Klimki

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Klimki

Rodzaj miejscowości wieś sołecka
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat węgorzewski
Gmina Węgorzewo
Liczba ludności (2010) 197
Strefa numeracyjna (+48) 87
Kod pocztowy 11-600
Tablice rejestracyjne NWE
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Klimki
Klimki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klimki
Klimki
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }


Klimki (niem. Klimken) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko–mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego. W 2010 roku wieś liczyła 197 mieszkańców. Obecnie funkcję sołtysa sprawuje Czesława Dąbrowska[1].

Charakterystyka fizjograficzna

Wieś położona jest w północnej części Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, na Pojezierzu Giżycko–Węgorzewskim, 9 km na północ od Węgorzewa, przebiega przez nią droga krajowa nr 63.

Dzieje miejscowości

Wieś powstała w 1560 roku na 40 łanach lasu jako majątek szlachecki nadany Wilhelmowi Tiesel von Daltitz – stąd też pochodziła jego pierwsza nazwa: Tieselswohl, później: Klimken, Klimbken. Właściciel otrzymał również zezwolenie na karczmę, a w 1565 roku – dodatkowe 5 łanów. Ród Daltitzów wymarł w 1710 roku podczas epidemii dżumy, a grunty leżały odłogiem. Ponownie zasiedlona wieś w połowie XIX wieku obejmowała ponad 33 łany i liczyła 164 mieszkańców. Z kolei majątek w XIX wieku znalazł się w rękach rodziny Totenhöfer, zaś w latach 20. XX wieku – rodziny Willrath. Dwór został zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku.

Szkoła we wsi powstała już w 1741 roku. W 1852 roku uczęszczało do niej 28 dzieci, zaś w 1935 roku – 24 dzieci.

W latach 60. XX wieku sołectwo Klimki wchodziło w skład gromady Perły.

Religia

Wieś znajduje się na terenie parafii rzymskokatolickiej pw. św. Józefa w Węgielsztynie.

Zabytki

Bibliografia

Białuński Grzegorz, Kolonizacja „Wielkiej Puszczy” (do 1568 roku) – starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie), Olsztyn 2002.
Jackiewicz-Garniec Małgorzata, Garniec Mirosław, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn 2001.
Wakar Andrzej, Wilamowski Bohdan, Węgorzewo. Z dziejów miasta i powiatu, Olsztyn 1968.
Bank Danych Lokalnych GUS [29.07.2013]
Strona Gminy Węgorzewo [30.08.2013]
Polska Niezwykła [03.09.2014]

Przypisy