Wiktor Steffen

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wiktor Steffen

Data i miejsce urodzenia 27 września 1903 r.
Sząbruk
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1997 r.
Poznań
Zawód filolog klasyczny, tłumacz

Wiktor Steffen (ur. 27 września 1903 r. w Sząbruku, zm. 29 kwietnia 1997 r. w Poznaniu) – filolog klasyczny, hellenista, tłumacz, profesor uniwersytetu we Wrocławiu i Poznaniu. Badacz gwary warmińskiej, autor Słownika warmińskiego.

Życiorys

Wiktor Steffen był bratem Augustyna Steffena. Brał udział w kampanii wrześniowej jako podporucznik Wojska Polskiego. Przez całą wojnę przebywał w obozach jenieckich w Brunszwiku i Woldenbergu. W okresie niewoli współorganizował studia uniwersyteckie dla jeńców.

Szkoła i wykształcenie

Kształcił się w gimnazjum w Brodnicy, Lubawie i Ornecie. Był sekretarzem koła filomatów. Od 1924 roku studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W 1931 roku uzyskał tytuł doktora, a pięć lat później habilitował się. Przez rok studiował również na Uniwersytecie Berlińskim.

Działalność naukowa

Od 1928 roku pracował na uniwersytecie w Poznaniu oraz w miejscowym gimnazjum sióstr urszulanek. Po 1945 roku trafił do Nowego Miasta Lubawskiego, gdzie zorganizował gimnazjum. W latach 1946–1957 na Uniwersytecie Wrocławskim był kierownikiem katedry filologii klasycznej.

Od 1957 aż do 1973 roku Wiktor Steffen był dziekanem wydziału filologicznego i kierownikiem katedry hellenistyki na uczelni w Poznaniu. Pełnił funkcję członka rzeczywistego Polskiej Akademii Nauk, Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filologicznego oraz Wrocławskiego i Poznańskiego Towarzystwa Naukowego. W roku 1980 Uniwersytet Wrocławski nadał mu doktorat honoris causa.

Steffen był autorem licznych artykułów, monografii i podręczników z zakresu filologii klasycznej. W swoich badaniach poruszał zagadnienia dotyczące tragedii, komedii i satyry greckiej. Był jednak również znawcą i miłośnikiem gwary warmińskiej, czego owocem stał się Słownik warmiński. Materiał do tej pozycji Steffen zbierał od czasów młodości, jednak dopiero po przejściu na emeryturę w roku 1973 mógł poświęcić się jego porządkowaniu i opracowywaniu. Prace poświęcone regionowi Warmii i Mazur publikował między innymi na łamach "Komunikatów Mazursko-Warmińskich".

Najważniejsze publikacje:

  • Satyrographorum Graecorum reliquiae (1935)
  • Studia Aeschylea (1958)
  • De Graecorum fabulis satyricis (1978)
  • wspomnienia Moja droga przez życie (1976, wyd. II 1987)
  • Słownik warmiński (1984)

Bibliografia

Chłosta Jan, Słownik Warmii, Olsztyn 2002.
Oracki Tadeusz, Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku, Warszawa 1983.