Bronisław Sochaczewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Linia 1: Linia 1:
 
{{Biogram infobox
 
{{Biogram infobox
  |imię i nazwisko      = Ks. Bronisław Sochaczewski
+
  |imię i nazwisko      = Bronisław Sochaczewski
 
  |imię i nazwisko org  =
 
  |imię i nazwisko org  =
 
  |pseudonim            =
 
  |pseudonim            =
Linia 20: Linia 20:
 
  |www                  =
 
  |www                  =
 
}}
 
}}
 
+
'''Bronisław Sochaczewski''' (ur. 15 maja 1886 r. w Brusach, zm. 13 maja 1940 r. w Sachsenhausen) – ksiądz włączony w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.
'''Ks. Bronisław Sochaczewski''' (ur. 15 maja 1886 r., zm. 13 maja 1940 r.) – włączony w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.
+
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Życiorys ==  
 
== Życiorys ==  
===Sylwetka===
+
Urodził się 15 maja 1886 r. w Brusach koło Chojnic na Kaszubach, w polskiej rodzinie katolickiej, jako drugie z czworga dzieci Hipolita i Xaverii z domu Czarnowski.
Urodził się 15 maja 1886 r. w Brusach, koło Chojnic, na Kaszubach, w polskiej rodzinie katolickiej jako drugie z czworga dzieci Hipolita i Xaverii z domu Czarnowski.<br/>
+
 
Kształcił się w [[Braniewo|Braniewie]]. Świecenia kapłańskie otrzymał 26 stycznia 1913 r. we [[Frombork|Fromborku]] z rąk [[Augustyn Bludau|bp. Augustyna Bludaua]].<br/>
+
===Szkoła i wykształcenie===
Jako neoprezbiter został mianowany drugim wikariuszem parafii św. Anny w [[Sztum|Sztumie]], a po kilku miesiącach, 10 listopada 1913 r., został wikariuszem w [[Postolin|Postolinie]], gdzie zdecydowana większość parafian była narodowości polskiej.<br/>
+
Kształcił się w [[Braniewo|Braniewie]]. Świecenia kapłańskie otrzymał 26 stycznia 1913 r. we [[Frombork|Fromborku]] z rąk [[Augustyn Bludau|bp. Augustyna Bludaua]].
13 lutego 1920 r. ustanowiony pierwszym wikariuszem parafii Trójcy Świętej w [[Kwidzyn|Kwidzynie]], gdzie angażował się w polski ruch plebiscytowy, prowadził kursy języka polskiego. 17 sierpnia 1920 r. został wikariuszem w [[Święta Lipka|Świętej Lipce]], a 1 sierpnia 1922 r. - zastępcą proboszcza w [[Ełk|Ełku]].
+
 
Od 25 lipca 1923 r. pracował jako wikariusz w [[Lamkowo|Lamkowie]]. 17 października 1928 r. otrzymał wikariat i komendaryczny zarząd beneficjum Nycza w [[Ramsowo|Ramsowie]]. Ta nominacja nie doszła jednak do skutku i nadal pracował w Lamkowie. 8 czerwca 1931 r. ks. Sochaczewski został proboszczem w [[Krasna Łąka|Krasnej Łące]]. Tego samego roku zwrócił się do niego konsul RP w Olsztynie, Józef Gieburowski, z propozycją założenia w Niemczech Towarzystwa im. Stanisława kardynała Hozjusza. Jak wynika z raportu konsula do Poselstwa RP w Berlinie z 9 maja 1931 r., przez Towarzystwo zamierzano organizacyjnie skupić wszystkich księży polskiego pochodzenia w Niemczech. W programie zostały podkreślone trzy cele: dążenie do beatyfikacji kardynała Hozjusza, podjęcie badań nad dorobkiem kardynała oraz upowszechnienie tradycji Hozjusza również poza [[Warmia|Warmią]].<br/>
+
===Praca===
Mimo gróźb nauczał religii w języku polskim. Był działaczem [[Związek Polaków w Niemczech|Związku Polaków w Niemczech]] i opiekunem towarzystw kobiecych pod wezwaniem św. Kingi na Powiślu. Opublikował kilka artykułów w "Gazecie Olsztyńskiej" poświęconych m.in. królowi Janowi III Sobieskiemu. Propagował prasę i książki polskie wśród parafian. Po dojściu Hitlera do władzy w dniu 30 stycznia 1933 r. gestapo przeszukiwało mieszkanie ks. Sochaczewskiego. Sąd specjalny w Elblągu przesłuchał go w sierpniu 1935 r. z powodu głoszonych kazań, w których mówił o zamknięciu przez władze cmentarza dla zmarłych na cholerę i usunięciu krzyża.
+
Jako neoprezbiter został mianowany drugim wikariuszem parafii pw. św. Anny w Sztumie, a po kilku miesiącach, 10 listopada 1913 r., został wikariuszem w Postolinie, gdzie zdecydowana większość parafian była narodowości polskiej.
W 1935 r. władze zażądały od ks. Sochaczewskiego likwidacji nabożeństw i lekcji przygotowawczych do I Komunii św., prowadzonych w języku polskim. Ks. proboszcz na polecenie kurii biskupiej podporządkował się żądaniom władz. Zachował jednak wcześniej ustalony porządek nabożeństw aż do przymusowego wyjazdu z Powiśla. 10 maja 1939 r., po licznych szykanach otrzymał od gestapo nakaz opuszczenia terenu [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]]. Wyjechał do Gdyni, gdzie objął stanowisko kapelana Wojska Polskiego. W październiku 1939 r. został aresztowany przez nazistów i osadzony najpierw w obozie koncentracyjnym w Stutthofie, a od kwietnia 1940 r. w Sachsenhausen, gdzie bestialsko pobity zmarł 13 maja 1940 r.  
+
 
