konstrukcji cienkościennych, oceną bezpieczeństwa kratownicowych wież radiokomunikacyjnych i słupów linii elektroenergetycznych<ref name=":0" />.

Ogólna liczba jego opracowań – 122, w tym: 1 monografia, 2 skrypty (współautor), 30 oryginalnych prac twórczych (w tym 4 współautorskie), 11 materiałów z konferencji i publikacji popularno-naukowych, 61 niepublikowanych opracowań dla przemysłu, 17 programów komputerowych.

Jego publikacje można znaleźć w bazach: ResearchGate<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Jozef-Pelc researchgate.net], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (streszczenia, dostęp do pełnych tekstów wybranych publikacji), Orcid<ref>[https://orcid.org/0000-0003-1275-2528 orcid.org], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref>, PBN<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/publications ludzie.nauka.gov.pl],[online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (tylko najnowsze). Jest notowany w bazie Scopus<ref>[https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6602180310 Scopus preview-Pelc Józef-Author details], scopus.com [online] [dostęp 2024-11-28].</ref>.

=== Publikacje polskojęzyczne ===

# Józef Pelc, ''Nieliniowe funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'', Arch. Inż. Ląd., 30(1), 1984, s. 53–63.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony'', Polimery, 33(10), 1988, s. 381–383.
# Józef Pelc, ''Przegląd modeli obliczeniowych opon pneumatycznych'', Mech. Teoretyczna i Stosowana, 29(3–4), 1991, s. 709–725.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych'', Polimery, 39(11-12), 1994, s. 718–725.
# Józef Pelc, ''Pomiary i analiza metodą elementów skończonych opony całostalowej do samochodów ciężarowych podczas pompowania'', Acta Acad. Agricult. Tech. Olst. Aedificatio et Mechanica, (26), 1995, s. 15–27.
# Józef Pelc, ''Symulacja numeryczna opon'', AUTO-Technika Motoryzacyjna, Specjalna 16-tka, (1), 1995, s. V–VII.
# Józef Pelc, ''W wirtualnej przestrzeni'', Kormoran, miesięcznik STOMILU-OLSZTYN SA, (9), Rok XXX, 1997, s. 5.
# Józef Pelc, ''Numeryczne modelowanie opon pneumatycznych'', Badania naukowe Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, Wydawnictwo UWM Olsztyn, 2001, s. 29–33, ISBN 83-7299-020-4.
# Józef Pelc, ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych'', Olsztyn, Wyd. UWM, 2007.
# Józef Pelc, ''Analiza wytrzymałościowa słupów linii elektroenergetycznych na bazie modelu kratownicy przestrzennej'', Modelowanie Inżynierskie, 11(42), 2011, s. 333–340.
# Józef Pelc, ''Komputerowe wspomaganie analizy wytrzymałościowej kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych'', Przegląd Mechaniczny, 71(4), 2012, s. 30–34.
# Krzysztof Dutka, Józef Pelc, ''Metoda oceny bezpieczeństwa i prognozy żywotności kratownicowych konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 38(2), 2015, s. 29–43.
# Tomasz Kamiński, Józef Pelc, ''Awarie opon pneumatycznych a zdarzenia komunikacyjne'', Logistyka, (5), 2015, s. 969–974.
# Józef Pelc, ''Ocena bezpieczeństwa stateczności stosu załadowanych stalowych palet słupkowych'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 47(3), 2017, s. 14–26.

== Przynależność do organizacji ==
* Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1996-2024).
* Polska Grupa International Association for Shell and Spatial Structures (1999-2016).
* Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2015-2023).
== Nagrody i odznaczenia ==

* Srebrny Krzyż Zasługi (2010)<ref>{{Monitor Polski|2010|87|1023}}</ref>
* Medal Komisji Edukacji Narodowej (2017)<ref>[https://uwm.edu.pl/sites/default/files/wiadomosci_uniweryteckie/2017-wu/wu-2017-11.pdf Medal Komisji Edukacji Narodowej] [online], uwm.edu.pl, 2017 [dostęp 2024-11-21].</ref>

== Ciekawostki ==
* Jest osobą dużo wymagającą od siebie i od swoich studentów, a mimo to już w początkach swojej pracy dydaktycznej zajął III miejsce w konkursie na najlepszego dydaktyka roku 1985/86 na Wydziale Mechanicznym organizowanym przez Zrzeszenie Studentów Polskich RU ART w Olsztynie.
* Był nominowany przez studentów WNT do plebiscytu na najlepszego nauczyciela akademickiego UWM „Belfer UWM 2014 roku”<ref>[http://uwm.edu.pl/ack/?q=gala-belfer-2014 Gala Belfer 2014 | Akademickie Centrum Kultury] [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* W bibliotece firmy STOMIL–OLSZTYN S.A. miał kartę biblioteczną o nr. 1 (słownie: jeden).
* W tejże bibliotece regularnie przeglądał m.in. czasopismo naukowe "Rubber Chemistry and Technology", w którym znalazł inspirujące zdanie. Dlatego też w Autoreferacie z przewodu habilitacyjnego (Olsztyn 2008) napisał: "Modelowaniu deformacji opon pneumatycznych poświęciłem sporą część mego życia. Rozpoczynając moją przygodę z oponami, napotkałem zdanie, które na długo zapamiętałem: '''The pneumatic tire is one of the most challenging structures that an analyst may face.''' (Ridha 1980)<ref>R.A. Ridha, [https://meridian.allenpress.com/rct/article-abstract/53/4/849/91452/ Computation of Stresses, Strains, and Deformations of Tires], „Rubber Chemistry and Technology”, 53 (4), 1980, s. 849–902, DOI: 10.5254/1.3535065 [dostęp 2024-12-09] (ang.).</ref>. W tłumaczeniu zdanie to brzmi: '''Struktura opony pneumatycznej stanowi jedno z największych wyzwań, z jakimi przyszło się zmierzyć analitykom.''' Podjąłem to wyzwanie i teraz mogę potwierdzić prawdziwość tej sentencji."
* Jego nazwisko znalazło się na ścianie sławy (wall of fame) w firmie produkującej opony w Olsztynie.
* Z raportu platformy ResearchGate z 2020.10.18 wynika, że jego publikacjami interesowała się amerykańska agencja kosmiczna NASA<ref>[http://pracownicy.uwm.edu.pl/joseph/O%20mnie.htm Kto czyta moje publikacje] [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* Za pomocą autorskiego programu komputerowego, przeanalizował pod względem wytrzymałościowym wiele kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych, głównie na okoliczność ich dociążania kablami światłowodowymi. Najwyższy analizowany słup miał 87.4 m wysokości, a najcięższy – masę 24770 kg. Najstarszy pochodził z 1932 r.
 
