Żółw błotny

Żółw błotny
Emys orbicularis`
Laurenti, 1768
Emys orbicularis Laurenti, 1768
Żółw błotny. Fot. Drew Avery. Źródło: www.flickr.com
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Rząd	żółwie
Rodzina	żółwie błotne
Rodzaj	Emys

Żółw błotny – jedyny naturalnie występujący przedstawiciel żółwi w Polsce.

Charakterystyka

Żółw błotny posiada owalny, gładki pancerz (tzw. oliwkowozielony karapaks) długości od 14 do 19 cm. Widoczne miękkie części ciała są koloru brunatnego z licznymi, jasnymi plamkami (zdarzają się osobniki czarne i bezplamiste). Jest zwierzęciem długowiecznym – w naturalnym środowisku żyje ok. 100 lat.

Żółw błotny chętnie wygrzewa się w słońcu, lecz jest silnie związany z wodą i tylko w niej poluje. Żywi się głównie wodnymi owadami, ślimakami, małżami, kijankami, żabami oraz małymi rybami, a także padliną. Spotkać go można w niedużych, zarastających zbiornikach, śródleśnych oczkach, niewielkich eutroficznych jeziorach, torfowiskach i na bagnach. Jest bardzo płochliwy.

Zimuje zakopany w mule; okres letargu kończy się w kwietniu. Wówczas dojrzałe osobniki (co najmniej 20-letnie) rozpoczynają gody. Składanie jaj odbywa się na przełomie maja i kwietnia.

Gatunek jest bardzo silnie zagrożony i znajduje się pod ścisłą ochroną prawną.

W regionie Warmii i Mazur szczególnie duże skupisko tego gatunku znajduje się w rezerwacie Orłowo Małe niedaleko Nidzicy oraz w Mazurskiej Ostoi Żółwia w Baranowie między Mikołajkami a Mrągowem.

Ciekawostki

W niektórych rejonach kraju nazywany bywa żelazną żabą.

Bibliografia

Główczyński Krzysztof, Wittbrodt Krzysztof, Płazy i gady Welskiego Parku Krajobrazowego, Kwidzyn 2011.