Szlak pieszy "Ścieżka Jaszczurek" - Elbląg

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
„Ścieżka Jaszczurek”

Dane szlaku
Państwo Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Numer WM-2003-z
Kolor znakowania zielony Zielony.gif
Długość 7 km
Typ szlak pieszy

Szlak pieszy – piesza trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi. Szlaki lądowe wykorzystują biegnące w terenie drogi i ścieżki. W Polsce ustalone jest oznaczanie szlaku pieszego za pomocą trzech przylegających do siebie poziomych pasków, umieszczanych na drzewach, murach, skałach itp. Dwa zewnętrzne paski są barwy białej, natomiast środkowy jest wypełniony dowolną inną niż biała (np. czarną, czerwoną, niebieską, zieloną czy żółtą farbą).

Bażantarnia, Srebrny Potok. Fot. Kasia84. Źródło: Commons Wikimedia
Bażantarnia, Restauracja Myśliwska. Fot. Anna Denis. Źródło: Commons Wikimedia
Bażantarnia, Muszla koncertowa. Fot. Anna Denis. Źródło: Commons Wikimedia

Nazwa szlaku

"Ścieżka Jaszczurek" – szlak pieszy zielony

Trasa

Elbląg-Bażantarnia: Restauracja Myśliwska – wzgórze Maryni – Uroczysko Belweder – wiata Parasol – Stagniewo

Opis

Szlak w większości prowadzi przez park leśny Bażantarnia leżący na skraju Wysoczyzny Elbląskiej. Trasa jest bardzo ciekawa i nadaje się na niedzielną wędrówkę. Nazwa szlaku, czyli "Ścieżka Jaszczurek", pochodzi od nazwy elbląskiego szczepu harcerskiego. Jego członkowie w 1951 r. opracowali i oznakowali ten szlak.

Zaczyna się on przy Restauracji Myśliwskiej – zabytek wpisany do rejestru zabytków pod numerem ID 644719. Jest to węzeł szlaków. Oprócz szlaku żółtego rozpoczyna się tu szlak żółty "Okólny", szlak „Żółta Stopa”, niebieski "Okrężny" oraz przebiega czerwony Szlak Kopernikowski. Obok restauracji znajduje się tablica turystyczno-informacyjna, parking, pomnik przyrody (stary dąb) oraz muszla koncertowa.

Wąską ścieżką idziemy skrajem stromego wzniesienia, z którego w dole widoczny jest Srebrny Potok. Następnie wędrujemy leśną drogą obok wzgórza Marii. Po kilkuset metrach szlak schodzi stromym zboczem do Sarniego Jaru i docieramy na wysoki szczyt – Uroczysko Belweder (128 m n.p.m.). Możemy z niego podziwiać krajobraz zalesionych dolin i wzgórz Bażantarni. Dalej szlak wiedzie do wiaty Parasol, która była historycznym elementem Bażantarni. Do 1945 r., oprócz atrakcji przyrodniczych, można było tu spotkać obiekty małej architektury, takie jak tarasy i wieże widokowe oraz miejsca wypoczynku. Jednym z nich był Parasol lub Grzyb. Został on zniszczony w latach 60. XX w. Wiata została obecnie odtworzona zgodnie z wyglądem zachowanym na starych widokówkach. Szlak kończy się we wsi Stagniewo.

Bibliografia

Narodowy Instytut Dziedzictwa – Wykaz zabytków w woj. warmińsko-mazurskim
www.szlaki.mazury.pl [22.12.2013]
Elbląska Bażantarnia, red. J. Zaskiewicz, Elbląg 1995.
Weber M., Wzniesienie Elbląskie, Warszawa 1981.