Włodzimierz Szczekin-Krotow

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Włodzimierz Szczekin-Krotow

Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1884 r.
Bojkowo koło Charkwa
Data i miejsce śmierci 4 lutego 1969 r.
Olsztyn
Zawód naukowiec

Włodzimierz Szczekin-Krotow (ur. 18 listopada 1884 r. w Bojkowie koło Charkowa, zm. 4 lutego 1969 r. w Olsztynie) – naukowiec, twórca Zakładu Hodowli Bydła w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie.

Życiorys

Włodzimierz Szczekin-Krotow urodził się w rodzinie Mikołaja i Elżbiety z d. Siedlickiej. Gimnazjum kończył w Sumach. Za wybitne zdolności matematyczne ukończył gimnazjum ze srebrnym medalem. Studiował w Charkowie na Wydziale Matematycznym.

Po odbyciu praktyki hodowlanej (najpierw w Gubernialnym Ziemstwie w Połtawie, następnie w doświadczalnym gospodarstwie zootechnicznym Ministerstwa Rolnictwa Rosji) w 1912 roku podjął pracę jak gubernialny zootechnik w Ziemstwie Czernichowskim. W 1922 roku przyjechał wraz z rodziną do Polski i został zatrudniony w Państwowym Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach. Został asystentem I Kółka Kontroli Obór w powiecie kutnowskim. Rozpoczął działalność w zakresie kontroli mleczności krów. W maju powierzono mu stanowisko kierownika Związku Kontroli Obór najpierw w Centralnym Towarzystwie Rolniczym, potem przy Centralnym Towarzystwie Organizacji i Kółek Rolniczych. W latach okupacji pracował jako inspektor Związku Hodowców Bydła. Po 1945 roku pracował jako nauczyciel hodowli zwierząt w Państwowym Liceum Hodowlanym w Bratoszewicach koło Łodzi.

W 1950 roku podjął się organizacji Katedry Szczegółowej Hodowli Zwierząt na Wydziale Zootechnicznym w nowo otwartej Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie. Utworzył Zakład Hodowli Bydła. W 1954 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.

W 1930 roku Polskie Towarzystwo Zootechniczne wydało opracowane przez niego vademecum pt. Kontrola mleczności bydła. Zasady i metodyka.

Odbywał podróże naukowe do Holandii i Szwecji. Po osiedleniu się w Olsztynie podjął badania nad stanem hodowli bydła w województwach olsztyńskim i białostockim. Przebywając już na emeryturze, nadal uczestniczył w pracach badawczych i spotykał się z rolnikami praktykami.

Zmarł 4 lutego 1969 roku w Olsztynie.

Bibliografia

Jan Chłosta, Ludzie godni pamięci. Warmińsko-mazurscy patroni olsztyńskich ulic, Olsztyn 1997.