{{Przypisy}}
<references/>

{{SORTUJ:Pelc, Józef}}
[[Kategoria:Strony zawierające wywołania szablonów z parametrami o takich samych nazwach]]
[[Kategoria:Nauczyciele akademiccy]]
[[Kategoria:Olsztyn]]
[[Kategoria:1945-1989]]
[[Kategoria:1990-]]

Jose/Brudnopis

2024-12-31T18:41:16Z

Jose: Jose przeniósł stronę Jose/Brudnopis do Józef Pelc: Publikacja hasła w EWiM

#PATRZ [[Józef Pelc]]

Józef Pelc

2024-12-31T18:41:16Z

Jose: Jose przeniósł stronę Jose/Brudnopis do Józef Pelc: Publikacja hasła w EWiM

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Józef Pelc
|imię i nazwisko org =
|pseudonim =
|grafika = J_Pelc.jpg
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = 1954
|miejsce urodzenia = Kosina
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód = nauczyciel akademicki
|uczelnia = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
|odznaczenia = Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}
'''Józef Pelc''' (ur. w 1954 r. w Kosinie, gm. Łańcut, woj. podkarpackie) – polski naukowiec, doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, specjalista w zakresie mechaniki opon pneumatycznych. Profesor [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie|Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie]].

== Życiorys ==
Jest absolwentem I LO im. H. Sienkiewicza w Łańcucie (1973 r.). Studiował budownictwo na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, kierunek: konstrukcje budowlane i inżynierskie, specjalność: teoria konstrukcji<ref>[https://web.archive.org/web/20200128105910/http://tk.il.pw.edu.pl/index.php/lista-absolwentow/ Lista absolwentow tk] [dostęp 2024-11-21]</ref>. 22 marca 1978 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie budownictwa na podstawie pracy pt. ''Analiza dynamiczna belki mostowej metodą elementów czasoprzestrzennych''. Po wymaganym stażu zawodowym, który odbył w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Pułtusku (czerwiec–wrzesień 1978) rozpoczął 3-letnie stacjonarne studia doktoranckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które zostały przedłużone o jeden rok. W tym czasie w szkole naukowej Profesora Zbigniewa Kączkowskiego<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref> badał możliwość wydłużenia kroku całkowania różniczkowych równań ruchu w opracowanej przez Profesora metodzie elementów czasoprzestrzennych<ref>Czesław Bajer, [https://www.researchgate.net/publication/273002762 Metoda elementów czasoprzestrzennych w obliczeniach dynamiki konstrukcji], Warszawa: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, 2009, s. 61, 64, ISBN 978-83-89687-46-3 [dostęp 2024-12-08].</ref><ref>Magdalena Lachowicz, [https://sigma-not.pl/publikacja-105662-2017-5.html Zastosowanie metody elementów czasoprzestrzennych do modelowania ciała lepkosprężystego], „MATERIAŁY BUDOWLANE”, 537 (5), 2017, s. 63–66, DOI: 10.15199/33.2017.05.26 [dostęp 2024-12-06].</ref> i korzystał wtedy z superkomputera CDC CYBER-72 zainstalowanego w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Wyniki swoich badań przedstawił w pracy doktorskiej nt. ''Serendipowskie funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'' (Warszawa 1983), którą obronił w 1985 r. i zdobył stopień doktora nauk technicznych<ref name=":0">Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie / [oprac. zespół aut. Maria Fafińska et al.]. – Wyd. 2, Olsztyn, Wydawnictwo UWM, 2009. – s. 153. ISBN 978-83-7299-612-1</ref>. Promotorem pracy był prof. Z. Kączkowski, a recenzentami: prof. Z. Osiński i doc. B. Olszowski. Fragment wyników dociekań Józefa Pelc z tego zakresu został przytoczony w dziele ''Komputerowe metody mechaniki ciał stałych''<ref>Michał Kleiber (red.), Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Seria: Mechanika Techniczna, tom XI, Warszawa: WN PWN, 1995, s. 172, ISBN 83-01-11740-0.</ref> w XI tomie serii ''Mechanika Techniczna'' wydanym pod redakcją prof. M. Kleibera.

W 1982 r. został zatrudniony w Katedrze Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn (KMiPKM) Wydziału Mechanicznego [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie]] (ART), od razu na stanowisku starszego asystenta, gdyż staż dydaktyczny odbył podczas studiów doktoranckich<ref name=":0" />.