<br/>
+
13 lutego 1920 r. został ustanowiony pierwszym wikariuszem parafii Trójcy Świętej w Kwidzynie, gdzie angażował się w polski ruch [[Plebiscyt na Warmii i Mazurach|plebiscytowy]], prowadził kursy języka polskiego. 17 sierpnia 1920 r. został wikariuszem w [[Święta Lipka|Świętej Lipce]], a 1 sierpnia 1922 r. - zastępcą proboszcza w [[Ełk|Ełku]].
 +
 
 +
Od 25 lipca 1923 r. pracował jako wikariusz w [[Lamkowo|Lamkowie]]. 17 października 1928 r. otrzymał wikariat i komendaryczny zarząd beneficjum Nycza w [[Ramsowo|Ramsowie]]. Ta nominacja nie doszła jednak do skutku i nadal pracował w Lamkowie. 8 czerwca 1931 r. ks. Sochaczewski został proboszczem w [[Krasna Łąka|Krasnej Łące]]. Tego samego roku zwrócił się do niego konsul RP w Olsztynie, [[Józef Gieburowski]], z propozycją założenia w Niemczech Towarzystwa im. [[Lkwim: Stanisław Hozjusz|kard. Stanisława Hozjusza]]. Jak wynika z raportu konsula do Poselstwa RP w Berlinie z 9 maja 1931 r., przez Towarzystwo zamierzano organizacyjnie skupić wszystkich księży polskiego pochodzenia w Niemczech. W programie zostały podkreślone trzy cele: dążenie do beatyfikacji kardynała Hozjusza, podjęcie badań nad jego dorobkiem oraz upowszechnianie dzieła Hozjusza również poza [[Warmia|Warmią]].
 +
 
 +
Mimo gróźb nauczał religii w języku polskim. Był działaczem [[Związek Polaków w Niemczech|Związku Polaków w Niemczech]] i opiekunem towarzystw kobiecych pod wezwaniem św. Kingi na [[Powiśle|Powiślu]]. Opublikował kilka artykułów w [[lkwim: gazeta Olsztyńska|"Gazecie Olsztyńskiej"]] poświęconych m.in. królowi Janowi III Sobieskiemu. Propagował prasę i książki polskie wśród parafian.  
 +
 
 +
Po dojściu Hitlera do władzy w dniu 30 stycznia 1933 r. gestapo przeszukiwało mieszkanie ks. Sochaczewskiego. Sąd specjalny w [[Elbląg|Elblągu]] przesłuchał go w sierpniu 1935 r. z powodu głoszonych kazań, w których mówił o zamknięciu przez władze cmentarza dla zmarłych na cholerę i usunięciu krzyża.
 +
 
 +
W 1935 r. władze zażądały od ks. Sochaczewskiego likwidacji nabożeństw i lekcji przygotowawczych do I Komunii Świętej prowadzonych w języku polskim. Ksiądz na polecenie kurii biskupiej podporządkował się żądaniom władz, zachował jednak wcześniej ustalony porządek nabożeństw aż do przymusowego wyjazdu z Powiśla. 10 maja 1939 r., po licznych szykanach otrzymał od gestapo nakaz opuszczenia terenu [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]]. Wyjechał do Gdyni, gdzie objął stanowisko kapelana Wojska Polskiego.  
 +
 
 
===Śmierć męczeńska===
 
===Śmierć męczeńska===
W październiku 1939 r. został aresztowany przez nazistów i osadzony w obozie koncentracyjnym w Stutthofie, a następnie w Sachsenhausen, gdzie w maju 1940 r. został bestialsko pobity i zmarł 13 maja 1940 r. Został skatowany do nieprzytomności przez niemieckiego podoficera w obozie w Sachsenhausen za to, że zbyt cicho odpowiedział na pytanie: kim jest z zawodu. <br>
+
W październiku 1939 r. został aresztowany przez nazistów i osadzony najpierw w obozie koncentracyjnym w Stutthofie, a od kwietnia 1940 r. w Sachsenhausen, gdzie bestialsko pobity zmarł 13 maja 1940 r. Został skatowany do nieprzytomności przez niemieckiego podoficera w obozie w Sachsenhausen za to, że zbyt cicho odpowiedział na pytanie, kim jest z zawodu.  
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
Linia 42: Linia 50:
 
