Wodziany

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wodziany

Rodzaj miejscowości wieś sołecka
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Małdyty
Liczba ludności (2010) 93
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 14-330
Tablice rejestracyjne NOS
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Wodziany
Wodziany
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wodziany
Wodziany
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }


Wodziany (niem. Wodigehnen) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko–mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Małdyty. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. W 2010 r liczyła 93 mieszkańców. Obecnie funkcję sołtysa sprawuje Lucyna Zambrzycka[1].

Położenie

Miejscowość położona na Mazurach Zachodnich, na Pojezierzu Iławsko–Ostródzkim, w odległości 1,9 km od jeziora Wodziany (Wodigehnen See).

Dzieje miejscowości

Wieś wzmiankowano w dokumentach z roku 1350 jako wieś pruska na 12 włókach. Pierwotna nazwa Wodieyn najprawdopodobniej wywodzi się z języka pruskiego. Stanowi nawiązanie do nazwy jeziora położonego w niewielkiej odległości od osady. Przejściowo w XVII wieku właścicielami Wodzian i majątku Dziśnity byli przedstawiciele polskiej szlachty Kamińscy. Nie znamy liczby ofiar epidemii dżumy z lat 1709–1711. Na jej skutek Wodziany mogły nawet opustoszeć. W roku 1782 we wsi odnotowano istnienie ośmiu domów. W roku 1858 natomiast w 13 gospodarstwach domowych żyło 122 mieszkańców. W latach 1937-1939 Wodziany liczyły 69 mieszkańców. W roku 1973 wieś należała do powiatu morąskiego, gmina Małdyty.

Aktualnie wieś jest siedzibą sołectwa.

Religia

Wieś znajduje się na terenie parafii rzymskokatolickiej w Szymanowie.

Zabytki

  • wiatrak dwukondygnacyjny o konstrukcji słupowo–szkieletowej szalowanej deskami; dach dwuspadowy wygięty kopulasto z naczółkiem od strony skrzydeł; obecnie przeniesiony zabytek znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku

Bibliografia

Morąg. Z dziejów miasta i powiatu, red. Andrzej Wakar i in., Olsztyn 1973.
Bank Danych Lokalnych GUS [17.08.2013]

Przypisy