Rogowo

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Rogowo

Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat elbląski
Gmina Pasłęk
Liczba ludności (2010) 52
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Rogowo
Rogowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rogowo
Rogowo
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }

Rogowo (niem. Rogau) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Pasłęk. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa elbląskiego.

Miejscowość w 2010 roku liczyła 52 mieszkańców. Obecnie funkcję sołtysa sprawuje Aleksander Barszcz[1].

Położenie

Wieś położona jest w zachodniej części województwa warmińsko-mazurskiego, na obszarze Wysoczyzny Elbląskiej, 11 km na północny zachód od Pasłęka.

Dzieje miejscowości

Rogowo zostało prawdopodobnie założone 17 lutego 1361 roku jako niemiecka wieś czynszowa. Wystawcą dokumentu lokacyjnego był wielki mistrz krzyżacki Winrych von Kniprode. Komtur elbląski – Hermann Gans – odnowił lokację 10 kwietnia 1415 roku. W 1578 roku w Rogowie mieszkało siedmiu chłopów, dwóch zagrodników, pasterz oraz kowal. W 1613 roku Rogowo, Zastawno i Rzeczna były zastawione na 30 lat na rzecz Johanna von Bodecka. Zastaw został zniesiony dopiero w 1793 lub 1794 roku. Rodzina Stobbe przez całą drugą połowę XVIII wieku monopolizowała urząd sołtysa. Schedę po niej przejęli dwaj bracia – Johann i Gottfried Zepcke. W latach 1774–1792 wieś miała być zamieszkana przez 18 osób. W latach 40. XIX wieku w Rogowie przeprowadzono separację gruntów chłopskich.

W czasie I wojny światowej zginęło sześciu mieszkańców wsi. Ich nazwiska znajdują się na pomniku ku czci poległych w Aniołowie. W miejscowej szkole, do której należał również mały ogród, w latach 30. pracował Max Sonnenfeld. We wsi działała także remiza strażacka, gospoda, sklep kolonialny i kowal. W 1939 roku wszyscy mieszkańcy Rogowa (72 mężczyzn i 76 kobiet) byli ewangelikami. Obszar wsi obejmował wówczas 473,2 ha ziemi. Trzynastu mieszkańców Rogowa zginęło na froncie wschodnim w czasie II wojny światowej. Do śmierci kolejnych 32 osób doprowadziła m.in. konieczność ucieczki przed Armią Czerwoną. Po zakończeniu wojny do Rogowa trafili osadnicy ze wschodniej Polski. Pierwszym powojennym sołtysem został wybrany Teodor Patoka. Uruchomiono również szkołę, która funkcjonowała do 1956 roku. Obecnie została przekształcona na budynek mieszkalny.

Po zakończeniu II wojny światowej w miejscowości powstało państwowe gospodarstwo rolne. Park i pozostałości zabudowań dworskich ulegały stopniowemu zniszczeniu. Dwór do lat 80. XX wieku wykorzystywany był przez administrację PGR. W 2000 roku z uwagi na zły stan techniczny został rozebrany. Wieś składa się tylko z siedmiu domów.

Liczba mieszkańców i domów w poszczególnych latach:

  • 1812 – 117 osób, 22 budynki mieszkalne
  • 1875 – 231 osób
  • 1905 – 203 osoby
  • 1925 – 191 osób
  • 1939 – 148 osób, 44 budynki mieszkalne

Religia

Wieś znajduje się na terenie parafii rzymskokatolickiej pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Pomorskiej Wsi.

Zabytki

  • dawny cmentarz ewangelicki z XIX wieku z nielicznie zachowanymi nagrobkami
  • spichlerz z okresu międzywojennego

Przypisy

  1. paslek.pl [05.03.2014]

Bibliografia

Mieczkowski Krzysztof, Tomaszewski Marian, Rowerem po krainie Kanału Elbląskiego. Przewodnik po szlakach rowerowych, Elbląg 2012.
Pasłęk. Z dziejów miasta i okolic 1297–1997, red. Józef Włodarski, Pasłęk 1997.
Bank Danych Lokalnych GUS [19.06.2014]
Lech Słodownik, Rogowo, glospasleka.pl [19.06.2014]