Bieniewo

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wersja Konrad (dyskusja | edycje) z dnia 11:24, 31 maj 2016

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Bieniewo

Kościół w Bieniewie.Źródło: Wikimedia Commons
Kościół w Bieniewie.
Źródło: Wikimedia Commons
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat lidzbarski
Gmina Lubomino
Liczba ludności (2010) 239
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Bieniewo
Bieniewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bieniewo
Bieniewo
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }

Bieniewo (niem. Benern) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lubomino. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość w 2010 r. liczyła 239 mieszkańców. Obecnie funkcję sołtysa sprawuje Sebastian Maciejewski[1].

Położenie

Miejscowość leży w odległości 14 km na południowy wschód od Ornety.

Dzieje miejscowości

Wieś została lokowana przez Eberharda z Nysy, biskupa warmińskiego w latach 1301–1326. Obejmowała wówczas obszar 50 łanów. W czasie wojen polsko-krzyżackich uległa zniszczeniu. W 1783 r. Bieniewo składało się z 60 budynków. W 1818 r. wieś liczyła 284 mieszkańców, a w 1939 r. – 539.

Po zakończeniu II wojny światowej miejscowość uzyskała status wsi sołeckiej, uruchomiono również szkołę. W 1998 r. Bieniewo liczyło 256 mieszkańców.

Pierwszy kościół wzniesiono w pierwszej połowie XIV w. W 1346 r. miejscowym proboszczem był niejaki Wacław.

W 1580 r. wzniesiono nową świątynię pw. św. Marii Magdaleny. Kościół konsekrował ówczesny biskup warmiński Marcin Kromer. W 1697 r. budowlę strawił doszczętnie pożar. Trzeci z kolei kościół (tym razem pw. św. Rocha) z 1702 r. konsekrował biskup Andrzej Chryzostom Załuski. W 1798 r. świątynia została przebudowana. Obecnie miejscowość jest siedzibą parafii pw. św. Marii Magdaleny.

W miejscowości działa obecnie Stowarzyszenie Wolbiesz.

Gospodarka

W miejscowości działa firma transportowa oraz firma specjalizująca się w doradztwie zawodowym i pozyskiwaniu pracowników.

Zabytki

Wieża pochodzi z 1850 r., a wyposażenie wnętrza z przełomu XVIII i XIX stulecia

  • cmentarz przykościelny
  • kapliczka przydrożna, Bieniewo 25
  • kapliczka przydrożna, Bieniewo 37
  • kapliczka, Bieniewo 38
  • kapliczka, Bieniewo 44
  • kapliczka, Bieniewo 46
  • pomnik ku czci poległych w czasie I wojny światowej
  • mogiła wojenna zlokalizowana na cmentarzu parafialnym; miejsce spoczynku żołnierza rosyjskiego poległego w czasie I wojny światowej

Przypisy

Bibliografia

Chłosta Jan, Słownik Warmii, Olsztyn 2002.
Chrzanowski Tadeusz, Przewodnik po zabytkowych kościołach Północnej Warmii, Olsztyn 1978.
Warmia i Mazury. Przewodnik ilustrowany, red. Marcin Kuleszo, Barbara Wojczulanis, Olsztyn 2001.
rowery.olsztyn.pl [05.03.2014]
Bank Danych Lokalnych GUS [10.03.2014]
ciekawemazury.pl [10.03.2014]
Wojewódzka ewidencja zabytków [05.03.2014]