Przebieg pracy zawodowej<ref name=":0" /><ref name=":1">50 lat Wydziału Nauk Technicznych: z dziejów Wydziału Mechanicznego WSR/ART 1969-1999 i Wydziału Nauk Technicznych UWM 1999-2019, Wydział Nauk Technicznych (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski; Olsztyn), wyd. Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn 2019. –s. 287. ISBN 978-83-66075-18-4</ref>:

* VI–IX 1978 stażysta, Przedsiębiorstwo Budownictwa Komunalnego w Pułtusku
* 1982–1986 starszy asystent, (KMiPKM), Wydział Mechaniczny, ART
* 1986–1999 adiunkt, KMiPKM, Wydział Mechaniczny, ART
* 1999–2009 adiunkt, KMiPKM, [[Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie | Wydział Nauk Technicznych]] (WNT), [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]] (UWM)
* 2009–2023 profesor uczelni, KMiPKM, Wydział Nauk Technicznych, UWM

W czasie od 16 czerwca do 15 sierpnia 1986 r. odbywał staż zawodowy w Olsztyńskich Zakładach Opon Samochodowych STOMIL (OZOS) w Dziale Głównego Konstruktora, podczas którego za pomocą metod numerycznych rozwiązał i zautomatyzował zagadnienie wyznaczania zarysu napompowanej opony, tj. kluczowego zadania procesu projektowania każdej opony pneumatycznej<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081613 Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony], „Polimery”, 33 (10), Warszawa 1988, s. 381-383 [dostęp 2024-11-21].</ref>.

W 1990 r. przyjął propozycję dodatkowej pracy w OZOS, która umożliwiła mu rozwijanie narzędzi wspomagających proces konstruowania opon i dalszą pracę nad modelem obliczeniowym opony, a w szczególności dostęp do komputera o dużej mocy obliczeniowej.

Dodatkowe zatrudnienie<ref name=":1" />:

* 1990–1994 specjalista konstruktor, Dział Głównego Konstruktora, OZOS (od 01.02.1992 r. STOMIL–OLSZTYN S.A.)
* 1994–1998 specjalista d.s. FEM, Dział Komputerowego Wspomagania Projektowania, STOMIL–OLSZTYN S.A. (ang. FEM – Finite Element Method – metoda elementów skończonych)

Podczas pracy w Dziale Głównego Konstruktora, bazując na sieciowym modelu opony opracował algorytmy i wytworzył kody całego pakietu programów wspomagających proces konstruowania opon<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081430 CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych], „Polimery”, 39 (11-12), Warszawa 1994, s. 718-725 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Dzięki temu konstruktorzy tej firmy całkowicie przeszli od żmudnego odczytywania nomogramów zarysów równowagi opon i od desek kreślarskich do wirtualnej przestrzeni projektowej<ref>Józef Pelc, [https://www.researchgate.net/publication/386320907 W wirtualnej przestrzeni], „Kormoran” (9), Rok XXX, Olsztyn: STOMIL-OLSZTYN SA, 1997, s. 5.</ref>.

Potrzeba przyspieszenia symulacyjnych badań opon i wykonywania bardziej zaawansowanych analiz spowodowała, że w 1994 r. komórka badawczo-rozwojowa Firmy, do której przeszedł, została wyposażenia w komercyjny program metody elementów skończonych MARC firmy [[https://en.wikipedia.org/wiki/MSC_Marc Marc Analysis Research Corporation]] i superkomputer [https://en.wikipedia.org/wiki/SGI_Challenge POWER CHALLENGE L] firmy Silicon Graphics<ref>Zbigniew Kacprzyk, Opony z ..., „CADCAM FORUM” (listopad-grudzień), Wydawnictwo LUPUS, 1994, s. 19.</ref><ref>Paweł Droździel, Informatyka w STOMIL-OLSZTYN S.A., „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, II-III, ISSN 0239-6440.</ref>. Była to pierwsza taka instalacja w polskim przemyśle<ref>Jerzy Drzewicki, Polskie opony ze znakiem kormorana, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, I-II, ISSN 0239-6440.</ref>. Algorytmy jego autorskiego programu metody elementów skończonych TIRE, działającego na komputerze osobistym (PC), stanowiły podstawę do budowy bardziej zaawansowanych modeli obliczeniowych opon, w tym modelu 3-wymiarowego. Opracowane na tej podstawie oprogramowanie umożliwiło zespołowi Działu Komputerowego Wspomagania Projektowania uruchomienie w firmie STOMIL-OLSZTYN S.A. swoistej wirtualnej stacji badania opon. Brał aktywny udział w tych badaniach, które realizowano w fazie projektu, jeszcze przed wykonaniem formy wulkanizacyjnej, czyli na etapie niskich kosztów<ref>Ewaryst Petz, Doskonalenie konstrukcji opony, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (3), Specjalna 16-tka, 1996, IV-V, ISSN 0239-6440.</ref>.

W 2007 r. w Wydawnictwie UWM w Olsztynie opublikował rozprawę habilitacyjną nt. ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych''<ref>Józef Pelc, [https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991040290309705066 Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych], Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007, s. 1-146 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Streszczenie pracy habilitacyjnej i nazwiska recenzentów są dostępne w portalu Ludzie Nauki<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/research-work/ff561504-2de1-4660-95d1-14464f223b7a Ludzie Nauki] [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-12-10].</ref>. Do kolokwium habilitacyjnego przystąpił 20 marca 2009 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej. Po przyjęciu kolokwium Rada nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej mechanika<ref name="LN2">[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-11-24].</ref>.