[[Kategoria: Duchowni rzymskokatoliccy|Sochaczewski, Bronisław]]
 
[[Kategoria: Duchowni rzymskokatoliccy|Sochaczewski, Bronisław]]
 
[[Kategoria: Warmińscy męczennicy|Sochaczewski, Bronisław]]
 
[[Kategoria: Warmińscy męczennicy|Sochaczewski, Bronisław]]
[[Kategoria: 1900-1945|Sochaczewski, Bronisław]]
+
[[Kategoria: 1919-1945|Sochaczewski, Bronisław]]

Wersja z 14:48, 28 sty 2015

Bronisław Sochaczewski

Data i miejsce urodzenia 15 maja 1886 r.
Brusy
Data i miejsce śmierci 13 maja 1940 r.
Sachsenhausen
Przyczyna śmierci śmierć męczeńska

Bronisław Sochaczewski (ur. 15 maja 1886 r. w Brusach, zm. 13 maja 1940 r. w Sachsenhausen) – ksiądz włączony w poczet warmińskich męczenników, którzy zginęli śmiercią męczeńską podczas II wojny światowej.

Życiorys

Urodził się 15 maja 1886 r. w Brusach koło Chojnic na Kaszubach, w polskiej rodzinie katolickiej, jako drugie z czworga dzieci Hipolita i Xaverii z domu Czarnowski.

Szkoła i wykształcenie

Kształcił się w Braniewie. Świecenia kapłańskie otrzymał 26 stycznia 1913 r. we Fromborku z rąk bp. Augustyna Bludaua.

Praca

Jako neoprezbiter został mianowany drugim wikariuszem parafii pw. św. Anny w Sztumie, a po kilku miesiącach, 10 listopada 1913 r., został wikariuszem w Postolinie, gdzie zdecydowana większość parafian była narodowości polskiej.

13 lutego 1920 r. został ustanowiony pierwszym wikariuszem parafii Trójcy Świętej w Kwidzynie, gdzie angażował się w polski ruch plebiscytowy, prowadził kursy języka polskiego. 17 sierpnia 1920 r. został wikariuszem w Świętej Lipce, a 1 sierpnia 1922 r. - zastępcą proboszcza w Ełku.

Od 25 lipca 1923 r. pracował jako wikariusz w Lamkowie. 17 października 1928 r. otrzymał wikariat i komendaryczny zarząd beneficjum Nycza w Ramsowie. Ta nominacja nie doszła jednak do skutku i nadal pracował w Lamkowie. 8 czerwca 1931 r. ks. Sochaczewski został proboszczem w Krasnej Łące. Tego samego roku zwrócił się do niego konsul RP w Olsztynie, Józef Gieburowski, z propozycją założenia w Niemczech Towarzystwa im. kard. Stanisława Hozjusza. Jak wynika z raportu konsula do Poselstwa RP w Berlinie z 9 maja 1931 r., przez Towarzystwo zamierzano organizacyjnie skupić wszystkich księży polskiego pochodzenia w Niemczech. W programie zostały podkreślone trzy cele: dążenie do beatyfikacji kardynała Hozjusza, podjęcie badań nad jego dorobkiem oraz upowszechnianie dzieła Hozjusza również poza Warmią.

Mimo gróźb nauczał religii w języku polskim. Był działaczem Związku Polaków w Niemczech i opiekunem towarzystw kobiecych pod wezwaniem św. Kingi na Powiślu. Opublikował kilka artykułów w "Gazecie Olsztyńskiej" poświęconych m.in. królowi Janowi III Sobieskiemu. Propagował prasę i książki polskie wśród parafian.

Po dojściu Hitlera do władzy w dniu 30 stycznia 1933 r. gestapo przeszukiwało mieszkanie ks. Sochaczewskiego. Sąd specjalny w Elblągu przesłuchał go w sierpniu 1935 r. z powodu głoszonych kazań, w których mówił o zamknięciu przez władze cmentarza dla zmarłych na cholerę i usunięciu krzyża.

W 1935 r. władze zażądały od ks. Sochaczewskiego likwidacji nabożeństw i lekcji przygotowawczych do I Komunii Świętej prowadzonych w języku polskim. Ksiądz na polecenie kurii biskupiej podporządkował się żądaniom władz, zachował jednak wcześniej ustalony porządek nabożeństw aż do przymusowego wyjazdu z Powiśla. 10 maja 1939 r., po licznych szykanach otrzymał od gestapo nakaz opuszczenia terenu Prus Wschodnich. Wyjechał do Gdyni, gdzie objął stanowisko kapelana Wojska Polskiego.

Śmierć męczeńska

W październiku 1939 r. został aresztowany przez nazistów i osadzony najpierw w obozie koncentracyjnym w Stutthofie, a od kwietnia 1940 r. w Sachsenhausen, gdzie bestialsko pobity zmarł 13 maja 1940 r. Został skatowany do nieprzytomności przez niemieckiego podoficera w obozie w Sachsenhausen za to, że zbyt cicho odpowiedział na pytanie, kim jest z zawodu.

Bibliografia

olsztyn.gosc.pl [15.11.2014]