Dom podcieniowy w Stalewie
| Dom podcieniowy w Stalewie | |
| typ obiektu: | dom podcieniowy |
| datacja: | 1751 |
| powiat: | elbląski |
| gmina: | Markusy |
| miejscowość: | Stalewo |
Dom podcieniowy w Stalewie - niezwykle cennym zabytkiem Stalewa jest okazały dom podcieniowy, wzniesiony przez Georga Pöcka (Jerzy Poeck) w 1751 roku. Jego pierwszym właścicielem był Michał Gehrt.
Położenie
Stalewo - wieś w gminie Markusy, w powiecie elbląskim.
Opis
Dom jest wyjątkowo wielki (16 m x 24 m). Składa się z trzech „skrzydeł” i wewnątrz posiada 13 pomieszczeń o łącznej powierzchni około 700 m2. Prawdopodobne, że wcześniej na tym miejscu znajdował się inny dom, który został zburzony, a na jego fundamentach powstał obecny dom podcieniowy. Wyjątkowo małe podpiwniczenie jakieś 10 lub 12 m2 zapewne pochodzi z wcześniejszego, zburzonego domu. Ogromny podcień wsparty na 8 słupach ma w części szczytowej niezwykle ozdobny i bogaty układ drewnianych rygli z wypełnieniem cegłą. Na wieńcu podcienia umieszczono niemiecką rymowaną myśl, która mówi o nadziei właściciela, że kolejne pokolenia będą się domem opiekować. Budowniczym był Georg Pöck i jest to jedyny zachowany dom wzniesiony przez niego. Przed wojną dom zamieszkiwały cztery rodziny. W czasie wojny dom został rozszabrowany zarówno ze zwykłych przedmiotów codziennego użytku, kosztowności, czy wyposażenia. W 1958 roku władze konserwatorskie przeprowadziły gruntowną renowację tego zabytku. W 1978 roku należał on do dwóch właścicieli: Daniela Nawrockiego i Franciszka Króla. Obecnie dom jest na sprzedaż.
Ciekawostki
Obok domu podcieniowego w Stalewie w okolicy można zobaczyć inne domy w: Kępniewie, Rozgarcie, Złotowie, Kleciach oraz przebudowany na szkołę w Zwierznie.
Galeria zdjęć
-
Dom podcieniowy w Stalewie. Fot. Stanisław Kuprjaniuk -
Dom podcieniowy w Stalewie. Fot. Stanisław Kuprjaniuk -
Dom podcieniowy w Stalewie. Fot. Stanisław Kuprjaniuk
Bibliografia
Domy żuławskie. W poszukiwaniu zagubionej tradycji budownictwa, Nowy Dwór Gdański 2009.
Laskowska Krystyna, W żuławskim domu, Elbląg 2010.