== Działalność naukowo-badawcza ==
Główny obszar jego działalności dotyczy metod komputerowych mechaniki, wytrzymałości materiałów i konstrukcji, drgań mechanicznych oraz mechaniki opon pneumatycznych<ref>[https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=8918 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-26].</ref>. Prowadził badania nad stabilnością i zbieżnością metody elementów czasoprzestrzennych. Zajmował się zaawansowanymi aplikacjami metody elementów skończonych, nieliniową mechanika ciała odkształcalnego, modelowaniem deformacji i analizą stanu naprężenia w elementach opon pneumatycznych, analizą konstrukcji cienkościennych, oceną bezpieczeństwa kratownicowych wież radiokomunikacyjnych i słupów linii elektroenergetycznych<ref name=":0" />.

Ogólna liczba jego opracowań – 122, w tym: 1 monografia, 2 skrypty (współautor), 30 oryginalnych prac twórczych (w tym 4 współautorskie), 11 materiałów z konferencji i publikacji popularno-naukowych, 61 niepublikowanych opracowań dla przemysłu, 17 programów komputerowych.

Jego publikacje można znaleźć w bazach: ResearchGate<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Jozef-Pelc researchgate.net], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (streszczenia, dostęp do pełnych tekstów wybranych publikacji), Orcid<ref>[https://orcid.org/0000-0003-1275-2528 orcid.org], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref>, PBN<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/publications ludzie.nauka.gov.pl],[online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (tylko najnowsze). Jest notowany w bazie Scopus<ref>[https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6602180310 Scopus preview-Pelc Józef-Author details], scopus.com [online] [dostęp 2024-11-28].</ref>.

=== Publikacje polskojęzyczne ===

# Józef Pelc, ''Nieliniowe funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'', Arch. Inż. Ląd., 30(1), 1984, s. 53–63.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony'', Polimery, 33(10), 1988, s. 381–383.
# Józef Pelc, ''Przegląd modeli obliczeniowych opon pneumatycznych'', Mech. Teoretyczna i Stosowana, 29(3–4), 1991, s. 709–725.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych'', Polimery, 39(11-12), 1994, s. 718–725.
# Józef Pelc, ''Pomiary i analiza metodą elementów skończonych opony całostalowej do samochodów ciężarowych podczas pompowania'', Acta Acad. Agricult. Tech. Olst. Aedificatio et Mechanica, (26), 1995, s. 15–27.
# Józef Pelc, ''Symulacja numeryczna opon'', AUTO-Technika Motoryzacyjna, Specjalna 16-tka, (1), 1995, s. V–VII.
# Józef Pelc, ''W wirtualnej przestrzeni'', Kormoran, miesięcznik STOMILU-OLSZTYN SA, (9), Rok XXX, 1997, s. 5.
# Józef Pelc, ''Numeryczne modelowanie opon pneumatycznych'', Badania naukowe Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, Wydawnictwo UWM Olsztyn, 2001, s. 29–33, ISBN 83-7299-020-4.
# Józef Pelc, ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych'', Olsztyn, Wyd. UWM, 2007.
# Józef Pelc, ''Analiza wytrzymałościowa słupów linii elektroenergetycznych na bazie modelu kratownicy przestrzennej'', Modelowanie Inżynierskie, 11(42), 2011, s. 333–340.
# Józef Pelc, ''Komputerowe wspomaganie analizy wytrzymałościowej kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych'', Przegląd Mechaniczny, 71(4), 2012, s. 30–34.
# Krzysztof Dutka, Józef Pelc, ''Metoda oceny bezpieczeństwa i prognozy żywotności kratownicowych konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 38(2), 2015, s. 29–43.
# Tomasz Kamiński, Józef Pelc, ''Awarie opon pneumatycznych a zdarzenia komunikacyjne'', Logistyka, (5), 2015, s. 969–974.
# Józef Pelc, ''Ocena bezpieczeństwa stateczności stosu załadowanych stalowych palet słupkowych'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 47(3), 2017, s. 14–26.

== Przynależność do organizacji ==
* Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1996-2024).
* Polska Grupa International Association for Shell and Spatial Structures (1999-2016).
* Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2015-2023).
== Nagrody i odznaczenia ==

* Srebrny Krzyż Zasługi (2010)<ref>{{Monitor Polski|2010|87|1023}}</ref>
* Medal Komisji Edukacji Narodowej (2017)<ref>[https://uwm.edu.pl/sites/default/files/wiadomosci_uniweryteckie/2017-wu/wu-2017-11.pdf Medal Komisji Edukacji Narodowej] [online], uwm.edu.pl, 2017 [dostęp 2024-11-21].</ref>

