Padalec zwyczajny

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Padalec zwyczajny

Lacerta agilis`
Linnaeus, 1758
Lacerta agilis Linnaeus, 1758
Głowa padalca. Fot. L. Lebois. Źródło: www.flickrhivemind.net
Głowa padalca. Fot. L. Lebois. Źródło: www.flickrhivemind.net
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada [zauropsydy
Rząd łuskonośne
Rodzina padalcowate
Rodzaj Angius

Padalec zwyczajny – jedyna polska jaszczurka beznoga. Kształtem przypomina węża. Może mieć długość do 50 cm. Ma brunatno-brązowe zabarwienie, pokryte łuskami, które dają szklisty połysk. Dwie trzecie długości ciała stanowi ogon, który odpada, gdy tylko zostanie zaatakowana przez drapieżnika, ale po czasie się regeneruje.

Padalec zwyczajny. Fot. T. Brown. Źródło: www.flickrhivemind.net

Charakterystyka i występowanie

Jaszczurka jest aktywna o zmierzchu i w nocy. Jej pokarm stanowią głównie dżdżownice i nagie ślimaki. Nie kąsa ludzi. Jest nieszkodliwa, ale bardzo często zabijana przez człowieka. Jak wszystkie polskie jaszczurki jest pod ścisłą ochroną.

Najłatwiej spotkać ją w maju, gdy rozpoczyna gody. Jej zimowy sen trwa od października do lutego/marca. Zdarza się, że wpada w letarg z innymi jaszczurkami, wężami lub żmijami, a nawet płazami.

Na Warmii i Mazurach występuje powszechnie, m.in. w Welskim Parku Krajobrazowym.

Bibliografia

Krzysztof Główczyński, Krzysztof Wittbrodt, Płazy i gady Welskiego Parku Krajobrazowego, Kwidzyn 2011, s. 34.