Czyreń sosnowy
| Czyreń sosnowy | |
| | |
| Phellinus pini | |
| (Brot.) Bondartsev&Singer | |
| Owocnik czyrenia sosnowego. Fot. Joseph O'Brien. Źródło: Commons Wikimedia | |
| Systematyka | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | grzyby podstawkowe |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | szczeciniakowce |
| Rodzina | szczeciniakowate |
| Rodzaj | czyreń |
| Gatunek | czyreń sosnowy |
| Synonimy | |
Czyreń sosnowy ( Phellinuspini (Brot.) Bondartsev&Singer) – gatunek grzyba wielkoowocnikowego z rodziny szczeciniakowatych (Hymenochaetaceae), rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetales).
Owocnik
Czyreń sosnowy tworzy owocniki półkoliste, siedzące, przyrośnięte bokiem do podłoża, szerokości do 20 cm, czasem kopytkowate, grube, często na przekroju trójkątne, w młodości filcowate, żółtobrązowe lub kasztanowate, potem nagie, koncentrycznie strefowane i rowkowane, silnie spękane, szarawoczarne, brązowoczarne lub prawie czarne z filcowanym, przeważnie ostrym, żółtobrązowym brzegiem. Miąższ jednorodny, kasztanowaty, rdzawocynamonowy, bardzo twardy, korkowatozdrewniały, zarasta starsze warstwy rurek; 5-15 mm grubości. Brak zapachu bądź zapach słaby, nieokreślony; smak cierpki.
Rozmieszczenie i ekologia
Czyreń sosnowy jest pasożytem sosny. Owocniki wyrastają na żywych sosnach, zwykle wysoko na pniu drzewa. Powoduje białą jamkowatą zgniliznę drewna.
Czyreń sosnowy znajduje się na na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski, gdzie zaliczono go do kategorii grzybów rzadkich – R.
Na Warmii i Mazurach czyreń sosnowy został odnotowany w Mazurskim Parku Krajobrazowym.
Zobacz też
grzyby.pl [20.05.2014]
indexfungorum.org [20.05.2014]
Bibliografia
Fiedorowicz Grzegorz, The participation of macromycetes In selected forest communities of the masurian Landscape Park (NE Poland), "Acta Mycologica" 2009, nr 44, s. 77-95.
Wojewoda Władysław, Ławrynowicz Maria, Red list of the macrofungi in Poland, [w:] Red lists of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski, red. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda i Zbigniew Szeląg, Kraków 2006, s. 55-70.
To jest