== Ciekawostki ==
* Jest osobą dużo wymagającą od siebie i od swoich studentów, a mimo to już w początkach swojej pracy dydaktycznej zajął III miejsce w konkursie na najlepszego dydaktyka roku 1985/86 na Wydziale Mechanicznym organizowanym przez Zrzeszenie Studentów Polskich RU ART w Olsztynie.
* Był nominowany przez studentów WNT do plebiscytu na najlepszego nauczyciela akademickiego UWM „Belfer UWM 2014 roku”<ref>[http://uwm.edu.pl/ack/?q=gala-belfer-2014 Gala Belfer 2014 | Akademickie Centrum Kultury] [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* W bibliotece firmy STOMIL–OLSZTYN S.A. miał kartę biblioteczną o nr. 1 (słownie: jeden).
* W tejże bibliotece regularnie przeglądał m.in. czasopismo naukowe "Rubber Chemistry and Technology", w którym znalazł inspirujące zdanie. Dlatego też w Autoreferacie z przewodu habilitacyjnego (Olsztyn 2008) napisał: "Modelowaniu deformacji opon pneumatycznych poświęciłem sporą część mego życia. Rozpoczynając moją przygodę z oponami, napotkałem zdanie, które na długo zapamiętałem: '''The pneumatic tire is one of the most challenging structures that an analyst may face.''' (Ridha 1980)<ref>R.A. Ridha, [https://meridian.allenpress.com/rct/article-abstract/53/4/849/91452/ Computation of Stresses, Strains, and Deformations of Tires], „Rubber Chemistry and Technology”, 53 (4), 1980, s. 849–902, DOI: 10.5254/1.3535065 [dostęp 2024-12-09] (ang.).</ref>. W tłumaczeniu zdanie to brzmi: '''Struktura opony pneumatycznej stanowi jedno z największych wyzwań, z jakimi przyszło się zmierzyć analitykom.''' Podjąłem to wyzwanie i teraz mogę potwierdzić prawdziwość tej sentencji."
* Jego nazwisko znalazło się na ścianie sławy (wall of fame) w firmie produkującej opony w Olsztynie.
* Z raportu platformy ResearchGate z 2020.10.18 wynika, że jego publikacjami interesowała się amerykańska agencja kosmiczna NASA<ref>[http://pracownicy.uwm.edu.pl/joseph/O%20mnie.htm Kto czyta moje publikacje] [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* Za pomocą autorskiego programu komputerowego, przeanalizował pod względem wytrzymałościowym wiele kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych, głównie na okoliczność ich dociążania kablami światłowodowymi. Najwyższy analizowany słup miał 87.4 m wysokości, a najcięższy – masę 24770 kg. Najstarszy pochodził z 1932 r.
 
{{Przypisy}}
<references/>

{{SORTUJ:Pelc, Józef}}
[[Kategoria:Strony zawierające wywołania szablonów z parametrami o takich samych nazwach]]
[[Kategoria:Nauczyciele akademiccy]]
[[Kategoria:Olsztyn]]
[[Kategoria:1945-1989]]
[[Kategoria:1990-]]

Józef Pelc

2024-12-31T18:37:16Z

Jose:

Józef Pelc

2024-12-31T18:36:23Z

Jose: Utworzenie nowego hasła

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Józef Pelc
|imię i nazwisko org =
|pseudonim =
|grafika = J_Pelc.jpg
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = 1954
|miejsce urodzenia = Kosina
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód = nauczyciel akademicki
|uczelnia = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
|odznaczenia = Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}
'''Józef Pelc''' (ur. w 1954 r. w Kosinie, gm. Łańcut, woj. podkarpackie) – polski naukowiec, doktor habilitowany nauk technicznych, inżynier, specjalista w zakresie mechaniki opon pneumatycznych. Profesor [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie|Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie]].

== Życiorys ==
Jest absolwentem I LO im. H. Sienkiewicza w Łańcucie (1973 r.). Studiował budownictwo na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, kierunek: konstrukcje budowlane i inżynierskie, specjalność: teoria konstrukcji<ref>[https://web.archive.org/web/20200128105910/http://tk.il.pw.edu.pl/index.php/lista-absolwentow/ Lista absolwentow tk] [dostęp 2024-11-21]</ref>. 22 marca 1978 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie budownictwa na podstawie pracy pt. ''Analiza dynamiczna belki mostowej metodą elementów czasoprzestrzennych''. Po wymaganym stażu zawodowym, który odbył w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Pułtusku (czerwiec–wrzesień 1978) rozpoczął 3-letnie stacjonarne studia doktoranckie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które zostały przedłużone o jeden rok. W tym czasie w szkole naukowej Profesora Zbigniewa Kączkowskiego<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref> badał możliwość wydłużenia kroku całkowania różniczkowych równań ruchu w opracowanej przez Profesora metodzie elementów czasoprzestrzennych<ref>Czesław Bajer, [https://www.researchgate.net/publication/273002762 Metoda elementów czasoprzestrzennych w obliczeniach dynamiki konstrukcji], Warszawa: Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, 2009, s. 61, 64, ISBN 978-83-89687-46-3 [dostęp 2024-12-08].</ref><ref>Magdalena Lachowicz, [https://sigma-not.pl/publikacja-105662-2017-5.html Zastosowanie metody elementów czasoprzestrzennych do modelowania ciała lepkosprężystego], „MATERIAŁY BUDOWLANE”, 537 (5), 2017, s. 63–66, DOI: 10.15199/33.2017.05.26 [dostęp 2024-12-06].</ref> i korzystał wtedy z superkomputera CDC CYBER-72 zainstalowanego w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Wyniki swoich badań przedstawił w pracy doktorskiej nt. ''Serendipowskie funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'' (Warszawa 1983), którą obronił w 1985 r. i zdobył stopień doktora nauk technicznych<ref name=":0">Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie / [oprac. zespół aut. Maria Fafińska et al.]. – Wyd. 2, Olsztyn, Wydawnictwo UWM, 2009. – s. 153. ISBN 978-83-7299-612-1</ref>. Promotorem pracy był prof. Z. Kączkowski, a recenzentami: prof. Z. Osiński i doc. B. Olszowski. Fragment wyników dociekań Józefa Pelc z tego zakresu został przytoczony w dziele ''Komputerowe metody mechaniki ciał stałych''<ref>Michał Kleiber (red.), Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Seria: Mechanika Techniczna, tom XI, Warszawa: WN PWN, 1995, s. 172, ISBN 83-01-11740-0.</ref> w XI tomie serii ''Mechanika Techniczna'' wydanym pod redakcją prof. M. Kleibera.

