Mierzyn: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
[wersja zweryfikowana][wersja zweryfikowana]
Linia 11: Linia 11:
 
  |województwo          = warmińsko - mazurskie
 
  |województwo          = warmińsko - mazurskie
 
  |powiat                = nowomiejski  
 
  |powiat                = nowomiejski  
  |gmina                = Biskupiec Pomorski
+
  |gmina                = Biskupiec
 
  |miejscowość podstawowa =
 
  |miejscowość podstawowa =
 
  |sołectwo              =
 
  |sołectwo              =
Linia 30: Linia 30:
 
  |www                  =
 
  |www                  =
 
}}
 
}}
<big>'''Mierzyn'''</big> (Mierzynek, Klimkowo, Mirzinek, Mehrsyn, Petryndorf, Dolmau, niem. Petersdorf) – [[wieś sołecka]] w [[województwo warmińsko - mazurskie| województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat nowomiejski| powiecie nowomiejskim]], w [[Biskupiec (gmina wiejska) |gminie Biskupiec Pomorski]]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.  
+
<big>'''Mierzyn'''</big> (Mierzynek, Klimkowo, Mirzinek, Mehrsyn, Petryndorf, Dolmau, niem. Petersdorf) – [[wieś sołecka]] w [[województwo warmińsko-mazurskie| województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat nowomiejski| powiecie nowomiejskim]], w [[Biskupiec (gmina wiejska) |gminie Biskupiec]]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.  
  
 
<br/>
 
<br/>
Linia 36: Linia 36:
 
=== Charakterystyka fizjograficzna ===
 
=== Charakterystyka fizjograficzna ===
  
Wieś znajduje się nieopodal [[Jezioro Mierzyn |Jeziora Mierzyn]] i [[Jezioro Płowęż |Jeziora Płowęż]]. Miejscowość położona jest na terenie [[Biskupiec (gmina wiejska)| gminy Biskupiec Pomorski]], której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora. W całości lasy stanowią 26% powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są: wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne. Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości [[Łąkorz]] wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach [[Mierzyn |Mierzyna]], na zachód od [[Sumin |Sumina]] oraz na północ od [[Wielka Tymawa]]) i kemy (w rejonie [[Sumin |Sumina]], [[Łąkorek| Łąkorka]], [[Wonna| Wonny]] i [[Szwarcenowo |Szwarcenowa]]). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska. Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest [[Góra Szwedzka]] – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie [[Osa |Osy]] u ujścia jej do [[Jezioro Płowęż |Jeziora Płowęż]]. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny [[Rezerwat Jezioro Karaś |„Jezioro Karaś”]], torfowiskowy [[Rezerwat Kociołek |„Kociołek”]], [[Rezerwat Łabędź |„Łabędź”]], [[Rezerwat Uroczyko Piotrowice |„Uroczysko Piotrowice”]] oraz częściowo [[Brodnicki Park Krajobrazowy]]. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to: gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.
+
Wieś znajduje się nieopodal [[Jezioro Mierzyn |Jeziora Mierzyn]] i [[Jezioro Płowęż |Jeziora Płowęż]]. Miejscowość położona jest na terenie [[Biskupiec (gmina wiejska)| gminy Biskupiec]], której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora. W całości lasy stanowią 26% powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są: wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne. Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości [[Łąkorz]] wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach [[Mierzyn |Mierzyna]], na zachód od [[Sumin |Sumina]] oraz na północ od [[Wielka Tymawa]]) i kemy (w rejonie [[Sumin |Sumina]], [[Łąkorek| Łąkorka]], [[Wonna| Wonny]] i [[Szwarcenowo |Szwarcenowa]]). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska. Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest [[Góra Szwedzka]] – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie [[Osa |Osy]] u ujścia jej do [[Jezioro Płowęż |Jeziora Płowęż]]. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny [[Rezerwat Jezioro Karaś |„Jezioro Karaś”]], torfowiskowy [[Rezerwat Kociołek |„Kociołek”]], [[Rezerwat Łabędź |„Łabędź”]], [[Rezerwat Uroczyko Piotrowice |„Uroczysko Piotrowice”]] oraz częściowo [[Brodnicki Park Krajobrazowy]]. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to: gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.
 
