Przetacznik górski: Różnice pomiędzy wersjami
[wersja nieprzejrzana] | [wersja zweryfikowana] |
m (Zastępowanie tekstu - "Kategoria: Rezerwaty przyrody" na " ") (Znacznik: mobile edit) |
|||
(Nie pokazano 6 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
Linia 5: | Linia 5: | ||
|Pusta linia = <br/> | |Pusta linia = <br/> | ||
|grafika = Veronica montana eF.jpg | |grafika = Veronica montana eF.jpg | ||
− | |podpis grafiki = Przetacznik górski – pokrój | + | |podpis grafiki = Przetacznik górski – pokrój.<br>Źródło: [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Veronica_montana_eF.jpg Commons Wikimedia] |
|Systematyka = Systematyka | |Systematyka = Systematyka | ||
|Domena = eukarionty | |Domena = eukarionty | ||
Linia 22: | Linia 22: | ||
<br/><br/> | <br/><br/> | ||
== Morfologia == | == Morfologia == | ||
− | Łodyga podnosząca się, pojedyncza, niezbyt gruba, o czerwonawym zabarwieniu, w górnej części odgałęziają się od niej z podsadek liściowych łodygi kwiatowe. Główna łodyga zwykle bezkwiatowa, często zakończona pękiem liści. W części przyziemnej wykształca się w formie czołgającego się kłącza | + | Łodyga podnosząca się, pojedyncza, niezbyt gruba, o czerwonawym zabarwieniu, w górnej części odgałęziają się od niej z podsadek liściowych łodygi kwiatowe. Główna łodyga zwykle bezkwiatowa, często zakończona pękiem liści. W części przyziemnej wykształca się w formie czołgającego się kłącza wytwarzającego rozłogi. |
− | Ulistnienie nakrzyżległe. Liście długoogonkowe, romboidalne, górą słabo owłosione, spodem bardziej. Użyłkowanie pierzaste. Brzegi blaszek karbowane lub piłkowane, koniec okrągło zakończony, nasady liści zaokrąglone. Dolne liście na krótkich ogonkach, zmniejszające się w stronę części przyziemnej. W pobliżu kwiatów bezogonkowe równoległe liście przykwiatkowe. Kwiaty zebrane w luźne grona wyrastające z kątów górnych liści | + | |
+ | Ulistnienie nakrzyżległe. Liście długoogonkowe, romboidalne, górą słabo owłosione, spodem bardziej. Użyłkowanie pierzaste. Brzegi blaszek karbowane lub piłkowane, koniec okrągło zakończony, nasady liści zaokrąglone. Dolne liście na krótkich ogonkach, zmniejszające się w stronę części przyziemnej. W pobliżu kwiatów bezogonkowe równoległe liście przykwiatkowe. Kwiaty zebrane w luźne grona wyrastające z kątów górnych liści niestanowiących przedłużenia pędu głównego. Owłosione szypułki kwiatów dłuższe od kielicha. Zwykle występuje kilka gron, które są znacznie krótsze od łodygi. Kielich złożony z 4 wolnych, lancetowatych, tępo zakończonych i silnie owłosionych działek. Korona kółkowa z bardzo krótką rurką, do której dostęp jest zamknięty wieńcem włosków. Jest złożona z 4 płatków lazurowobłękitnego koloru z wyraźnie odcinającymi się kolorystycznie żyłkami. Płatki prawie równej wielkości, jeden z płatków nieco tylko mniejszy i węższy. Szyjka słupka z pojedynczą szyjką wyższą od pręcików. 2 pręciki o nitkach krótszych od płatków korony. | ||
Owocem jest dwukomorowa, nieco spłaszczona, jabłkowata torebka, w stanie dojrzałym zdrewniała, pękająca wzdłuż krawędzi szczytowej. Ma klinowatą nasadę i jest cała owłosiona. | Owocem jest dwukomorowa, nieco spłaszczona, jabłkowata torebka, w stanie dojrzałym zdrewniała, pękająca wzdłuż krawędzi szczytowej. Ma klinowatą nasadę i jest cała owłosiona. | ||
<br/> | <br/> | ||
+ | |||
== Rozmieszczenie i ekologia == | == Rozmieszczenie i ekologia == | ||
− | Roślina preferuje miejsca wilgotne i chłodne – głównie północne oraz północno-zachodnie zbocza wzgórz, głębokie wąwozy, dna dolin, źródliska, dolinki potoków i strumieni. | + | Roślina preferuje miejsca wilgotne i chłodne – głównie północne oraz północno-zachodnie zbocza wzgórz, głębokie wąwozy, dna dolin, źródliska, dolinki potoków i strumieni. Jest gatunkiem reglowym, stanowiącym najliczniejszą grupę w obrębie elementu górskiego, związanym z cienistymi, żyznymi lasami liściastymi głównie bukowymi i zaliczanym do flory podgórskiej i górskiej. |
− | + | ||