W 1982 r. został zatrudniony w Katedrze Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn (KMiPKM) Wydziału Mechanicznego [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie]] (ART), od razu na stanowisku starszego asystenta, gdyż staż dydaktyczny odbył podczas studiów doktoranckich<ref name=":0" />.

Przebieg pracy zawodowej<ref name=":0" /><ref name=":1">50 lat Wydziału Nauk Technicznych: z dziejów Wydziału Mechanicznego WSR/ART 1969-1999 i Wydziału Nauk Technicznych UWM 1999-2019, Wydział Nauk Technicznych (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski; Olsztyn), wyd. Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn 2019. –s. 287. ISBN 978-83-66075-18-4</ref>:

* VI–IX 1978 stażysta, Przedsiębiorstwo Budownictwa Komunalnego w Pułtusku
* 1982–1986 starszy asystent, (KMiPKM), Wydział Mechaniczny, ART
* 1986–1999 adiunkt, KMiPKM, Wydział Mechaniczny, ART
* 1999–2009 adiunkt, KMiPKM, [[Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie | Wydział Nauk Technicznych]] (WNT), [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]] (UWM)
* 2009–2023 profesor uczelni, KMiPKM, Wydział Nauk Technicznych, UWM

W czasie od 16 czerwca do 15 sierpnia 1986 r. odbywał staż zawodowy w Olsztyńskich Zakładach Opon Samochodowych STOMIL (OZOS) w Dziale Głównego Konstruktora, podczas którego za pomocą metod numerycznych rozwiązał i zautomatyzował zagadnienie wyznaczania zarysu napompowanej opony, tj. kluczowego zadania procesu projektowania każdej opony pneumatycznej<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081613 Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony], „Polimery”, 33 (10), Warszawa 1988, s. 381-383 [dostęp 2024-11-21].</ref>.

W 1990 r. przyjął propozycję dodatkowej pracy w OZOS, która umożliwiła mu rozwijanie narzędzi wspomagających proces konstruowania opon i dalszą pracę nad modelem obliczeniowym opony, a w szczególności dostęp do komputera o dużej mocy obliczeniowej.

Dodatkowe zatrudnienie<ref name=":1" />:

* 1990–1994 specjalista konstruktor, Dział Głównego Konstruktora, OZOS (od 01.02.1992 r. STOMIL–OLSZTYN S.A.)
* 1994–1998 specjalista d.s. FEM, Dział Komputerowego Wspomagania Projektowania, STOMIL–OLSZTYN S.A. (ang. FEM – Finite Element Method – metoda elementów skończonych)

Podczas pracy w Dziale Głównego Konstruktora, bazując na sieciowym modelu opony opracował algorytmy i wytworzył kody całego pakietu programów wspomagających proces konstruowania opon<ref>Józef Pelc, Ewaryst Petz, [https://www.researchgate.net/publication/256081430 CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych], „Polimery”, 39 (11-12), Warszawa 1994, s. 718-725 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Dzięki temu konstruktorzy tej firmy całkowicie przeszli od żmudnego odczytywania nomogramów zarysów równowagi opon i od desek kreślarskich do wirtualnej przestrzeni projektowej<ref>Józef Pelc, [https://www.researchgate.net/publication/386320907 W wirtualnej przestrzeni], „Kormoran” (9), Rok XXX, Olsztyn: STOMIL-OLSZTYN SA, 1997, s. 5.</ref>.

Potrzeba przyspieszenia symulacyjnych badań opon i wykonywania bardziej zaawansowanych analiz spowodowała, że w 1994 r. komórka badawczo-rozwojowa Firmy, do której przeszedł, została wyposażenia w komercyjny program metody elementów skończonych MARC firmy [[https://en.wikipedia.org/wiki/MSC_Marc Marc Analysis Research Corporation]] i superkomputer [https://en.wikipedia.org/wiki/SGI_Challenge POWER CHALLENGE L] firmy Silicon Graphics<ref>Zbigniew Kacprzyk, Opony z ..., „CADCAM FORUM” (listopad-grudzień), Wydawnictwo LUPUS, 1994, s. 19.</ref><ref>Paweł Droździel, Informatyka w STOMIL-OLSZTYN S.A., „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, II-III, ISSN 0239-6440.</ref>. Była to pierwsza taka instalacja w polskim przemyśle<ref>Jerzy Drzewicki, Polskie opony ze znakiem kormorana, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (1), Specjalna 16-tka, 1995, I-II, ISSN 0239-6440.</ref>. Algorytmy jego autorskiego programu metody elementów skończonych TIRE, działającego na komputerze osobistym (PC), stanowiły podstawę do budowy bardziej zaawansowanych modeli obliczeniowych opon, w tym modelu 3-wymiarowego. Opracowane na tej podstawie oprogramowanie umożliwiło zespołowi Działu Komputerowego Wspomagania Projektowania uruchomienie w firmie STOMIL-OLSZTYN S.A. swoistej wirtualnej stacji badania opon. Brał aktywny udział w tych badaniach, które realizowano w fazie projektu, jeszcze przed wykonaniem formy wulkanizacyjnej, czyli na etapie niskich kosztów<ref>Ewaryst Petz, Doskonalenie konstrukcji opony, „AUTO-Technika Motoryzacyjna” (3), Specjalna 16-tka, 1996, IV-V, ISSN 0239-6440.</ref>.