<br/>
 
<br/>
  
 
=== Dzieje miejscowości ===
 
=== Dzieje miejscowości ===
W 1346 r. Jan z Płowęża – rycerz otrzymuje wieś Klimkowo (Clemekow) na [[prawo magdeburskie |prawie magdeburskim]]. Nie znana jest dokładna data lokacji oraz etymologia nazwy miejscowości. W 1440 r. we wsi osiedli: Hanusz i Bolesław z Płowęża. W 1667 r. właścicielem majątku był Władysław Zawadzki chorąży pomorski. Pod koniec XIX w. były tutaj dobra rycerskie, które razem z folwarkiem Richterchoff i wybudowaniem Kurzętnickim – Zacharczyzna obejmowały ok. 783 mórg: 664 ha ornych, 102 łąk, 3 nieużytków, 14 wody. Wieś przyporządkowana była do szkoły w [[Sumin |Suminie]], parafii katolickiej w [[Lipinki| Lipnikach]] i ewangelickiej w [[Biskupiec |Biskupcu]]. W 1868 r. było 133 mieszkańców w tym 92 katolików i 41 ewangelików. We wsi znajdowało się 25 budynków i 9 domów. Nie zachowała się informacja o kształcie zabudowy wiejskiej.
+
W 1346 r. Jan z Płowęża – rycerz otrzymuje wieś Klimkowo (Clemekow) na [[prawo magdeburskie |prawie magdeburskim]]. Nie znana jest dokładna data lokacji oraz etymologia nazwy miejscowości. W 1440 r. we wsi osiedli: Hanusz i Bolesław z Płowęża. W 1667 r. właścicielem majątku był Władysław Zawadzki chorąży pomorski. Pod koniec XIX w. były tutaj dobra rycerskie, które razem z folwarkiem Richterchoff i wybudowaniem Kurzętnickim – Zacharczyzna obejmowały ok. 783 mórg: 664 ha ornych, 102 łąk, 3 nieużytków, 14 wody. Wieś przyporządkowana była do szkoły w [[Sumin |Suminie]], parafii katolickiej w [[Lipinki| Lipnikach]] i ewangelickiej w [[Biskupiec (powiat nowomiejski) |Biskupcu]]. W 1868 r. było 133 mieszkańców w tym 92 katolików i 41 ewangelików. We wsi znajdowało się 25 budynków i 9 domów. Nie zachowała się informacja o kształcie zabudowy wiejskiej.
  
 
<br/>
 
<br/>

Wersja z 10:21, 30 lip 2014

Mierzyn

Rodzaj miejscowości wieś sołecka
Państwo  Polska
Województwo warmińsko - mazurskie
Powiat nowomiejski
Gmina Biskupiec
Liczba ludności (Pole-obowiązkowe) Pole-obowiązkowe
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Mierzyn
Mierzyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mierzyn
Mierzyn
Ziemia

Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|type:city }

Mierzyn (Mierzynek, Klimkowo, Mirzinek, Mehrsyn, Petryndorf, Dolmau, niem. Petersdorf) – wieś sołecka w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie przynależała do województwa toruńskiego.


Charakterystyka fizjograficzna

Wieś znajduje się nieopodal Jeziora Mierzyn i Jeziora Płowęż. Miejscowość położona jest na terenie gminy Biskupiec, której powierzchnię zajmują przede wszystkim lasy i jeziora. W całości lasy stanowią 26% powierzchni gminy a jeziora 3,28%. Zasadniczymi elementami morfologicznymi tego obszaru są: wysoczyzna morenowa (średnia wysokość 90-110 m n.p.m.),wzgórza i pagórki morenowe,sandry, rynny jeziorne i doliny rzeczne. Powierzchnia wysoczyzny charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych zagłębień wytopiskowych. Znajdziemy tutaj tzw. oczka polodowcowe, mokradła i torfowiska a w okolicach miejscowości Łąkorz wyspy otoczone sandrem. Na terenie gminy występują również tzw. ozy (w okolicach Mierzyna, na zachód od Sumina oraz na północ od Wielka Tymawa) i kemy (w rejonie Sumina, Łąkorka, Wonny i Szwarcenowa). Na terenie gminy napotkamy także na zastoiska. Największe z nich to zastoisko biskupieckie – o płaskim, rozległym i podmokłym dnie. Natomiast najwyższym punktem położonym na terenie gminy jest Góra Szwedzka – o wysokości 121,3 m n.p.m. Najniżej położony punkt zaś o wysokości ok. 62 m n.p.m. znajduje się w dolinie Osy u ujścia jej do Jeziora Płowęż. W obrębie gminy znajdują się także rezerwaty przyrody: ornitofaunistyczny „Jezioro Karaś”, torfowiskowy „Kociołek”, „Łabędź”, „Uroczysko Piotrowice” oraz częściowo Brodnicki Park Krajobrazowy. Na obszarze gminy występują zasadniczo trzy typy gleb. Są to: gleby brunatne, gleby bielicowe, gleby mułowo-torfowo-murszaste. Ponadto odnajdziemy tutaj czarne ziemie i gleby szare oraz mady glejowe i wody powierzchniowe.

Dzieje miejscowości

W 1346 r. Jan z Płowęża – rycerz otrzymuje wieś Klimkowo (Clemekow) na prawie magdeburskim. Nie znana jest dokładna data lokacji oraz etymologia nazwy miejscowości. W 1440 r. we wsi osiedli: Hanusz i Bolesław z Płowęża. W 1667 r. właścicielem majątku był Władysław Zawadzki chorąży pomorski. Pod koniec XIX w. były tutaj dobra rycerskie, które razem z folwarkiem Richterchoff i wybudowaniem Kurzętnickim – Zacharczyzna obejmowały ok. 783 mórg: 664 ha ornych, 102 łąk, 3 nieużytków, 14 wody. Wieś przyporządkowana była do szkoły w Suminie, parafii katolickiej w Lipnikach i ewangelickiej w Biskupcu. W 1868 r. było 133 mieszkańców w tym 92 katolików i 41 ewangelików. We wsi znajdowało się 25 budynków i 9 domów. Nie zachowała się informacja o kształcie zabudowy wiejskiej.


Ludzie związani z miejscowością:

W kadencji 2011 - 2015 sołtysem wsi jest Barbara Perlik.


Bibliografia:

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. Bronisława Chlebowskiego, Filipa Sulimierskiego, Władysława Walewskiego, t. VI, Warszawa 1885, 960 ss.