Bociania wieś we Lwowcu

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wieś tematyczna

typ obiektu: Wieś bociania
powiat: bartoszycki
gmina: Sępopol
miejscowość: Lwowiec

Bociania wieś we Lwowcu

Położenie

Bociania wieś we Lwowcu. © Stanisław Kuprjaniuk
Bociania wieś we Lwowcu. © Stanisław Kuprjaniuk
Bociania wieś we Lwowcu. © Stanisław Kuprjaniuk

Lwowiec (niem. Löwenstein) – wieś położona w gminie Sępopol, w powiecie bartoszyckim.

Opis

Współcześnie wieś słynie z dużej liczby gnieżdżących się bocianów białych.

Wieś została założona przez krzyżaków, lokowana na prawie chełmińskim przez Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego Winricha von Kniprode w 1366 roku. Przywilej lokacyjny nadawał wsi 64 włóki, z których 4 przeznaczono na utrzymanie kościoła parafialnego oraz zezwalał na założenie dwóch karczm. Pierwotnie na układzie owalnicy z zachowaną tradycyjną zabudową siedlisk z dominującym w krajobrazie murowanym, gotyckim kościołem, wzniesionym w latach 1372-1374. Domy w Lwowcu w większości tynkowane, kryte czerwoną dachówką. Przez wieś przepływa struga Mamłak zbierająca wodę z pobliskich pól i łąk, wpadająca do płynącej w niedalekiej odległości, na południe od wsi, rzeki Guber.

Wieś otoczona polami uprawnymi i łąkami oraz rozciągającymi się w niewielkiej odległości lasami. Teren płaski z małymi oczkami wodnymi i torfowiskami, podmokły, zalewany w okresie wiosennym i jesiennym wzdłuż cieków wodnych. Takie środowisko sprzyja bytności w tej i innych przygranicznych miejscowościach dużej populacji bocianów białych. Na dachach domostw i budynków gospodarczych można odnotować liczbę bocianich gniazd, w których, w sezonie lęgowym, pary wychowują po kilkoro młodych piskląt. Na szczególną uwagę zasługuje gotycki kościół, który, zarówno na szczycie wschodnim, jak i na szczytach wieży, posiada niespotykaną nigdzie liczbę gniazd. Obraz gnieżdżących bocianów na budowli sakralnej może być nie tylko wizytówką wsi, ale także dowodem na

Ciekawostki

We wsi znajduje się gotycki kościół parafialny pw. Matki Bożej Szkaplerznej, ufundowany najprawdopodobniej przez Konrada von Wallenrode. Budowla salowa z wieżą w zachodniej części, zakrystia z północnej i przeciwległa do niej kruchta. Nawę wzniesiono pod koniec XIV wieku, później powstało przyziemie wieży, którą podwyższono pod koniec XV wieku. Kościół uszkodzony został przez orkan w 1818 roku. Neogotyckie szczyty oraz dach pochodzą z 1860 roku. We wnętrzu zachował się późnogotycki tryptyk z około 1500 roku i bogato zdobiona manierystyczna ambona z lat 1608-1609, zdobiona ornamentem okuciowym.

Bibliografia

Szynkowski Jerzy, Masurische Storchenwelt. Ein Sommer mit dem eleganten Vogel, Kętrzyn 2003.

Zduniak Jan, Zduniak Agnieszka, Reisefuehrer Masuren und Umgebung, Kętrzyn 2006.