W 2007 r. w Wydawnictwie UWM w Olsztynie opublikował rozprawę habilitacyjną nt. ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych''<ref>Józef Pelc, [https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991040290309705066 Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych], Olsztyn: Wydawnictwo UWM, 2007, s. 1-146 [dostęp 2024-11-21].</ref>. Streszczenie pracy habilitacyjnej i nazwiska recenzentów są dostępne w portalu Ludzie Nauki<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/research-work/ff561504-2de1-4660-95d1-14464f223b7a Ludzie Nauki] [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-12-10].</ref>. Do kolokwium habilitacyjnego przystąpił 20 marca 2009 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej. Po przyjęciu kolokwium Rada nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej mechanika<ref name="LN2">[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-11-24].</ref>.

== Działalność naukowo-badawcza ==
Główny obszar jego działalności dotyczy metod komputerowych mechaniki, wytrzymałości materiałów i konstrukcji, drgań mechanicznych oraz mechaniki opon pneumatycznych<ref>[https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=8918 Dr hab. inż. Józef Pelc], [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-26].</ref>. Prowadził badania nad stabilnością i zbieżnością metody elementów czasoprzestrzennych. Zajmował się zaawansowanymi aplikacjami metody elementów skończonych, nieliniową mechanika ciała odkształcalnego, modelowaniem deformacji i analizą stanu naprężenia w elementach opon pneumatycznych, analizą konstrukcji cienkościennych, oceną bezpieczeństwa kratownicowych wież radiokomunikacyjnych i słupów linii elektroenergetycznych<ref name=":0" />.

Ogólna liczba jego opracowań – 122, w tym: 1 monografia, 2 skrypty (współautor), 30 oryginalnych prac twórczych (w tym 4 współautorskie), 11 materiałów z konferencji i publikacji popularno-naukowych, 61 niepublikowanych opracowań dla przemysłu, 17 programów komputerowych.

Jego publikacje można znaleźć w bazach: ResearchGate<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Jozef-Pelc researchgate.net], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (streszczenia, dostęp do pełnych tekstów wybranych publikacji), Orcid<ref>[https://orcid.org/0000-0003-1275-2528 orcid.org], [online] [dostęp 2024-11-28]</ref>, PBN<ref>[https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/6CiCsgqFwt5/publications ludzie.nauka.gov.pl],[online] [dostęp 2024-11-28]</ref> (tylko najnowsze). Jest notowany w bazie Scopus<ref>[https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6602180310 Scopus preview-Pelc Józef-Author details], scopus.com [online] [dostęp 2024-11-28].</ref>.

=== Publikacje polskojęzyczne ===

# Józef Pelc, ''Nieliniowe funkcje kształtu w metodzie elementów czasoprzestrzennych'', Arch. Inż. Ląd., 30(1), 1984, s. 53–63.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''Komputerowe wspomaganie konstrukcji zarysu wewnętrznego opony'', Polimery, 33(10), 1988, s. 381–383.
# Józef Pelc, ''Przegląd modeli obliczeniowych opon pneumatycznych'', Mech. Teoretyczna i Stosowana, 29(3–4), 1991, s. 709–725.
# Józef Pelc, Ewaryst Petz, ''CAD/CAE w procesie konstruowania opon pneumatycznych'', Polimery, 39(11-12), 1994, s. 718–725.
# Józef Pelc, ''Pomiary i analiza metodą elementów skończonych opony całostalowej do samochodów ciężarowych podczas pompowania'', Acta Acad. Agricult. Tech. Olst. Aedificatio et Mechanica, (26), 1995, s. 15–27.
# Józef Pelc, ''Symulacja numeryczna opon'', AUTO-Technika Motoryzacyjna, Specjalna 16-tka, (1), 1995, s. V–VII.
# Józef Pelc, ''W wirtualnej przestrzeni'', Kormoran, miesięcznik STOMILU-OLSZTYN SA, (9), Rok XXX, 1997, s. 5.
# Józef Pelc, ''Numeryczne modelowanie opon pneumatycznych'', Badania naukowe Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn, Wydawnictwo UWM Olsztyn, 2001, s. 29–33, ISBN 83-7299-020-4.
# Józef Pelc, ''Modelowanie skończonych deformacji opon pneumatycznych'', Olsztyn, Wyd. UWM, 2007.
# Józef Pelc, ''Analiza wytrzymałościowa słupów linii elektroenergetycznych na bazie modelu kratownicy przestrzennej'', Modelowanie Inżynierskie, 11(42), 2011, s. 333–340.
# Józef Pelc, ''Komputerowe wspomaganie analizy wytrzymałościowej kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych'', Przegląd Mechaniczny, 71(4), 2012, s. 30–34.
# Krzysztof Dutka, Józef Pelc, ''Metoda oceny bezpieczeństwa i prognozy żywotności kratownicowych konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 38(2), 2015, s. 29–43.
# Tomasz Kamiński, Józef Pelc, ''Awarie opon pneumatycznych a zdarzenia komunikacyjne'', Logistyka, (5), 2015, s. 969–974.
# Józef Pelc, ''Ocena bezpieczeństwa stateczności stosu załadowanych stalowych palet słupkowych'', Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, 47(3), 2017, s. 14–26.

