Kłosownica pierzasta
Kłosownica pierzasta | |
| |
Brachypodium pinnatum | |
(L.) P. Beauv. | |
![]() Kłosownica pierzasta - C. A. M. Lindman, Bilder ur Nordens Flora, źródło: pl.wikipedia.org | |
Systematyka | |
Królestwo | rośliny |
Gromada | rośliny naczyniowe |
Klasa | okrytonasienne |
Rząd | wiechlinowce |
Rodzina | wiechlinowate |
Rodzaj | kłosownica |
Gatunek | kłosownica pierzasta |
Synonimy | |
Kłosownica pierzasta (Brachypodium pinnatum (L.) P. Beauv.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae, Gramineae; trawy).
Spis treści
Morfologia
Trawa trwała, żółtozielona, wysokości 30-120 cm, z podziemnymi rozłogami, tworząca geste skupienia lub duże płaty. Źdźbła nagie. Pochwy liściowe przeważnie nagie. Blaszki liściowe długości do 40 cm, równomiernie zaostrzone, szerokości 6-8 mm, wiotkie, żółtozielone, na brzegach orzęsione rzęskami niejednakowo długimi i w nieregularnych odstępach, na blaszce szorstko słabo owłosione. Języczki liściowe tępe. Pochwy liściowe nagie, dolne czasami słabo owłosione. Kłosy wzniesione, o 6-8 kłoskach. Kłoski lekko spłaszczone, skierowane szerszą strona ku osi kłosa. Plewka dolna z krótka ością. Ości zawsze krótsze od plewek, szorstkie. Kwitnie od czerwca do lipca.
Rozmieszczenie i ekologia
Trawa ta występuje naturalnie od północno-zachodnich krańców Afryki poprzez niemal całą Europę, Azję środkową i północną po północno-wschodnią część Chin.
W Polsce rośnie na terenie całego kraju, zdecydowanie jednak częściej w południowej części, gdzie pokrywa duże połacie terenu. Rośnie na glebach wapiennych (gatunek wskaźnikowy dla gleb zasadowych), na obrzeżach lasów.
Na Warmii i Mazurach gatunek ten jest uznawany za rzadkość; występuje m.in. w Obszarze Natura 2000 Murawy koło Pasłęka.
Wartość użytkowa
Trawa ta rośnie na suchych lub umiarkowanie świeżych glebach gliniastych. Odporna na spasanie, wapieniolubna, wskaźnik ubogich półsuchych muraw - gatunek charakterystyczny muraw kserotermicznych z klasy Festuco-Brometea.
Ciekawostki
Ze względu na szorstkie i owłosione liście unika jej większość pasących się zwierząt. Głęboko w ziemi zakorzenione rozłogi dobrze chronią ją przed występującymi niekiedy pożarami. Na leżących odłogiem ubogich murawach nawapiennych jej trudno rozkładająca się substancja organiczna z liści i źdźbeł przyczynia się, przez wytworzenie zbitej darni do ustępowania gatunków światłolubnych.
Bibliografia
Trawy. Leksykon Przyrodniczy, Warszawa.
pl.wikipedia.org, kłosownica pierzasta [18.06.2014]