Na [[Warmia|Warmii]] i [[Mazury|Mazurach]] przetacznik górski jest dużą rzadkością – tę niewielką roślinę obserwować można m.in. w [[Park Krajobrazowy Wzgórz Dylewskich|Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich]] oraz rezerwacie [[rezerwat Lipowy Jar|Lipowy Jar]] w [[Puszcza Borecka|Puszczy Boreckiej]]. | Na [[Warmia|Warmii]] i [[Mazury|Mazurach]] przetacznik górski jest dużą rzadkością – tę niewielką roślinę obserwować można m.in. w [[Park Krajobrazowy Wzgórz Dylewskich|Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich]] oraz rezerwacie [[rezerwat Lipowy Jar|Lipowy Jar]] w [[Puszcza Borecka|Puszczy Boreckiej]]. | ||
+ | |||
== Zobacz też == | == Zobacz też == | ||
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Przetacznik_górski pl.wikipedia.org, Przetacznik górski] [25.04.2014] | [http://pl.wikipedia.org/wiki/Przetacznik_górski pl.wikipedia.org, Przetacznik górski] [25.04.2014] | ||
− | <br/ | + | <br/> |
+ | |||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
Dąbrowski Stanisław, ''Warmia i Mazury. Cud, tylko się rozejrzeć'', Olsztyn 2012. | Dąbrowski Stanisław, ''Warmia i Mazury. Cud, tylko się rozejrzeć'', Olsztyn 2012. | ||
<br/> | <br/> | ||
− | [[Kategoria: Przyroda | + | [[Kategoria: Przyroda]] [[Kategoria:Rośliny Warmii i Mazur]] [[Kategoria: parki krajobrazowe]] |
Aktualna wersja na dzień 17:25, 21 mar 2015
Poryblin jeziorny | |
| |
Isoëtes lacustris | |
L. | |
![]() Przetacznik górski – pokrój. Źródło: Commons Wikimedia | |
Systematyka | |
Królestwo | rośliny |
Podkrólestwo | rośliny naczyniowe |
Gromada | rośliny nasienne |
Klasa | okrytonasienne |
Rząd | jasnotowce |
Rodzina | babkowate |
Rodzaj | przetacznik |
Gatunek | przetacznik górski |
Synonimy | |
Przetacznik górski (Veronica montana L.) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae).
Morfologia
Łodyga podnosząca się, pojedyncza, niezbyt gruba, o czerwonawym zabarwieniu, w górnej części odgałęziają się od niej z podsadek liściowych łodygi kwiatowe. Główna łodyga zwykle bezkwiatowa, często zakończona pękiem liści. W części przyziemnej wykształca się w formie czołgającego się kłącza wytwarzającego rozłogi.
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście długoogonkowe, romboidalne, górą słabo owłosione, spodem bardziej. Użyłkowanie pierzaste. Brzegi blaszek karbowane lub piłkowane, koniec okrągło zakończony, nasady liści zaokrąglone. Dolne liście na krótkich ogonkach, zmniejszające się w stronę części przyziemnej. W pobliżu kwiatów bezogonkowe równoległe liście przykwiatkowe. Kwiaty zebrane w luźne grona wyrastające z kątów górnych liści niestanowiących przedłużenia pędu głównego. Owłosione szypułki kwiatów dłuższe od kielicha. Zwykle występuje kilka gron, które są znacznie krótsze od łodygi. Kielich złożony z 4 wolnych, lancetowatych, tępo zakończonych i silnie owłosionych działek. Korona kółkowa z bardzo krótką rurką, do której dostęp jest zamknięty wieńcem włosków. Jest złożona z 4 płatków lazurowobłękitnego koloru z wyraźnie odcinającymi się kolorystycznie żyłkami. Płatki prawie równej wielkości, jeden z płatków nieco tylko mniejszy i węższy. Szyjka słupka z pojedynczą szyjką wyższą od pręcików. 2 pręciki o nitkach krótszych od płatków korony.
Owocem jest dwukomorowa, nieco spłaszczona, jabłkowata torebka, w stanie dojrzałym zdrewniała, pękająca wzdłuż krawędzi szczytowej. Ma klinowatą nasadę i jest cała owłosiona.
Rozmieszczenie i ekologia
Roślina preferuje miejsca wilgotne i chłodne – głównie północne oraz północno-zachodnie zbocza wzgórz, głębokie wąwozy, dna dolin, źródliska, dolinki potoków i strumieni. Jest gatunkiem reglowym, stanowiącym najliczniejszą grupę w obrębie elementu górskiego, związanym z cienistymi, żyznymi lasami liściastymi głównie bukowymi i zaliczanym do flory podgórskiej i górskiej.
Na Warmii i Mazurach przetacznik górski jest dużą rzadkością – tę niewielką roślinę obserwować można m.in. w Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich oraz rezerwacie Lipowy Jar w Puszczy Boreckiej.
Zobacz też
pl.wikipedia.org, Przetacznik górski [25.04.2014]
Bibliografia
Dąbrowski Stanisław, Warmia i Mazury. Cud, tylko się rozejrzeć, Olsztyn 2012.