Rezerwat Boczki

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Boczki

{{{Opis_zdjęcia}}}
Rezerwat "Boczki" - grąd
Rodzaj rezerwatu leśny
Państwo  Polska
Data utworzenia 1974
Powierzchnia 108,8 ha
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Rezerwat przyrody Boczki
Rezerwat przyrody Boczki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat przyrody Boczki
Rezerwat przyrody Boczki
Ziemia

{{#invoke:Koordynaty|szablon}}

Rezerwat przyrody Boczki

O rezerwacie

Rezerwat przyrody „Boczki” został utworzony w 1974 roku (MP z 1974 r. Nr 28, poz. 172) i zmieniony w 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r. Nr 150, poz. 1939). Jest rezerwatem leśnym, utworzonym na obszarze 108,8 ha. Położony jest w środkowej części Puszczy Rominckiej, w gminie Dubeninki. Rezerwat utworzono w celu ochrony dobrze zachowanego fragmentu Puszczy Rominckiej z charakterystycznymi a niej zbiorowiskami leśnymi.


Fizjogeografia terenu i szata roślinna

Teren rezerwatu jest silnie zróżnicowany. Północna i częściowo środkowa część rezerwatu jest silnie pagórkowata, pocięta płytkimi jarami. Najwyższe wzniesienie w tej części rezerwatu osiąga wysokość 207,5 m n.p.m., a deniwelacje terenu przekraczają 20 m. Podobne wyniesienia, osiągające 205,0 m. n.p.m. występują w południowej części rezerwatu. Pozostałe, najniżej położone, płaskie tereny, wypełnione materiałem organicznym, znajdują się na wysokości 190-195 m. n.p.m.

Zbiorowiska roślinne występujące w rezerwacie to głównie lasy. Opisano tu siedem zespołów leśnych: Carici elongatae-Alnetum, Tilio-Carpinetum, Fraxino-Alnetum, Circaeo-Alnetum, Vaccinio uliginosi-Pinetum, Myceli-Piceetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum.


Zwierzęta

Dawna Puszcza Romincka była terenem polowań cesarzy niemieckich, a w latach późniejszych był podporządkowany urzędowi łowieckiemu w Berlinie. Na terenie rezerwatu występują obecnie duże ssaki, takie jak: łoś, jeleń, sarna oraz dzik. Gatunkiem przechodnim jest żubr. Roślinożercom towarzyszą drapieżcy: lis, jenot, wydra, wilk, ryś. Liczna jest populacja bobra. Ponadto, spotkać tu można rzadkiego w tym regionie zająca bielaka. Z mniejszych zwierząt należy odnotować licznie występujące tu kuny (Martes martes), borsuki, piżmaki oraz norki. Do najbardziej interesujących gatunków ptaków należy zaliczyć: rybołowa, orlika krzykliwego, bociana czarnego, żurawia, włochatkę, dzięcioła białogrzbietego, wąsatkę, kanię rudą, kanię czarną. Wśród bezkręgowców największą osobliwością jest motyl niepylak mnemozyna.


Rośliny

Flora rezerwatu "Boczki" liczy ponad 200 gatunków, w tym 12 drzew i 11 krzewów. Gatunkami dominującymi w drzewostanach są lipa, klon, jesion, wiąz i świerk, natomiast w starych drzewostanach brakuje dębu i grabu, typowych gatunków grądowych. Spośród roślin naczyniowych na szczególną uwagę zasługują: Aquilegia vulgaris, Daphne mezereum, Drosera rotundifolia, Lycopodium annotinum, Matteucia struthiopteris, Neottia nidus-avis, Platanthera bifolia, Allium ursinum, Anemone ranunculoides, Calla palustris, Cicuta virosa, Corydalis cava, C. solida, Dentaria bulbifera, Veronica montana.


Ciekawostki

Rezerwat "Boczki" jest niedostępny dla turystów. Do granic rezerwatu można dotrzeć jedynie na rowerze, przemierzając puszczę wzdłuż zielonego szlaku.


Bibliografia

S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos: Obszary chronione i pomniki przyrody województwa warmińsko-mazurskiego. Urząd Wojewódzki, Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w Olsztynie, 1999.

Plan Ochrony Rezerwaty Przyrody „Boczki”. [w:] Rozporządzenie wojewody warmińsko-mazurskiego nr 45 z dnia 8 listopada 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia planów ochrony dla rezerwatów przyrody. Załącznik nr 1. Dziennik Urzędowy Województwa Warmińsko-Mazurskiego nr 190. Poz. 2673.


Linki zewnętrzne

http://pl.wikipedia.org/wiki/Rezerwat_przyrody_Boczki

http://parkikrajobrazowewarmiimazur.pl/puszczyrominckiej/dolne_menu-ochrona_przyrody-rezerwaty.html

http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/3708,zytkiejmy-matecznik-na-koncu-swiata.html