Gronostaj

Gronostaj
Mustela erminea`
Linnaeus, 1758
Mustela erminea Linnaeus, 1758
Gronostaj. Autor: Peter G. Trimming. Źródło: www.trailmob.com
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Rząd	drapieżne
Rodzina	łasicowate
Rodzaj	Mustela
Gatunek	gronostaj

Gronostaj (łasica gronostaj) – ssak z rodziny łasicowatych, z rodzaju Mustela. Jest niewielkich rozmiarów, długość ciała wynosi 17–33 cm, ogona 4–13 cm. Ciężar ciała dochodzi do 4 kg. Spokrewniony jest z kuną, łasicą (łaską), norką i tchórzem.

Charakterystyka

Gronostaj ma futerko o kolorze zmiennym w zależności od pory roku. Zimą jest ono białe, a latem czerwonobrunatne na grzbiecie i żółtobiałe na brzuchu. Koniec ogona jest czarny. Gronostaj ma bardzo ostre pazury i kły, które służą do obrony przed agresorem.

Jego głównym terytorium bytowania są lasy liściaste, mieszane oraz przybrzeżne zarośla, śródpolne zadrzewienia, a także zabudowania gospodarcze. Prowadzi nocny, naziemny tryb życia.

Poluje głównie nocą na lemingi, polne gryzonie, rzadziej na płazy i gady oraz owady i mięczaki, a czasem na ptaki. Zimą zdarza się, że atakuje zające.

Ruja odbywa się w marcu i kwietniu. Samica rodzi na przełomie maja i czerwca od 3 do 18 młodych (zwykle 4–9). Dojrzałość płciową młode uzyskują pod koniec pierwszego roku życia. Gronostaj żyje do 6 lat.

Gatunek ten jest pod ścisłą ochroną.

Występowanie

Występuje nielicznie na całym obszarze Warmii i Mazur. Został odnotowany m.in. w rezerwacie Jezioro Łuknajno, w Mazurskim Parku Krajobrazowym oraz w Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich.

Bibliografia

Panfil Jan, Ssaki Pojezierza Mazurskiego, Olsztyn 1984, s. 46.