== Przynależność do organizacji ==
* Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1996-2024).
* Polska Grupa International Association for Shell and Spatial Structures (1999-2016).
* Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2015-2023).
== Nagrody i odznaczenia ==

* Srebrny Krzyż Zasługi (2010)<ref>{{Monitor Polski|2010|87|1023}}</ref>
* Medal Komisji Edukacji Narodowej (2017)<ref>[https://uwm.edu.pl/sites/default/files/wiadomosci_uniweryteckie/2017-wu/wu-2017-11.pdf Medal Komisji Edukacji Narodowej] [online], uwm.edu.pl, 2017 [dostęp 2024-11-21].</ref>

== Ciekawostki ==
* Jest osobą dużo wymagającą od siebie i od swoich studentów, a mimo to już w początkach swojej pracy dydaktycznej zajął III miejsce w konkursie na najlepszego dydaktyka roku 1985/86 na Wydziale Mechanicznym organizowanym przez Zrzeszenie Studentów Polskich RU ART w Olsztynie.
* Był nominowany przez studentów WNT do plebiscytu na najlepszego nauczyciela akademickiego UWM „Belfer UWM 2014 roku”<ref>[http://uwm.edu.pl/ack/?q=gala-belfer-2014 Gala Belfer 2014 | Akademickie Centrum Kultury] [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* W bibliotece firmy STOMIL–OLSZTYN S.A. miał kartę biblioteczną o nr. 1 (słownie: jeden).
* W tejże bibliotece regularnie przeglądał m.in. czasopismo naukowe "Rubber Chemistry and Technology", w którym znalazł inspirujące zdanie. Dlatego też w Autoreferacie z przewodu habilitacyjnego (Olsztyn 2008) napisał: "Modelowaniu deformacji opon pneumatycznych poświęciłem sporą część mego życia. Rozpoczynając moją przygodę z oponami, napotkałem zdanie, które na długo zapamiętałem: '''The pneumatic tire is one of the most challenging structures that an analyst may face.''' (Ridha 1980)<ref>R.A. Ridha, [https://meridian.allenpress.com/rct/article-abstract/53/4/849/91452/ Computation of Stresses, Strains, and Deformations of Tires], „Rubber Chemistry and Technology”, 53 (4), 1980, s. 849–902, DOI: 10.5254/1.3535065 [dostęp 2024-12-09] (ang.).</ref>. W tłumaczeniu zdanie to brzmi: '''Struktura opony pneumatycznej stanowi jedno z największych wyzwań, z jakimi przyszło się zmierzyć analitykom.''' Podjąłem to wyzwanie i teraz mogę potwierdzić prawdziwość tej sentencji."
* Jego nazwisko znalazło się na ścianie sławy (wall of fame) w firmie produkującej opony w Olsztynie.
* Z raportu platformy ResearchGate z 2020.10.18 wynika, że jego publikacjami interesowała się amerykańska agencja kosmiczna NASA<ref>[http://pracownicy.uwm.edu.pl/joseph/O%20mnie.htm Kto czyta moje publikacje] [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-12-09].</ref>.
* Za pomocą autorskiego programu komputerowego, przeanalizował pod względem wytrzymałościowym wiele kratownicowych słupów linii elektroenergetycznych, głównie na okoliczność ich dociążania kablami światłowodowymi. Najwyższy analizowany słup miał 87.4 m wysokości, a najcięższy – masę 24770 kg. Najstarszy pochodził z 1932 r.
 
{{Przypisy}}
<references/>

{{SORTUJ:Pelc, Józef}}
[[:Kategoria:Strony zawierające wywołania szablonów z parametrami o takich samych nazwach]]
[[:Kategoria:Nauczyciele akademiccy]]
[[:Kategoria:Olsztyn]]
[[:Kategoria:1945-1989]]
[[:Kategoria:1990-]]

Plik:J Pelc.jpg

2024-12-31T18:28:22Z

Jose: Zródło: Archiwum rodzinne

== Opis ==
Zródło: Archiwum rodzinne
== Licencja ==
{{Copyright}}

Józef Pelc

2024-12-30T19:55:16Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać.

Józef Pelc

2024-12-30T19:38:00Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać. 

 
{{Przypisy}}
<references/>

Józef Pelc

2024-12-30T15:23:24Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać. 
Tekst w akapicie<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ptmts.org.pl/pliki/biuletyn/biu-1996-4.pdf Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref>
 
[http://www.ceik.eu/ Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych]

 
{{Przypisy}}
<references/>

Józef Pelc

2024-12-30T15:19:15Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać. 
[http://www.example.com nazwa linku]
<ref>Grzegorz Jemielita, [http://www.ceik.eu/ Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].</ref>
[http://www.ceik.eu/ Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych]

 
{{Przypisy}}
<references/>

Józef Pelc

2024-12-30T15:15:06Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać.
[http://www.example.com nazwa linku]
Grzegorz Jemielita, [http://www.ceik.eu/ Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego], „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].
[http://www.ceik.eu/ Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych]

Józef Pelc

2024-12-30T15:12:52Z

Jose:

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać.
[http://www.example.com nazwa linku]
Grzegorz Jemielita, Jubileusz 75-lecia Zbigniewa Szczepana Kączkowskiego, „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, 34 (4), 1996, s. 857-866 [dostęp 2024-11-21].
[http://www.ceik.eu/ Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych]

Józef Pelc

2024-12-30T15:06:22Z

Jose: Utworzono nową stronę "To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać."

To jest mój brudnopis do budowy hasła/strony w EWiM. Proszę go nie usuwać.